Stopt het ergens?
Hee allemaal, kort geleden ben ik verkracht. Ik wil geen data of plaatsen of iets dergelijks vertellen omdat het nog heel erg recent is, en ze de dader nog niet hebben. Toch wil ik het hier wel plaatsen, ik moet het gewoon kwijt. Ik weet dat als ik dit niet doe dat ik er verschrikkelijke problemen mee ga krijgen. Toen ik klein was, een jaar of 4 denk ik, ik kan het me niet eens meer herinneren begon mijn vader aan me te zitten, eerst alleen aanraken op vervelende plaatsen en dat bouwde hij langzaam op tot ik ook werkelijk sex met hem had Dit stopte uiteindelijk toen ik 11 jaar was. Ik was als de dood voor hem! Mijn ouders waren gescheiden en steeds als ik naar hem toe moest werd ik ziek. Ik kotste (sorry voor het taalgebruik) het hele huis bij elkaar en als ik dan bij hem was jankte ik de HELE tijd. Toen ik 6 jaar oud was begonnen de woede aanvallen die ik soms nog steeds heb. Ik heb wel eens bij een meisje op het schoolplein een arm gebroken. Allemaal angst, frustratie en pijn, en dat heeft nog 5 lange jaren geduurd. Toen was ik het zat. Ik besloot gewoon niet meer naar hem toe te gaan. Zo stopte langzaam alles. Hij is nu hertrouwd en niemand weet er iets van. Dat wil ik ook niet want ik geloof niet dat hij het bij mijn zusjes doet/heeft gedaan. Ik wil niemand pijn doen. Op het moment ben ik er heel goed onder, het gaat steeds beter — minder woede aanvallen en ik voel me veiliger als ik in de buurt ben van jongens. Ik dacht ik kom er eindelijk over heen. Ik heb ook weer goed contact met mijn vader en ik kann bijna zeggen dat ik hem weer vertouw. Misschien vinden jullie dat vreemd maar het is toch zo. Vorige week sloeg het om. Ik was op weg naar huis (details laat ik weg) en toen kwam er een man naar me toe, hij leek me vriendelijk en omdat ik vind dat ik mezelf wel weer meer mag openstellen praatte ik wat met hem. Toen gebeurde het. Hij hield me vast, hij betastte me, hij verkrachtte me. Weer… NET toen ik dacht dat alles beter zou worden, dat ik meer vertrouwen kon hebben in “de mens” gebeurde het weer! Ik ben zo verschrikkelijk boos. Ik voel me vies, vernederd en mislukt. Waarom moet mij dit overkomen? vraag ik mezelf steeds af. Ik wil er niet meer aan denken, maar ik weet dat als ik dat doe, als ik mezelf dat toe laat, dat het WEER fout gaat. Mijn school is door de eerste ervaring volledig mis gegaan. Ik ben slim, hoog begaafd zelfs. Ik heb een IQ van 154, en toen men daar achter kwam ben ik op een Gymnasium geplaatst. Nu doe ik VMBO….. Ik spijbelde veel, sloeg mensen voor de lol in elkaar en heb heel veel drugs gebruikt. Dat wil ik niet nog een keer, daarom praat ik er zo veel mogelijk over, daarom zet ik het hier, ook al is het zo kort geleden. Ik heb aangifte gedaan en ze doen er alles aan die klootzak op te pakken. Je denkt misschien, als je zo slim bent, waarom laat je het dan gebeuren? Twee keer nota bene! Toen dit me overkwam verstijfde ik, ik kon alleen maar denken aan de tijd met mijn vader, ik begon te huilen maar dat leek hem zelfs op te winden. Nooit heb ik me ZO kut gevoeld als toen. Ik probeer me er zo goed mogelijk doorheen te slaan. Ik denk er weinig aan en sta mezelf niet toe dit mijn leven te laten beheersen. Ik hoop dat iedereen die hier is ooit een manier vind om er mee te leren leven. Succes allemaal en bedankt voor het lezen… Dat wetende geeft mij al heel erg veel steun :-)
Vol met pijn (17) | 28 jan 2009, 22:32 uur
Ten eerste dame,wat jou is overkomen is niet jouw schuld!Dus ga jezelf niet lopen verwijten! Ten tweede het kost zeker tijd om iemand te kunnen vertrouwen enjah dat je vertrouwen kwijtraakt in jongens kan ik me best voorstellen door je ervaringen,maar niet elke jongen is zo! Ten derde het is goed dat je deze site heb gevonden,lucht je hart en praat erover,je moet je frustraties en gevoellens uitte op een gezonde mannier. Succes dame,ook jij komt waar je wezen moet,laat je door je ervaringen niet gek maken,maar leer er mee omgaan en neem de situatie zoals ie nu is en maak het verschil!
