13 jaar pijn
Ik ben 13 jaar lang verkracht geweest. Het begon op mijn 5de; ja ik snap echt niet hoe iemand een kind zoiets afschuwelijks kan aandoen! Ik was zo jong, bang en schreeuwde, spartelde tegen, maar stoppen deed hij niet. Waarom weet ik vandaag nog steeds niet. Het is nu 4 jaar geleden gestopt, maar het voelt elke dag weer alsof het de dag ervoor is gebeurd. . Het is lichamelijk wel gestopt maar de mentale pijn is er nog steeds soms zelfs onuitstaanbaar. Ik haat mijn lichaam zo hard, het is niet meer het mijne. Ik blijf ook nog steeds uren in de douche 2 of soms meerdere keren per dag, waar ik niet 'geniet' maar mijn huid er zo wat afscheur om mij een beetje minder vies te voelen. Ik heb herbelevingen en afschuwelijke nachtmerries, waardoor ik amper slaap. Ik leef nog steeds met zoveel angsten en ben nooit echt ontspannen, maar altijd op mijn hoede. Ik ben vorig jaar pas in behandeling gegaan voor een half jaar. Dit omdat ik echt al onmogelijk veel pogingen had ondernomen om er een eind aan te maken, om eindelijk tot rust te komen. Het gebeurde dankzij een vertrouwenspersoon die mij er echt heeft doorgeholpen. Ze was er altijd voor mij no matter what en ik zal haar eeuwig dankbaar zijn. Mijn ouders zijn het pas op mijn 12e te weten gekomen door school. dit was tegen mijn zin. Ik ken immers mijn ouders. Ze geloofden me niet of wilden het niet geloven. Dit had mijn leven nog ondraaglijker gemaakt. Mijn moeder, de persoon die ik zo gezegd hardst nodig had in die periode was er gewoon niet, ze behandelde mij echt als een hond, ze zei dat ik het zelf had uitgelokt en dat dat niet waar was. Dus het werd weggestopt. Ik was er echt kapot van! Vandaag is er niet echt veel veranderd ik worstel nog altijd met vanalles en moet nog elke dag vechten om te overleven en niet een einde te maken aan dit leven. Mijn studies zijn immers heel belangrijk voor mij en mijn engeltje van 20 maandjes. De band met mijn ouders is sinds mijn opname wel positief veranderd, ook al is het te laat.. Ik vind echt dat dit het ergste is wat een vrouw kan overkomen. Ik had veel liever gehad dat hij me vermoordde, het had me immers veel minder pijn hebben bezorgd! Aan alle meisjes, vrouwen ik hoop dat jullie echt no matter what blijven vechten want die monsters verdienen niet dat wij zoveel pijn hebben, zij zijn de schuldige. Ik zou heel graag met andere mensen willen praten over dit onderwerp.
van: Céline (21)
ik heb zelf ook mee gemaakt dat ik verkracht ben heb aangifte gedaan tot nu toe nog geen ge hoor ik blijf der maar mee zitten en der aan denken vergeven is misschien makkelijker dan vergeten heb veel aan mijn hoofd en ik denk wel zeker dat hij op wraak uit is dit is mijn verhaal
p.m.f.p (18) | 31 dec 2011, 15:47 uur
zo'n gasten zijn het gewoon niet waard dat je er van blijft wakker liggen. ik weet dat dit heel moeilijk is. maar laat zien dat je sterker bent dan hem. laat zien dat hij je niet klein krijgt. en echt doe aangifte. hij moet gestraft worden. hier kan hij niet mee weg komen. sterkte en blijf vooral vechten jij bent sterker. en je lichaam is perfect dat kan niemand veranderen ook hij niet.
