nog steeds bang
hoi allemaal,
mijn ouders gingen scheiden toen ik 8 jaar was, omdat er altijd erg veel ruzie was. vooral mijn vader maakte veel ruzie en als hij boos was had hij losse handjes. mijn moeder moest zelfs een keer naar de dokter. toen mijn ouders dus gingen scheiden hoopte ik dat hij ons (mijn zusje en ik) niet meer zou slaan. maar hij ging door. hij sloot ons op en sloeg of schopte ons. van de rechtbank moesten we eerst elk weekend naar mijn vader toe maar later werd dat om de 14 dagen, gelukkig. we hebben vaak aangifte gedaan bij de politie, maar er was te weinig bewijs, behalve blauwe plekken. en als er wel wat met een aangifte gedaan werd dan duurde dat weer een jaar of langer. het was daar vreselijk. na een tijdje kwam er ook jeugdzorg aan te pas, maar als er een voogd bij was dan deed hij poeslief en speelde hij de ideale vader. maar als de voogd dan weg was ging hij weer slaan. ik had altijd de hele week voor ik naar hem toe moest bijkpijn en voelde me ellendig. elke vrijdag moest mijn juf van groep 7 meelopen met mij naar de auto, omdat ik eerst altijd wegliep naar mijn eigen huis. als ik en mijn zusje bij mijn vader waren liepen we ook soms weg, maar daarna kon dat niet meer, want dan moest mijn moeder een hele hoge boete betalen en dat geld had ze niet. ze kon ons dus ook niet thuis houden. dat was echt geen leuke tijd. ik werd in groep 7 en 8 ook erg gepest door de hele klas. mijn klasgenootjes wisten maar een heel klein beetje van wat er bij mij thuis gebeurde. ik werd op school vaak uitgescholden. een keer zei een jongen uit mijn groep 8 tegen mij:'loop toch naar je vader dan kan hij je mishandelen'. ook bij de musical van groep 8 zag ik mijn vader opeens de zaal binnen komen net voordat de musical begon. ik was zo geschokt dat ik begon te huilen (wel achter de schermen). en heb aan mijn klasgenoten verteld wat er dus gaande was. ze schrokken wel zag ik. maar het pesten ging daarna gewoon door. ik ben daarom ook als enige naar een andere middelbare school gegaan dan zij. ik moet nu wel elke dag 16 km fietsen maar dat heb ik er graag voor over. ik zit nu in de tweede klas van het vwo, maar ik ben nog elke dag bang. bang dat mijn vader opeens naar school komt of dat ik hem weer tegen kom. hij woont in dezelfde wijk als ik. ik heb nu wel echte vriendinnen en zij weten wel een klein beetje over mijn jeugd maar niet heel veel. en ik weet ook niet of ik ze wat wil vertellen erover en hoe. ik bedoel je kan niet zomaar zeggen: hee meiden, ik ben vroeger mishandeld door mijn vader en gepest in groep 7 en 8! dat zit ook zo met mijn klasgenoten. anderhalf jaar geleden heeft de rechtbank toch besloten dat we niet meer naar hem toehoeven en ik heb dus ook anderhalf jaar geen contact meer met hem. maar ik doe mee aan een school toneelstuk en ik ben bang dat hij dan komt kijken en dat er dan weer hetzelfde gebeurt als in groep 8.
ik ben erg blij dat ik hier mijn verhaal kwijt kon.
van: justaGirl (13)
Je bent te lang mishandels en dan blijf je lang angstig
Dat kan jaren duren gesprekken kunnegoed helpen
Verde toen die jongen die gemene opmerking maakte had hje meteen moeten zeggen wat ben jij zielig hoor
Dus wel van je afbijten
Het is i derdaad een zielig figuur. De dit uitkraampt een aandachttrekker stoer doenerij
Dus niks van aan trekken vraag aan eugdzorg iemand mee als je op bezoek gaat
Succes
Aa (Dd) | 12 dec 2011, 08:47 uur
Je bent te lang mishandels en dan blijf je lang angstig
Dat kan jaren duren gesprekken kunnegoed helpen
Verde toen die jongen die gemene opmerking maakte had hje meteen moeten zeggen wat ben jij zielig hoor
Dus wel van je afbijten
Het is i derdaad een zielig figuur. De dit uitkraampt een aandachttrekker stoer doenerij
Dus niks van aan trekken vraag aan eugdzorg iemand mee als je op bezoek gaat
Succes
Aa (Dd) | 12 dec 2011, 08:47 uur
hoi Aa,
bedankt voor je reactie.
