Ik ben een jongen en ik heb respect voor meisjes, daar hoef je je niet druk om te maken. Maar wat jou is overkomen zou ik me eerder druk om maken.
Hoe sta je er nu tegenover? Als ik het lees lijkt het hele verhaal even geleden te zijn. Is het je een beetje gelukt om het te verwerken? Want ik snap best dat zoiets behoorlijk wat tijd nodig zal hebben..
Hopelijk vind je snel de liefde die je nodig hebt!
Sterkte.

Gewoon Iemand (18) | 27 jan 2010, 18:25 uur

Dankje.
Ik heb het eigenlijk nooit echt verwerkt.
Heb er een paar keer over gepraat met iemand, maar daar ga ik niet meer me om. Daarna nooit meer met iemand over gepraat heb het weg gestopt en zo gelaten.
Ik heb nu geen vriend ik durf ook niet weer een te nemen.
Ik ga wel soms op een avond alleen zoenen dan heb ik ook drank op en wil ik dat vergeten.

En dat van die 1ne jongen wat hij mij heeft aangedaan, is bijna 2 jaar geleden.
Doordat zijn nog meer problemen gekomen.. gewoon zoveel stress.
Ik was zo bang dat ik zwanger was, gelukkig niet, had dus nog geluk eigenlijk. M’n ouders weten van niks en dat killt me echt.
Doordat hun het niet weten neem ik dat hun kwalijk of zo, ik ben zo boos hele tijd op hun terwijl ik dat niet wil.
Maar het gaat gewoon zo, en nu de laatste tijd word me woede zoveel erger op hun, en hun weer naar mij toe, en nu mishandelen ze me veel vaker en zeggen ze dat het me eigen schuld is dat ze me mishandel.
Ik wou dat ik wat tegen alles kon doen maar het voelt zo alsof ik niks meer kan doen, want wat er is gebeurd gaat niet weg uit mijzelf.

meisjeeee; (16) | 28 jan 2010, 15:53 uur

he meisjeee jou verhaal lijkt zoveel op de mijne alleen dat ik een jongen ben en dat blowen bij mij een pillen verslaving was ik heb ook ete niet kunnen binnenhouden heb maanden niet kunnen zitten en had 6maanden achteraf nog af en toe bloedingen , relatie“s lukt bij mij ook niet de wantrou het bedrog de leugens , ik trek ze aan ik ben nu ruim een jaar een single ik wil het ook een vriend (ben homo) maar t lukt niet ik ga tot t uiterste in een relatie om te ontdenken wie ze echt zijn en uiteindelijk kom ik altijd achter dat ze me bedriegen , vertouwen bij een man is zeer moeilijk meestal moeten ze niet eens in mijn buurt komen en zoals je zegt t willen zeggen maar t niet kunnen zeggen is moeilijk tegen je ouders mijn mama die ik nu pas hoor na 6 jaar , ik weet niet of ze t weet en mijn vader heeft t gelezen op een site wat niet de bedoeling was want zijn reactie was stilzwijgend vol ongeloof maar bij mij is het ook 3 jaar geleden men vader is het eindelijk beginnen te geloven maar heb met hem gebroken , ik ben een nieuw leven begonnen heb t provincie op een dag verlaten en ver weg opnieuw begonnen en dat is mijn redding geweest want die man was dichter bij mij komen wonen waar ik elke dag langs moest en de kans zat erin da k hem tegen kwam en ik heb hem een paar keer gezien op een terrasje en t doet zo’n pijn om hem zo vrolijk te zien terwijl ik al jaren kapot ga door t gene wat hij heeft gdn maar waar ik nu woon ben ik gelukkig van limburg naar antwerpen is toch een stukje niks dat me daaraan doet denken geen station geen stad niets maar t zit nog diep vanbinnen maar je leert t verwerken en t wegduwen tot diep binnen uzelf et heeft gewoon tijd nodig en die vindt je wel ! geef nooit maar nooit op laat die jongen ook een straf krijgen dat jij je leven trg krijgt die hij afpakte !! een ergere straf kan hij niet krijgen geen enkel cel straf staat gelijk op de straf die wij als slachtoffers kregen ! en idd jongens/mannen moeten meer respect krijgen ! sterkte nog ! en als er wat is je mag men msn vragen xx

