Verkracht

Ik ben een meisje van 15, ik woon in Brazilie al een jaar.
Ik ben braziliaans maar heb heel lang in Nederland gewoond. Maar goed.. Ik ben van stad verhuisd na al een jaar in Brazilie. Het was mijn 6e dag op mijn nieuwe school.. Ik had niet eens echt vrienden gemaakt alles was nog nieuw. Op een vrijdag de dertienste op weg naar school. Mijn 6e dag op die school. Het was ongeveer 7 uur s'morgens. Ik liep heel gerust langs de straatten, het was heel dicht bij school al. Maar ik was te vroeg nog. Er was niemand meer op straat, Plotseling voelde ik een arm om me heen geslagen en een mes in mijn buik. Hij zei heel kalm, ik wil je mobiel. Heb je geld? Ja he zeker. Terwijl hij me mee trok naar een andere staat. we staken over, de autos die langs reden deden gewoon niks. Ik huilde heel erg, ik wist dat er iets niet goed was. Toen we bij een open veld waren waar veel hoge bos was drong het tot mijn door dat hij niet alleen mijn mobieltje wilde. we kwamen binnen, er was veel bos maar er was een padje naar een hoekje. Hij nog steeds met zijn arm om me heen geslagen. Toen we daar in het hoekje aan kwamen, zei hij ''zit daar''. En ik begon te schreeuwen en te smeken, maar het hielp niet en hij duwde me zodat dat ik viel. Hij ging toen naast me zitten en vroeg of ik al een pik had gezogen terwijl hij zijn broek open deed. Hij hield zijn stijve al tevoorschijn terwijl hij nog steeds met me praatte. Hij zei dat hij 5 jaren vast zat en dat hij het nog met niemand had gedaan. Hij hield uit zijn zak een prono tijdschriftje en zei dat ik er in moest bladeren. Ik wilde niet en huilde heel erg. Hij zei toen zuig! maar ik begon te schreeuwen van nee. Hij begon zich aan me te irriteren en begon me te slaan op mijn hoofd ik zat naast hem om de grond dus hij hield men hoofd zo vast dat ik niet kon ademen ik kon toen niet meer schreeuwen, ik huilde zonder te stoppen. In paniek. toen ik wat stiller was, ging hij door, zuig! zuig zeg ik. En ik moest, ik moest hem pijpen. ''Goedzo ga zo door, lekker''. Die smaak die geur het maakte me misselijk, ik kon niet want ik huilde heel erg, maar hij gaf me een klap op mijn achter hooft en schreeuwde ''ga door'. Tot hij waarschijnlijk klaarkwam, en mijn schoenen uit begon te trekken. ''doe je schoen uit'' en deed mijn sok ook uit en propte het in mijn mond. Hij probeerde toen mijn broek uit te krijgen en zei dat ik op mijn buik moest liggen. Hij kon mijn broek niet open krijgen en zei dat ik het moest doen. En dat deed ik. Hij ging toen op me, ik lag daar toen halfnaakt op de koude gras. Ik huilde nog heel erg, daarom kreeg ik niet genoeg lucht binnen en deed de sok uit mijn mond. maar niet te lang want daar zei hij al 'hou je sok in je mond''. Ik zei dat hij het van vooren moest doen. Ik dacht dat ik toen mischien minder pijn zou krijgen. Maar hij zei nee ik wil je niet zwanger maken. Hij hield weer het porno schrift voor me en verplichtte me naar de fotos te kijken, Het waren vieze plaatjes. Echt seks posities met vrouwen met hun open benen met een penis er in. Hij lag toen op me, en begon al te wiebelen, hij neukte me van achteren. Het deed niet zo veel pijn maar mijn hoofd bonkte, en ik kon niet wachten om daar weg te zijn. Ik wilde weg. Hij was snel klaar. En ik zat daar toen weer naast hem. Nog steeds halfnaakt. Hij wilde toen mijn mobiel en mijn geld. Maar ik had geen geld. Ik gaf mijn mooie mobiel toen in zijn hand. Met veel pijn in mijn hart. Ik hield toen een briefje van 2 Reais uit mijn rugtas en zei dit is voor de bus, ik heb niks anders. En hij zei is goed mag je houden, stond op en zei '' waneer je je broek aan hebt en weg bent, ben ik al verdwenen je gaat me niet meer zien''. En zo is het gebeurt. Ik deed zo snel mogelijk mijn broek en mijn schoenen aan, en liep pina rende naar school. Ik kwam daar aan in chok ik kon niet praten er kwam geen geluid. Ik huilde maar door. Ik ging toen eerst naar de directie maar niemand wist wat er aan de hand was en gaf me heelemaal geen aandagt. Ik ging toen naar de wc. Ik was heel nat van hem waarschijnlijk. Toen ik terug kwam nog steeds in chok, huilde ook nog steeds heel erg. Leraren die lang liepen vroegen nieuwsgierig wat er met me gebeurt was. En ik zei zachjes ik ben verkracht. Ze begonnen verbaasd naar elkaar te kijken. Ze geloofde het eerst niet. Er kwam toen mijn portugees juf langs. Ik had de eerste les van haar. Zij kalmeerde me en ik koen eindelijk vertellen wat er gebeurt was. Ze belde meteen de politie, ik ging toen naar het ziekenhuis, naar de politiebureau voor jongeren. Ze hadden toen al naar huis gebeld, mijn oma kwam snel naar school. Ze wist niet wat er gebeurt was. Toen ze het haar vertelde viel ze flauw en moest met ambulance naar het ziekenhuis woorden gebracht. Zo was de rest van mijn dag. Ik had toen heeel veeel medicijnen genomen tegen allerlij ziektes. En moet voor een maand lang medicijnen tegen AIDS in nemen. Ik kan tot nu niet geloven dat het allemaal gebeurt is. Mijn moeder woont in een andere stad, en mijn vader woont in Amsterdam. Ik woon met mijn oma en mijn twee tantes pas. Maar goed, ik ben sterk heel sterk ik ben er overheen. Ik zit niet te huilen dehele tijd maar begin wel te trillen wanneer ik er over praat. Waaneer ik vertel wat er gebeurt is. Het was vreselijk en ik wens dit aan niemand. Ook niet het persoon die ik het meest haat. Het is niet leuk. En het is iets dat ik voor de rest van mijn leven zou mee dragen.

Paola (15) | 14 jun 2011, 19:08 uur