maar toen die jongen die opmerking maakte, stortte ik gewoon in elkaar van verdriet en onmacht.
ik heb het er op school (2e klas middelbare school) nog wel moeilijk mee, bijvoorbeeld met muziek hadden we een keer een opdracht dan moest je trommelen en ondertussen vragen beantwoorden. en toen vroeg mijn muziekleraar dus ook 'hoe oud is je vader ?' ik zei dat ik at niet wist. en toen vond hij het belachelijk dat ik niet wist hoe oud mijn eigen vader was. ik begon toen te huilen en rende de klas uit. ook als andere kinderen vragen 'wat voor werk doet je vader' dan moet ik zeggen dat ik dat niet weet en soms gaan ze dan doorvragen. ik weet dan niet wat ik moet doen.
maar wat bedoel je precies met 'als je op bezoek gaat'?
want ik heb al anderhalf jaar geen contact meer met mijn vader.
justaGirl (13) | 13 dec 2011, 15:57 uur
Ik vindt het supper zielig voor jou.....!
Ik heb bijna het zelfde maar dan met me moeder..
Echt vreselijk moet je,je gevoeld hebben.
Heb echt dikke RESPECT en MEDELIJDEN..!!!!
Hoppelijk komt het zo spoedig mogelijk goed.
Gr **Feex
**Fee (13) | 14 dec 2011, 20:27 uur
hoi **Fee,
heb voor jou ook RESPECT en MEDELIJDEN.
balen voor je dat zoiets jou ook is overkomen.
slaat je moeder je nu nog steeds of is dat al afgelopen?
succes en laat je niet kisten!
groetjes justaGirl.
JustaGirl (13) | 16 dec 2011, 14:08 uur
Ik bedoelde dat als hij naar je toneelstuk komt kijken
Kijk op school mag je best wel voor jezelf opkomen door te zeggen dat je niks wilt onthouden van je vader en er nieT over wilt praten omdat je mishandeld bent ja gewoon zeggen in de klas dan ben je er doorheen en snappen ze het weL
De ettertjes blijven altijd iedereen Pesten die zijn zielig
Als je nog vragen hebt stuur maar een berichtje ook effe naar de leraar toestappen en zeggen daggen dat je geen vragen over hem beantwoord dat hij dat maar moet snappen meisje kom voor jezelf op
Bijt van je af dat is goed gooi het eruit
Knuffel van aaa
Aa (A) | 9 jan 2012, 09:29 uur
hoi Aa,
echt bedankt voor je reactie, ik heb het een tijdje geleden aan mijn vriendinnen verteld, en ze vonden het erg zielig voor me en hadden medelijden. meestal denk ik niet zoveel aan mijn vader, maar soms moet ik even met iemand erover praten. maar dat kan dan niet, want bij mijn vriendinnen wil ik de sfeer niet verpesten en tegen mijn moeder kan dat ook niet want zijn wordt daar heel erg verdrietig van (maar ik ook) en het lijkt soms of er een grote luchtbel in mij zit, vol met dingen die ik niet kwijt kan, daarom ben ik soms ook erg afwezig op school. ik heb nogal moeite met 'alles eruit gooien' zoals je zei. ik hoop dat jij nog wat tips voor me hebt...
xxx justaGirl
justaGirl (13) | 9 jan 2012, 14:37 uur
lieve justagirl super erg van je vader
ik snap je wel (ik heb het zelf niet maar mn bff een beetje)mooi dat je echte vriendinnen hebt want dat is heel belangrijk ik ben ik groep 7 ook gepest door klasgenoten en dat is heel naar ik hoop dat je nog veel geluk kan hebben en dat je vader niet er naar toe gaat het toneelstuk ik hoop het veel je veel sterkte ik leef met je mee hoor i
xxx roosjeboom
roosjeboom (13) | 19 jan 2012, 21:16 uur
dankje roosjeboom,
wat erg voor je bff! zoekt ze wel hulp als het erger wordt?
maar heb jij nu nog steeds last ervan dat je vroeger bent gepest.
ik namelijk wel, als ik mensen zie fluisteren of als ik ze naar me zie kijken denk ik vaak dat ze het over mij hebben. dat is dan niet zo, maar dat denk ik dan.
heb je misschien tips?
xxx justaGirl.
justaGirl (13) | 22 jan 2012, 17:01 uur
