Aangerand,eigen schuld?
Op mijn 13e ben ik meerdere malen aangerand en bedreigd.
Nu op mijn 18e merk ik nog steeds dat ik het niet verwerkt is.
Het begon toen ik verliefd op een jongen was ik ging vaak na hem toe, zijn vrienden zaten vaak aan me, ik ging ook elke keer weg dan, maar toch kwam ik elke keer terug omdat ik zo dom en verliefd was.
ik was een keer na zijn vriend ze huis gegaan en daar zatn ze allemaal, die jongen zei dat die met mij wou praten en tuurlijk vond ik dat helemaal geweldig. dus ging met hem op de kamer zitten. Even later heb ik het met hem gedaan en zijn vrienden zaten stiekem mee te kijken. Toen hij weg was hebben zijn vrienden me de kamer ingeduwd eentje kwam mee de kamer in en heeft me bedreigd als ik dingen niet doe dat iedereen te weten komt dat ik een slet ben en ik hele grote problemen ga krijgen, ik heb dan ook alles toegelaten, totdat hij echt sex wou en ben ik snel weggegaan ik dacht dan maar liever mishandeld dan dit. Ze bleven me de jare erna bedreigen(2jr lang) en hebben me bij iedereen zwart gemaakt.Overal op straat werd ik uitgescholden. Ik ben ze ook nog heel vaak tegengekomen en hebben ze me vaak meegesleurd tot iemand me hielp. Ik verwachtte ook echt dat ze me een keer nog wat aan zouden doen.
Ik heb het vriendinnen verteld maar die doen of het niet erg is, dit komt natuurlijk doordat ik er steeds heen ging en dat snap ik ook wel.. Daardoor heb ik het er niet meer over gehad en ben niet meer naar dingen gegaan waarvan ik wist dat hun erwaren. Ongeveer 2 jaar lang daarna hebben ze me met rust gelaten ze kijken me alleen nog vies aan en nog steeds denken ze allemaal dat ik een slet ben. Ik merk soms nog dat ik hierdoor terughoudend ben ik krop al me gevoelens op, ik heb nooit een relatie. Ik weet echt niet wat ik ermee moet ik heb ook het gevoel dat het mijn eigen schuld is, ik had toch weg kunnen gaan ik had me toch kunnen verzetten. en waarom blijft het me herrineren.
Meisje (18) | 15 okt 2010, 16:56 uur
Hoi,
het is simpel. Nee, dit probleem is niet simpel. Maar de vraag waarom het jou steeds blijft herinneren is simpel. Je bent bedreigd, en aangerand, etc. Je kropt je gevoelens op, en hebt het dus nooit kunnen verwerken.. Daarom blijft het je maar herinneren.
Goed.
Het is gebeurt. Daar valt niks meer aan te doen. Tuurlijk kon je er niet heen gaan, maar je was zo bang dat als je er niet heen ging ze jou iets gingen aandoen.. Je kon van alles doen, maar het is nou eenmaal gebeurt..
Wat jij moet doen is er met iemand over praten.
Nee, niet met je vriendinnen.. Maar misschien met je ouders.
En ik begrijp als je dat niet wilt.. Dan iemand van school? Een vertrouwenspersoon ofzo.. Of een hulplijn of hulpinstantie over aanranding (wat je kan vinden op google). Hun zijn erin gespecialiceerd, en kunnen je helpen met het verwerken zodat je eindelijk dit hoofdstuk afsluiten kan!
Uglygirl.
Uglygirl (Lelijk en dik meisje) (14) | 17 okt 2010, 19:09 uur
Wat een verschrikkelijk nare ervaring.
Het is hoe dan ook niet jou schuld.
Niemand heeft het recht jou op die manier lastig te vallen.
Ik denk dat het belangrijk is om na te gaan wat jij er mee wil:
erover praten met een bekende, liever met iemand die wat verder van je afstaat, een professional of niet.
En of je er over wil praten, mailen, bellen.
Ook voor de laatste zijn meerdere mogelijkheden (zie internet, internet psycholoog oid).
Of zou je, als je een vorm van therapie wil, liever creatieve therapie willen volgen.
Het is vooral belangrijk dat je de ander vertrouwd en je goed voelt bij deze persoon.
Ik hoop dat je je snel beter voelt...
Kaat (23) | 2 dec 2010, 23:38 uur