boy who never eats ... (19) | 28 jan 2010, 22:24 uur

hey boy who never eats.
Echt heel moeilijk voor je, kan ik begrijpen!
Goed van je dat je nieuwe leven op hebt gebouwd.
Het is idd zo moeilijk om te zien de dader gelukkig rond zien lopen terwijl wij zo gebroken door het leven gaan.
En dat vertrouwen is echt moeilijk ja voor een nieuwe relatie.
Ik heb dat ook nieuwe relatie aan gaan is zo moeilijk zo bang voor bedriegen en liegen.. terwijl als ik relatie aan ga ik me zelf helemaal geef en me best doe, en dat sloopt dan terwijl ook nog die gedachtes er zijn van wat er is gebeurd en ook nog eens lichamelijke klachten..
Ik wil er best over praten. maar wil liever anoniem blijven..
misschien als ik wat meer met je gepraat hier hebt op het forum wil ik je msn misschien wel.
sterkte xx

meisjeeee; (16) | 29 jan 2010, 22:53 uur

heey veel sterkte heb zelf ook zo een nare ervaring gehadx

shani (18) | 6 apr 2010, 22:04 uur

Ik weet precies hoe je je voelt ik heb mijn verhaal er ook opgezet ik heb een paar dingen er niet op staan maar je moet erover praten met mensen die je vertrouwt of zoals ik naar bijv maatschappelijk werk of ggd die zijn gespecialiseerd en die kunnen je helpen om eroverheen te komen ik heb het een jaar voor me gehouden en kon helemaal niks meer kreeg lichamelijke klachten dit blijft altijd bij je maar je moet het een plekje proberen te geven. Zodat je er beter mee leert omgaan. Het is ook niet gek dat je jongens niet vertrouwt dat heb ik precies hetzelfde en ik vertrouw mijn vriendje ook niet altijd. Maar je moet op jezelf vertrouwen en in jezelf geloven ik denk dat dat het belangrijkste is.

Veel sterkte en succes!

emmetje (16) | 5 jun 2010, 15:03 uur

ooo ik vindt het egt erg voor je ik wil zelf ook een vriend maar ik ben daar heel bang voor dat het mij overkomt veel jongens vragen mij verkering maar ik ben zo bang en ik lees wel vaak zuklke dingen en dan denk ik wrm bestaan jongens/mannen zoals hun maar meisje heeelll veeel beterschap zou ik zeggen

christina (16) | 29 sep 2010, 19:26 uur

ik ben ook een jongen, en me beste vriendin heeft ook zoiets gehad
ze was net 3 dage n147, en toen stierf haar pleegvader(ze was een wees), dus moest ze naar een internaat.
in dat internaat zat een jngen van 17 die haar wel zag zitten, maar zij hem helemaal niet.. op een nqacht kwam hij bij haar op de kamer en begon hij haar te vingeren etc. maar daar bleef het bij, toen een paar dagen nix.. dus ze dacht het is over
toen nkwam hij en wou hij verder gaan maar zij kon hem nog net tegenhouden. de volgende dag was ze zo boos op hem dat ze hem sloeg, maar durfde tegen niemand te praten. die jognen werd zo boos dat hij haar verkracthe, en een week later was ze zwanger.. toen heeft ze alles verteld aan de doctor van abortus en zo is t nog goed gekomen.. je moet je eigen er gewoon even doorheen sleuren..

heel veel sterkte nog.. het komt wel goed :)

Rik (15) | 14 okt 2010, 15:54 uur

Hej !
Dit zijn allemaal hele nare gebeurtenissen.
Ik zelf heb ook het een en ander meegemaakt, -daar ga ik nu niet verder op in- en wat mij heel erg heeft geholpen is EMDR.

Dat is een therapie vorm , een soort hypnose. je gaat dan terug naar de gebeurtenis en krijgt bijvoorbeeld piepjes op je oren of moet met je handen ergens op tikken. als ik het zo vertel klinkt het heel raar maar er gebeurdt zo iets in je hersenen dat je het beter kunt verwerken.

