mijn verhaal

hallo ik ben een jongen van 15 jaar ik ben vanaf de 1ste klas van de middelbare school tot aan de vorige week van de 4de klas

de jongen die mij altijd moest hebben kwam met nog 2 anderen weer bij mij ‘‘zijn dagelijkse 10 minuten halen’‘ zoals hij het altijd noemde halen ik dacht oke daar gaan we weer laat het maar over me heen komen maar dit keer was het nog erger dan normaal en ik voelde me heel erg raar niet verdrietig of boos maar anders heel anders hij ging verder met uitschelden ‘‘dikzak’‘ ‘‘dikke zeeleeuw’‘ in mijn hoofd gingen teveel gedachtes rondt ik dacht dat ik gek werdt

terwijl de anderen die bij hem stonden aan het lachen waren spanden mijn armen samen ik balde mijn vuisten ik dacht nu doe ik het nu sla ik hem maar toen kwam de vernietegende gedachte waarom zal ik het doen ik kan hem tog niet aan

ik draaide me om en wou weglopen toen ik net een stap had gezegt zij hij: lekker dat je vader vast heef gezeten hier ga ik verder niet op in dit had nog nooit iemand tegen mij gezegt en toen ging het door mijn hoofd heen klaar einde hier moet het stoppen terwijl hij aan lachen was balde ik mijn rechtervuist draaide me in een ruk om en gaf hem een enorme dreun vol in zijn gezicht hij was versuft voordat hij nog iets kon zeggen sloeg ik hem nog een keer het werdt zwart voor mijn ogen ik voelde alleen nog maar mijn vuistetn tegen zijn lijf aanbeuken het volgende moment voelde dat ik werdt wegetrokken en weggehaald door een echte vriend

ik wil niet zeggen dat geweld de optie is maar ik had het te ver laten komen ik ben helemaal geen agresief persoon maar ik sloog gewoon door ik werdt gek

mijn tip is: laat het nooit maat dan ook NOOIT zover komen zoals ik dat deed het gaat je je school kosten je gevoel en je wordt heel slecht in het geloven van mensen

ik hoop dat dit helpt
gr. b

van: nu blij (15)