misbruikt door mijn vriend
Hallo
Ik ben nu 18 jaar.
Toen ik 14 was had ik een jongen leren kennen. Ik woon in België tegen de grens en hij woonde in Nederland, niet dat dat van enig belang is ofzo.. HIj was 18 en iedereen keek enorm naar hem op, hij was echt knap en ieder meisje wilde met hem zijn. Nou uiteindelijk koos hij voor mij en daar was ik enorm gelukkig om. In het begin bleef het bij wat kussen, maar al snel wilde hij verder gaan, maar zover was ik nog niet op mentaal vlak..
Hij dwong me dus. Ik dacht dat het bij 1x zou blijven, maar zo is het anderhalf jaar gebleven.. Ik durfde niet bij hem weggaan, hij dreigde dat hij met zijn vrienden wraak op me zou nemen of dat hij mijn broertje zou vinden of dat hij me zou vermoorden. Dat laatste klinkt nu natuurlijk niet overtuigend maar ik was er zeker van dat hij daartoe in staat zou zijn.
Hij heeft mijn neus, knie en pink gebroken. Ik stond enorm vaak onder de blauwe plekken en wonden. Buiten de breuken merkten mijn ouders het niet omdat ze altijd werken waren en ze wisten niet van mijn relatie met hem.. De breuken waren te wijten aan het feit dat ik nogal een wildebras was dus dat was voor hun allemaal gewoon, niets om een vraagteken bij te moeten zetten dus..
Op mijn 15,5 jaar is het gestopt. Ook heb ik toen mijn nieuwe vriend leren kennen, waar ik nu, na 3 jaar, nog altijd een relatie mee heb. Ik ben heel gelukkig met hem alleen begrijpt hij me niet.
Ik heb vaak nog last van paniekaanvallen, zeker nu ik alleen op kamers zit, of burn-outs. Ik heb vanalles gedaan m het proberen te vergeten, drugs, drank, automutilatie.. Niets hielp. Ik durf geen hulp te gaan zoeken en ik durf niet met mensen te gaan praten, bang dta de wereld me gaat zien zpals ik echt ben, en niet het personage dat ik rond mezelf heb opgebouwd.. Soms denk ik aan zelfmoord, ook al weet ik dat dat uiteindelijk niet de oplossing is. Ik weet dat er mensen zijn die erger hebben meegemaakt, maa rik krijg dit gewoon niet verwerkt. Na al die jaren nog steeds niet..
Ik wou gewoon mijn verhaal even kwijt...
Cassandra (18) | 22 dec 2011, 13:08 uur
casandra,
Je schrijft dat de wereld je gaat zien hoe je echt bent,
Ik weet niet hoe jij je zelf ziet maar volgens mij ben je een meisje wat een verschrikkelijke rot ervaring heb mee gemaakt.
En ik kan me best voorstelllen dat wat je mee gemaakt heb nog steeds in je hoofd spookt.
Je kan er niet met je vriend over praten of weet hij het niet ?
Ik zou toch via je huisarts profesionele hulp vragen want je kan er zonder hulp nog heel lang last van hebben zoals angst slapeloosheid nachtmeries straatangst,
Het is natuurlijk jouw keuze maar mijn advies is zoek hulp.
succes en sterkte marcel.
marcel (20) | 8 jan 2012, 02:49 uur
Lieve Cassandra, ik begrijp je verhaal heel goed ook al heb ik het zelf niet meegemaakt. In je verleden is iets verschrikkelijks gebeurt waardoor je je nu niet kan gedragen zoals je dat zou willen, je bent jezelf kwijt. je weet niet of datgene je nu doet wel datgene is zoals je zelf bent, omdat je altijd een ander moest zijn om datgene te verdringen wat je niet wilde weten. Ik begrijp dat volledig. Weet je wie dat ook zou begrijpen? Je vriend! Hoe moeilijk het ook voor je is, wanneer je hem alles zou vertellen, dan zou hij meer begrip hebben voor datgene wat jou beweegt. het geeft jou een enorme opluchting en dan kan je stapen gaan zetten en je vriend helpt jou ermee. geloof me, dit hoef je niet alleen te doen. je staat er niet alleen voor!!!!!! heb je hier al met je huisarts over gesproken. het kost je waarschijnlijjk heel veel energie om dat je te en een hele stap om erover te praten, maar het gaat je echt helpen!!
wendy (18) | 8 jan 2012, 20:13 uur
ik hoop echt voor je dat alle reacties hierboven ervoor hebben gezocht om je te helpen meid!!!!!!!
xxxxxjes
anoniempje (13) | 10 jan 2012, 17:15 uur