Ik denk dat je zoiezo met een psycholoog moet praten.want zo'n gebeurtenis(sen) zijn erg heftig en kun je erg moeilijk zelf overwinnen. Als je het te lang opkropt kun je ook lastkrijgen van een PTSS (post traumatische stress syndroom) en dan ben je nog verder van huis. Ook al denk je mischien van dat krijg ik toch niet, het kan ook na jaren pas komen.

Dus ga alsjeblieft naar een maatschappelijk werker of psycholoog.

Groetjes !

Do (17) | 14 okt 2010, 19:43 uur

Hoi

Ik ben zelf een jongen, maar ik snap jou wel
hou je gewoon sterk en doe een aangifte bij de politie
en wat je broer doet is echt niet normaal
ik wou dat ik je kan helpen en dat ik die daders kan verstraffen
het leven heb soms wel vervelende verrassingen
als ik de verhalen lees op dit site
huil ik kapot aan
waar leven wij nou?
ik vraag het aan iedereen waar leven wij nou?
maar hou je sterk

groetjes ser

ser (20) | 23 nov 2010, 17:40 uur

Wat is dit wreed. gun het niemand zo iets... Maar zou je willen adviseren, om direct hulp te gaan zoeken, mocht je dat nog niet gedaan hebben...

Kenan-TuRk (38) | 3 dec 2010, 05:10 uur

Meisje, dit is echt verschrikkelijk.
weet dat dit niets aan je afdingt, je BLIJFT gewoon dezelfde persoon, met dezelfde humor, hetzelfde goede hart.

op den duur zul je een jongen vinden die dit in jou ziet.
wacht op die jongen, en op niemand anders.

ik kan het weten, mijn vriendin zit er ook erg mee, ze heeft hetzelfde als jij meegemaakt. (helaas verkrachting en misbruik.)

veel sterkte toegewenst, je kunt het.
geloof in jezelf.

frits (19) | 3 dec 2010, 22:33 uur

dankje allemaal voor die reacties!
ik lees dit nu terug en het is al een tijd terug..
Ik weet nog toen ik dat stukje hier neerzette toen ging het echt slecht met me, maar nu gaat het veel beter!
Het zit nog in me dat wel denk er nog wel aan, maar ik leer ermee omgaan met de tijd.. Mijn broer woont nog steeds thuis, zie hem nog elke dag, en we hebben er nog nooit over gepraat.
Me ouders weten ook nog niiks van alles.
maar ik wil jullie bedanken voor jullie reacties dat is het enigste wat ik krijg over mijn verhaal omdat niemand het in me omgeving weet, en dit doet me dan wel goed.

meisjeeee; (17) | 4 dec 2010, 23:33 uur

Geloof me, ga aangifte doen.
Laat hem weten dat je jezelf dit niet aan laat doen, jij bent meer waard dan zo'n behandeling!!
Ik werd slachtoffer op mijn 3e levensjaar, daarna meerdere keren slachtoffer geworden door andere viespeuken, en geloof me wat heb ik spijt dat ik ze niet aangegeven heb. Op mijn 17e ben ik verkracht, werd per toeval opgepikt door de politie omdat ik s'nachts om half 4 rond aan het zwerven was, daardoor is het balletje gaan rollen en is er van de verkrachting wel aangifte en een veroordeling gekomen. Nu na 12 jaar, heb ik het nog steeds moeilijk. Ben nu 29, heb 3 kindjes en de angst dat mijn kinderen dit ooit mee zouden maken, moet er niet aan denken!!
Sterkte meis, en denk er goed over na, dit is JOUW leven, niet die van hem!

Mamavan3 (29) | 25 dec 2010, 02:43 uur

ik vertrouw mijn lief soms ook niet. Tzit me dwars of hij van me houd of gewoon voor de lol het met mij heeft aangevraagd. Want hij doet alleen lief als hij vraagt van, ooh wanneer wil je sex? endan zeg ik zo, geenzin xD. Aan 16 jaar sex hebben vind ik maar sletterig.Hij wil dat precies dolgraag... Waarom kan hij niet wachten? Maar serieus, ik denk dat ik hem ga dumpen. Ik wil iemand die van me houd om mijn persoonlijkheid. Jongens mogen bijmij de pot op. Alleen als ze heel braaf en lief zouden zijn. Maar dat kom je ook niet veel tegen, de meesten die ik ken zijn gewoon viespeuken !!