Noortje (16) | 5 jan 2012, 14:37 uur
Ik heb het zelf ook meegemaakt ik ben op mijn 8ste 3 jaar lang verkracht door mijn buurman. Gewoon mijn buurman! En dat is nog niks vergeleken met jou maar ik wilt het gewoon even kwijt.. Ik draag het ook heel lang bij me.. ik kan het nog wel verdragen maar door de verkrachting en alle stress die ik had heb ik epilepsie gekregen. Ik heb nog wel moeite ermee wanneer mijn moeder met hem staat te praten.. (zij en mijn vader en zusjes weten van niks, alleen mijn vrienden) Ooit, maar dan ook ooit als ik sterk genoeg ben vertel ik het ze.. maar nu heb ik nog steeds niet de kracht ervoor om het ze te vertellen.. Zelfs niet in een email.
xxx Heel veel sterkte en ik sta je bij!
Nicole (16) | 9 jan 2012, 21:48 uur
vergeten en vergeven gaa je nooi kunnen enkel er mee leren leven is haalbaar al is dit heel erg moeilijk je moet dit proberen. xx
m&m (15) | 29 jan 2012, 11:46 uur
Na mijn aangifte had ik altijd gedacht en verwacht, [mede door de bedreigingen die naar mij zijn geuit over het uitkomen van het misbruik door de dader] dat hij wraak zou nemen op mij en mijn familie / dierbaren. Nu en aantal jaren later, leef ik nogsteeds! hij heeft zijn straf gehad, inderdaad altijd veel te weinig, omdat je als slachtoffer toch levenslang geerfd hebt. Hij er vanaf komt met een soort van taakstraf en een voorwaardelijk. Ik had verwacht, dat hij mij direct iets zou aandoen, na zijn straf. Ik had aangifte tegen hem gedaan. Ik had hem dus verlinkt. Hij heeft altijd gezegt; wanneer jij dit verteld, aan wie dan ook, maak ik jou dierbaren eerst af en vervolgens jou... ik bespraar de verdere geditaieerde uitwerking i.v.m triggers. Maar nu aantal jaren verder. Ik leef! ben wel vast gelopen 2 jaar geleden. Kon niet veder van de stress. Heb hulp gekregen. En kan nu zeggen! ik mag weer gewoon leven :D, moet niets meer. maar MAG de dingen doen. Oke, om een geheel eerlijk antwoord te geven, want dat kom je niet tegen op het net. Ik leef weer!, geniet weer, al zijn mijn dagen gekleurd, er zitten er helaas ook nog zwarte tussen!, maar wetende dat ik die dagen door kom! want na zo;n zwarte tijd, komt er weer iets positiefs :D iets moois!! Hoe je ook ieder voor gek kunt verklaren, want therapie doe ik nooit!, het is achteraf toch en goede stap geweest!, je bent het aan jezelf verplicht! het leven bied zoveel meer mooie kansen!! de wereld is gekleurd, ondanks je pijn, die voel je af en toe nog!, maar lang niet zo heftig meer als je waarschijnlijk nu voelt!! Vergeven? is moeilijk, vergeten ? NOOIT!, het is gebeurd en het valt gewoon niet te onderkennen.!! Ik wens ieder heel veel sterkte! voor nu en in de toekomst! geef die daders niet gewonnen! zorg dat je je leven weer terug op de rit krijgt! en laat het ze zien!! dat jij ongelofelijk vele malen sterker bent dan zij ooit geweest zijn!!!! Heb er vertrouwen in! hoe alleen je je ook voelt, want dat is nu eenmaal de grootste valkuil! besef! dat je hun kunt overwinnen!, besef hoe sterk je tot nu toe al niet geweest bent! dat je nog leeft!! besef dat jij er zijn mag!
ellis06 (22) | 29 mrt 2012, 12:58 uur
dat is SUPER ik leef met die mensen mee die verkr8 zijn STERKTE
Mara (13) | 13 mei 2012, 11:54 uur
Bedankt voor de leuke en aanmoedigende reacties allemaal echt had niet verwacht dat ik zoveel goede racties zou krijgen bedankt iedereen. En ook sterkte aan alle andere slachtoffers.
Céline (21) | 17 mei 2012, 14:43 uur
