verkracht en nu niet gelooft
ik ben op mn 14e verkracht toen ik terug liep naar van een vriendin niet eens een lang stuk (ik kwam uit een dorp) maar heb er nooit over gepraat en heb nooit aangifte gedaan , ik durfde het niet en ik wou niet allees weer naar boven halen en heb dus ook nooit help gezocht maar nu ben ik 16 en heb een vriend die ik niks vertelt had ik heb het nooit iemand vertelt maar nu heeft hij een moeder die het ook heeft meegemaakt en die merkte het aan mn gedrag en de problemen die ik had dat ik niet goed kan praten enz nu is het dus bekent bij hun en gelooft mn vriend het niet omdat ik nooit wat vertelt heb en mn beste vriendin het ook niet wist hierdoor hebben we dus ook ruzie omdat er ook al eerder dingen zijn geweest dat ik hem dingen niet vertelde omdat ik daar gewoon moeite mee heb en nu denk hij dat ik gewoon zielig doe vooral omdat ik geen aangifte heb gedaan nu heeft mn moeder gezegt dat ik aangifte moet gaan doen omdat ik er anders nooit overheen ga komen en het niet goed kan gaan verwerken ik heb er mee leren leven maar het nooit verwerkt ik heb geen problemen met seks maar waneer er meer gevraagt word met seks wel maar ik wil liever geen aangifte meer doen omdat ik de zin er niet van in zie het is 2 jaar geleden en heb geen bewijs en weet niet wie het was en heb hem ook nooit goed gezien wat kunnen ze er dan aan doen ? en als mn eigen vriend me nu al niet geloof waarom zou de politie het dan wel doen maar het zou me kunnne helpen om het te verwerken zegt me moeder ik weet het nu niet meer ik wil het wel verwerken anders kom ik nooit van de gevolgen af maar wil niet alles weer ophalen en al helemaal niet bij de politie omdat ik heel weinig vertrouwen heb in hun door andere dingen die ik heb meegemaakt.
een heel erg twijfelent meisje (16) | 15 dec 2009, 16:50 uur
hej,
eigenlijk ben ik niet in de positie om je advies te geven of iets dergelijks. ik herken delen van je verhaal erg goed.
volgens mij bestaat verwerken niet maar misschien wel er steeds beter mee leren leven.
wat ik wel echt hoop voor jou is dat er iemand is waarbij je je veilig voelt MET je verhaal. iemand die je gelooft en er is, niet altijd om te praten soms ook gewoon om niet alleen te zijn.
dat heb ik wel gevonden en ben daar dankbaar voor.
ik snap je en wil zelf ook geen aangifte doen. en zo’n ervaring is strikt persoonlijk.
iedereen gaat er anders mee om, we zijn allemaal anders…
jane doe (17) | 26 dec 2009, 00:42 uur
hey!
ik wou net mijn verhaal insturen toen ik jouw verhaal las. toen ik 15 was ben ik aangerand/verkracht en ik durfde niks tegen mijn ouders te vertellen. Mijn moeder is vroeger zelf mishandeld , en mijn vader kende de jongens die het gedaan hebben. Mijn vriend trok eerst ook in twijfel of het wel echt gebeurd was. Maar nadat ik zo emotioneel werd om het feit dat hij me niet geloofde, geloofde hij me uiteindelijk toch wel. Mijn moeder trekt alleen nog steeds in twijfel of er wel wat gebeurt is. Zij vind dat het mijn eigen schuld is en dat ik me maar moet redden zonder hulp, ze heeft immers zelf ook nooit hulp gehad. Zelf wil ik niks liever dan hulp zoeken, maar weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Gelukkig helpt mijn vriend me daar nu bij… Ik hoop dat je zelf snel hulp vind, en dat jij niet net als mij aan jezelf begint te twijfelen, dat je niet ook gaat denken dat het normaal is/je eigen schuld is.. Heel veel succes met alles!
glarins (18) | 27 dec 2009, 18:49 uur
Hallo, ik ben ook verkracht je kunt mijn verhaal lezen, het heet Jiska en ben verkracht door mijn vriend. Staat er pas sinds vandaag op. Hopelijk wil je het lezen en kunnen we er over praten.
jiska (18) | 11 jan 2010, 22:21 uur
heel veel sterkte
het is niet leuk dat je verkracht bend
xxx juliaroosje
juliaroosje (10) | 15 apr 2010, 18:20 uur
hallo meisje
maart 2010 ben ik verkracht en heb er mee gelopen tot mei 2010
ik heb uiteindelijk wel aan gifte gedaan en de zaak en onderzoeken lopen nog,
ik ben gepusht door mijn familie omdat ik er niet meer onder uit kwam ze zagen het in mijn telefoon en via me hotmail..
al zal jij over 10 jaar nog aangifte doen ze nemen het wel serieus maar zoeken alles wel tot de bodem uit .
ik zou het wel doen en de politie vangt je heel goed op
gr mij
Marianne (20) | 19 aug 2010, 16:43 uur
Het is niet omdat het lang geleden is dat je geen aangifte moet doen, indien het niet voor uzelf is, doe het dan voor andere meisjes, zij moeten beschermd worden door ongedierte dat geen respect toont voor zijn medemens. Langer wachten wil alleen maar zeggen dat er meerdere slachtoffers kunnen komen. Aangezien ze nog niet zo slim zijn om de doodstraf in te voeren voor zo'n wezens (of op zijn minst castratie zonder verdoving en dan alles weg!), moet men zo vlug mogelijk reageren, dat ze op zn minst toch enkele jaren (of maanden) weggehouden worden van het openbare leven. En dat is toch al een begin? Als er mensen vinden dat je je aanstelt, dan zegt dat iets over die mensen, niet over u. Besef dat het grootste deel van het mensdom bestaat uit mensen die niet denken voor zichzelf en afgaan op vooroordelen.
morgane (23) | 6 nov 2010, 15:22 uur
je moet dat zegen
rafc1880 (22 jaar) | 2 feb 2011, 20:11 uur