Anoniem (16) | 25 dec 2010, 16:37 uur

Ik ben eerst misbruikt door mijn o(pa), ik moest aan zijn ballen kriebelen en voor hem naakt dansen. Mijn jongste broer, ouder dan ik heeft mij ontmaagd. volgens hem was dat beter. |het deed erg veel pijn en ik maakte lawaai met mijn mond. Moeder zag en kwam en het enige wat ze zei was dat we zachtjes moesten zijn. 's Morgens gaf ze me er nog voor op mijn donder, niet mijn broer die een aantal jaren ouder was. Ik denk dat ik een jaar of 11, 12 jaar was. Mijn oudere broer vond mijn vriendinnen die bleven slapen erg leuk en schoof in bed bij hun en ik kon wachten tot hij klaar was. Toen mijn dochter was geboren en mijn moeder met opa langs wilde komen heb ik nee gezegd en ook de reden waarom.(ik wilde niet dat die viespeuk aan mijn dochter zou zitten) Mijn moeder geloofde me niet. Voor de zoveelste keer een dreun voor mijn kop van mijn "lieve"moeder. Oma is heel best met mijn dochter en ook zij weet wat en hoe. Ik ga niet meer om met mijn broers en hun familie en ik merk dat mijn moeder me ook eigenlijk niets doet, ja, pijn, voel me zo afgewezen.

Leintje (48) | 27 feb 2011, 03:39 uur

Waar gaat het heen met deze wereld?? Waar leven wij nou?? Waar blijft de politie?? En wie kun je nog vertrouwen??
Ik wil hier niet leven. Niet waar dit gebeurd. Waarom grijpt er niemand in? Waarom wordt alles verzwegen??
Laat deze hel ophouden.

Een jongen. (15) | 1 mrt 2011, 16:10 uur

Geef het de tijd en ik weet ook zeker dat er op een dag een jongen voorbij komt die jij wel kunt vertrouwen die je ook de tijd geeft.. Heel veel sterkte!

Jeroentje (18) | 11 jun 2011, 08:31 uur

Je moet het kunnen vertellen tegen je ouders die kunnen je ermee helpen en heel veel sterkte

jongen (22) | 23 jul 2011, 21:56 uur

Praat er met je broer over, en ga naar de politie want die verkrachter zal nu meer meisjes verkrachten omdat hij toch denkt "ik kom er ongestraft mee weg". Hopelijk zal je de liefde ooit vinden en zal die jongen je juist behandelen.

Ik zelf ben nooit verkracht gelukkig en dat laat ik ook nooit toe en nu ik deze verhalen lees.. zal ik extra op mijn hoeden zijn.

Met vriendelijke groet, en veel hulp toegewenst.

Abdelilah

abdelilah (16) | 14 aug 2011, 08:18 uur

Hee meisjee wat erg voor je ik kan helemaal snappen dat je het vertrouwen in jongen kwijt bent! Ik heb het gelukkig nooit mee gemaakt maar ik ben ook pas 13.

Ik zag ook dat iemand over EMDR had. Ik heb deze therapie ook gehad omdat ik in een jaar tijd mijn tante, nichtje en de moeder van mijn beste vriendin ben verloren ik was toen een jaar of 10 en kreeg slaap problemen. Hiervoor ben ik in therapie gegaan bij kram een organisatie van psychologen voor jongeren. Na 3 gesprekken kwamen zij er al achter dat het door de dood van mijn dierbare kwam ik had het nog niet verwerkt. (dit is een half jaar geleden) maar ik heb toen ook dat EMDR gedaan ik moest er over vertellen en dan haar vinger met mijn ogen volgen. Na elke keer verteld te hebben moest ik zeggeb hoe erg ik het vond om naar mijn grootste angst te kijken als het getal van de schaalvan tien uit eindelijk rond de drie komt mag je stoppen. Je voelt je wel raar naar zo een behandeling maar dat verdweeen snel! Dus miss moet jij ook vrageb waar je dit kunt doen?

Nou ik hoop dat je er wat aan hebt

Xx me

Me (13) | 9 okt 2011, 22:17 uur