aangerand door broer.
ik was misschien 9 of misschien ook wel jonger, ik ging als klein meisje een nachtje bij mijn grote broer slapen het was niet in een ander huis ofzo maar gewoon een verdieping hoger, een kamer op de zolder. Ik lag op de grond en mijn broer in zijn eigen bed, het was gewoon gezellig net zoals anders maar toen vroeg hij of ik mezelf al vinger en dat hij dat graag wou zien, ik wist al wel een beetje wat het was en dacht dat het normaal was ik zei dat ik dat deed, niet dat ik dat al deed maar kzei van wel. hij vroeg of hij het mocht zien, ik zei dat het goed was hij zei kom dan ? maar ik durfde niet en zei over 5minuten hij zei dat het goed was, maar na 5minuten durfde ik het weer niet, ik kan echt nog precies die klok zien en ik voel nog steeds mijn zenuwen maarja ik was niet bang ik dacht dat het normaal was maar een paar minuten daarna vroeg tie het weer en ik liep naar hem toe hij deed het licht aan en zei laat het zien dan ik stopte mn vinger een beetje bij mijn schaamlippen maar niet erin maar t leek er wel een beetje op. Hij zei iets van , ohja goedzo en ik liep weer terug maar hij riep me terug en vroeg aan me of ik wat bij hem wou doen ksnapte zijn vraag niet en toen zei die ik bedoel of je seks met me wil, of met me zoenen of pijpen ofzo ik zei dat het mij niet uit maakte want ik dacht dat het gewoon normaal was hij zei dat ik op zijn bed moest komen zitten , ik deed dat, kheb hem toen gepijpt en hij probeerde seks met me te hebben maar dat lukte natuurlijk niet.
de dag erna zat ik na te denken, is dit echt gebeurt of niet, ik kon t niet echt geloven en kdacht nee t zal niet en heb het ook nooit durven vragen. Ik heb tot aan een paar maanden geleden altijd gedacht dat t een droom was want ik kon t echt niet geloven ik heb het ook nooit aan iemand durven te vertellen, ja tegen mn beste vriendin maar die zei ook, dat zou je broer nooit doen dus ik dacht nouja t zal wel niet. maar elke dag dacht ik er aan nouja nu nog steeds het gaat niet uit mn hoofd maar alsnog bleef k gewoon denken dat het een droom was en het niet waar was tot aan een paar maanden geleden, k lag al te slapen maar ik werd wakker en voelde een hand tussen mn benen ik dacht huh wat gebeurt er, en ik draaide me om, zn hand lag toen op mn kont, ik zei; ga weg waarop hij zei waarom, ik zei gewoon! hij zei ja wat gewoon ? ik zei dat die echt weg moest gaan , hij zei maar dit is goed voor je ik zei , alsjeblieft ga weg maar zn hand ging weer tussen mn benen , kzei t toen nog 1x en toen zei die, weetje eigenlijk wel wie ik ben? ik zei hoef ik niet te weten ga weg, en weetje wat nog het ergste is hij dacht ze moet nu niet weten dat ik het was en hij zei, oke ik ga weer even naar je broer toe ! maar het was gewoon hem en hij dacht dat ik er wel in zou trappen maarja kben niet zo dom ik herken zn stem alles en er was noggeneens een vriend bij.
ik zit hier nu nog elke dag aan te denken, en zeker de eerste paar weken had ik het erg moeilijk kweet echt niet wat k moet doen, en ben zo bang dat t nog een x gebeurt maar ik durf het echt niet aan mn ouders te vertellen en ook niet aan school maatschappelijk werk waar ik op zit voor de ruzies thuis .. k ben gewoon zo bang en ik weet echt niet meer wat ik moet doen..
van: peur de ce qui viendra (14)
Ik snap je probleem, maar het beste is , om het je ouders te vertellen, die kunnen je verder helpen, begin eerst te zeggen van, mama, ik hb een vrienidn die aangerand is door haar broer, wat voor tips moetik geven, en als ze je de tips geeft, moet je die dan ook gebruiken!
X-Suc6!
-Anoniem- (14) | 25 dec 2010, 23:44 uur
Ik heb soortgelijke ervaringen hiermee. Tussen mijn broer is er ook het 1 en ander gebeurd. En hij vroeg op een gegeven moment of tie me mocht vingeren. Ik heb toen nee gezegd, ik wist niet eens wat dat was. Ik was toen ook 9. Jaren heb ik het verdrongen totdat het op mijn 11e opeens weer naar boven kwam en toen heb ik het een vriendin verteld en een jufrouw bnyop school. Het naarste was is dat mijn broer het vroeger in zijn dagboek heeft geschreven, en dat aan een vriendje had laten lezen.'Er kwamen dus reacties van 'heb jij met je broer geneukt?' Ik ben er gigantisch meegepest...
Maar totop de dag van vandaag kan ik nog steeds niet normaal met mijn broer overweg. Hij heeft inmiddels al 3 keer een psychosegehad.
Door alle maatsschappelijke hulp die ik heb gekregen kan ik het steeds meer een plaatsje geven. Want het verdringen was niet de juiste manier. Het zal altijd wel in mijn gedachtes blijvenmaar het ligt nu ver op de achtergrond dankzij mijn therapiën. Ik hoop dat je een manier kunt vinden om het een plekje te geven
Fiona (18) | 29 jan 2011, 14:21 uur