the one (24) | 11 feb 2009, 00:23 uur
suc6 !ik weet hoe het voelt bijna dan want ik ben ook bijna verkracht toen ik 9 jaar oud was ik woonde ik de dominicaanse republiek mijn moeder had een vriendje en ze was in nederland aan het werken ik was nog in de dominicaanse republiek met mijn broer en der vriendje en als ik eventjes bij hem ging liggen ging die me aanraken elke keer ging ik snel weg en een keer heeft die mij bijna verkracht maar ik ben gelukkig ontsnapt ik ben nu 12 en nog steeds weet niemand ervan. gelukkig heb ik deze site gevonden om meer te weten te komen over seks en geestelijkmisbruik enzovoort naja suc6 boys n rls dankje dat jullie aandacht hebben gegeven aan dit doei!(sorry voor het slecht nederlands ik woon hier pas 1 en een halve jaar)
E.l.i.s.a (12) | 18 feb 2009, 10:19 uur
Tuurlijk ligt het niet aan jou wat er is gebeurd!! Ik ben verkracht toen ik 5 jaar was, door een bekende van onze familie. Mijn vader heeft toen ik iets ouder werd, rond mijn tiende, ook aan mij gezeten. ik heb daar altijd heel erg veel last van gehad. Normaal was ik goed op school, maar toen ging alles achteruit. Pas geleden heb ik alles aan mijn vriend verteld. Dat lucht echt op en misschien moet je proberen het aan een vertrouwd iemand te vertellen. Ik voel me nu wel beter en probeer mijn leven gewoon te leven en niet meer stil te staan bij die dingen. Het is vreselijk wat er met je is gebeurd, maar je moet echt proberen gewoon door te gaan. Pak je studie weer op, je bent een slimme meid :) Ik studeer inmiddels, het gaat heel goed op school, heb een vriend bij wie alles geweldig voelt, heb leuke vrienden.. doe mijn eigen dingen. Dat kun jij ook wel :)
M (19) | 23 feb 2009, 16:16 uur
wat jou overkomen is, is echt ontzettend k*t gewoon. Niks is jouw schuld. Ik snap dat je dat misschien denkt, maar echt, het is niet zo. dit soort dingen overkomen je gewoon hoe crap het ook is. heel goed dat je op deze site zit want ik denk dat je hier wel goede hulp kan krijgen (ben zelf ook aan het zoeken). Ik hoop echt dat je het een plekje kan geven. (als je dr zin in hebt, kunnen leuke avondjes met vriendinnen ook je gedachten ergens anders zetten) succes dr mee!
klein meisje (18) | 18 mrt 2009, 09:19 uur
Hey dame,hoe gaat het met jou?Heb je je hart kunnen luchten en erover kunnen praten met iemand die je kan vertrouwen?
The One (-) | 19 mrt 2009, 00:06 uur
het is wel erg dat het jou twee keer is over komen vooral nadat je vertrouwen begon te krijgen, het is mij ook over toen ik klein was ik heb dat nog nooit iemand vertel ik ben nu getrouwd en heb al een kind maar ik denk er nog steeds aan en kan soms niet slapen daardoor ik heb ook vaak natmerries, ik barst soms ook zomaar in trannen uit, het is moeilijk.
Moi (25) | 23 mrt 2009, 16:04 uur
heey ik weet hoe je je voelt, maar als het een x gebeurd betekend niet dat het niet nog een x kan gebeuren, mensen zijn raar en je weet pas wanneer je iemand kan vertrouwen als je ze beter kent.. Het is niet jouw fout dat het nog een x gebeurd, dat heb je niet in de hand, niet alle mensen zijn zo fout dus het is goed dat je mensen probeert te vertrouwen laat je vertrouwen in de mens niet weg zijn door die eikel.. als je dat wel doet wat ik wel snap laat je ze je leven overheersen en hebben ze nog steeds macht over je gunt ze dit niet en probeer de mens zelf te vertrouwen weet dat je dit niet in de hand heb gehad.. je kan nog zo voorzichtig zijn maar neemt niet weg dat het niet kan gebeuren.. zie het als ziek zijn je kan van alles aan doen je weerstand te verhogen toch betekend dat niet dat je niet ziek kan worden.. heel veel sterke btw mijn verhaal wordt miss strax ook geplaats dan weet je tenminste dat ik echt begrijp hoe je je voelt
ME | 28 apr 2009, 11:56 uur
Ik weet hoe je je voelt, ik heb vroeger ook heel veel meegemaakt, maar dan niet met een familie lid, op latere leeftijd ben ik ook verkracht, maar er gaat geen dag voorbij dat ik er niet aan denk. Ik heb het allemaal wel een plekje kunnen geven, maar vergeten doe je het nooit….
