Mishandeld door mijn (ex)vriend
Toen ik 15 was ontmoette ik op vakantie een man. We kregen wat en hij was erg lief voor me. Iedereen hield van hem, ook mijn familie. Een perfecte schoonzoon zeiden ze meerdere malen. Altans dat dachten ze. Ze weten niet wie hij echt is. Mijn ouders altijd boos op mij, omdat ik ze niet kan vertellen hoe hij werkelijk is. Is het schaamte? Ik weet het niet. Hou ik nog van hem? Ik weet het niet. Bijna 1 jaar geleden, na 1 jaar heen en weer te hebben gereisd, heeft hij het uitgemaakt. In mijn ogen toen nog een lieve man. Nadat hij het had uitgemaakt hadden we nog goed contact, we zouden samen gaan werken. Daar kwam ik erachter dat hij nooit trouw is geweest. Maarik vergaf hem. Wederom was het verleden tijd, we zijn vrienden nou, dacht ik. Nadat ik tegen zijn vriendin had gezegt dat hij niet trouw is, hadden we een flinke ruzie. Hij zei dat hij me eigelijk zo hard wilde slaan tot mn gezicht bloedde, maar dat hij het niet deed omdat hij zoveel om mij gaf. Na een paar maanden weer thuis, ik misde hem, we spraken elkaar elke dag. Ik besloot terug te gaan. Ik ben depressief en voel me als ik met hem ben rustiger. Wederom kregen we ruzie, dit keer zo erg dat hij me op de grond duwde, aan me arm trok en zijn handen om mijn keel deed. Ik was radeloos. Geen idee wat ik moest doen. Zijn broer heeft het gezien en belde zijn moeder, we moesten vertrekken. Maar uiteindelijk heeft hij gezegt dat het niet waar was. Daarna heeft hij gehuilt en gezegt dat hij niet goed is. Ik vergaf hem. Totdat we weer op vakantie gingen was er niks aan de hand. Totdat we ruzie kregen en hij me zo hard sloeg dat mijn hele arm dik was geworden en blauw. Ik moest een speciale creme halen. Ook mijn been was blauw en dik. Hij duwde me op de grond en sloeg 1 keer op mijn hoofd. Ik was niet bang. Ik sloeg terug. Later die nacht gebeurde het nog een keer. De volgende nacht was het zo erg dat hij me op mijn wond sloeg die hij eerder had gemaakt. Hij sloeg me zo hard dat het nu overal pijn doet. Ik schreeuwde dat hij niet goed bij zijn hoofd was. Ik was radeloos. Werd er misselijk van. Daarna greep hij me bij me keel, ik zei doet het dan vermoord me maar. Waarop hij antwoordde dat is te makkelijk. Hij flipte en pakte een mes en zette dat op mijn keel. Het werd een beetje rood maar het bloedde niet. Daarna flipte hij zo dat hij zichzelf begon te slaan en hij rende weg. Zijn hele hand was rood en opgezwollen. Ik wist niet wat ik moest doen. Riep voor hulp en de man van mijn flat kwam en vroeg wat er was. Nog steeds heb ik geen afscheid van hem kunnen nemen. Moet ik naar de politie? Zullen ze me geloven? Dat spookte door mijn. Ik ben naar zijn vrienden gestrompelt en heb met hem gepraat. Hij heeft zijn excuse aangeboden. Maar eigenlijk heb ik er genoeg van. Hij is de enige bij wie ik me gelukkig voel. En hij heeft me zoveel geholpen in sommige opzichten, hij zorgde elke keer voor me. Maar nu benik bont en blauw. Ik kan het aan niemand vertellen en weet niet wat ik moet doen. En dit allemaal nog maar 2 dagen geleden….
van: Anna (17)