XXX (30) | 10 jun 2009, 09:59 uur
Hoi meid ik weet een beetje hoe je je voelt Meisje hou je strek! vooral met dit stukje —- Toen ik klein was, een jaar of 4 denk ik, ik kan het me niet eens meer herinneren begon mijn vader aan me te zitten, eerst alleen aanraken op vervelende plaatsen en dat bouwde hij langzaam op tot ik ook werkelijk sex met hem had Ik heb namelijk ook zo iets mee gemaakt toen ik 4 was tot mijn 6 jaar ik heb hier verder met niemand over gesproken. omdat mijn moeder gescheiden is van hem toen ik in groep 3 zat. In al die tijd was er ook huiselijk geweld. Hij zat ook aan me alleen op een andere manier van sex ( met ze vinger enzo) wil er verder niet echt over praten SORRY meisje denk aub niet dat het jou schuld is ook al voelt het wel zo. ik heb het ook zo gevoelt dat het mij schuld is maar weet dat ik er niets aan kan doen. Ga je agressie niet op andere toe laten. zoek iets waar je dat kwijt mee kan raken. TIP- koop een boksbal dat help steeds als je je woede voelt opkomen meisje je kunt het aan.
bloementje (17) | 10 jun 2009, 13:19 uur
Bedankt allemaal voor de lieve berichtjes. Het gaat nu al een stukje beter. Ik heb hulp gezocht in Utrecht, in het trauma centrum. Daar heb ik alles tot de laatste druppel moeten vertellen. Het was heel zwaar, maar nu krijg ik een therapie die er (hopelijk) voor zal zorgen dat het allemaal ooit weer beter gaat worden.
Iedereen die gereageerd heeft, en misschien nog wel gaat reageren wens ik ontzettend veel sterkte toe. Samen staan we sterk. Ook al kennen we elkaar niet, wij weten allemaal van elkaar hoe we ons voelen. Het is zo niet eerlijk. Waarom kunnen mensen hun handen niet thuis houden???
Schrijver van dit verhaal (17) | 9 sep 2009, 00:02 uur
het is niet jou schuld!
waarom bestaat verkrachten toch in vredesnaam?
hou je handjes toch thuis! moeilijk zeg…
m. (12) | 20 nov 2009, 17:28 uur
hey gwn vergeten
en het is niemand zn schuld je moest heb gwn niet gelofen
liefe (19) | 2 mrt 2010, 12:58 uur
Is het nodig voor een meisje om het te verwerken om het tot de laaste druppel uit te leggen wat er is gebeurd toen ? :$ ( m’n vriendin heeft dit ook gehad) ze klapt steeds dicht of wil het niet vertellen als ik vraag wat er precies gebeurd is :$ zou het voor haar beter zijn als ze me dit wel vertelt? ben bang dat ze dit opkropt en er soms zelf nog veel last van heeft :$
Iemand hierop een reactie alsjeblieft ?
Yours. (19) | 21 jun 2010, 22:12 uur
yo dame ,
luister die pocoe van thc je bent niet alleen
en denk dan aan deze reactie
wat jij hebt meegemaakt heb ik op een bepaald manier ook ongeveer meegemaakt..
je bent niet alleen er zijn er meer..
als je eventueel tijd en zin hebt kunnen we met zijn 2en aan de tafel zitten en kijken hoe we elkaar kunnen helpen.
ik loop nu stage bij *****, geen hulpverlener
maar een luisterend oor die me veel heeft geholpen
ik wil je die kans ook geven.. en stop met jezelf te verwijten..!
dat moest ik ook leren maar nu heb ik zelfs een vriend en verwijt mezelf niet zoveel meer.. en ja tuurlijk af en toe heb ik het nog moeilijk.. laat het me maar horen.. via dit..
Siekithug (18) | 22 jun 2010, 10:33 uur
volgens mij is opkroppen erg slecht voor je, omdat je er dan later problemen mee krijgt. Hoe moeilijk het ook is, het is beter om erover te praten. Succes ermee!
Pri (17) | 22 jun 2010, 12:30 uur
