hij wacht zijn tijd af voot mij te doden

ik kan me nog sommige dingen herinneren. Meestal word ik elke nacht huilend wakker altijd van die ene zelfde herinnering mijn vader met zijn handen rond mijn moeders keel ze was aan het stikken ik was 5 maar herinned het me nog zoals het gisteren was die dag redde ik haar van de dood.ik begon te huilen zo hard ik kan mijn vader loste haar en mijn moeder viel op de grond .haar nek ik wist niet wat er mis mee was maar het zag bloedrood.mijn vader stapte gewoon de auto in en was weg dit zijn niet de enige herinneringen mijn moeder kon niets doen hij achtervolgde haar altijd. de bangelijkste woorden die ik me nog herinner zijn ik laat jouw leven maar vermoord de kinderen.
ik had elke dag schrik om op te staan. bang dat men moeder niet meer leefden . elke dag was het ruzie ik bleef gespaard ik was zijn dochter de dochter van een zot maar mijn moeder en mijn halfbroer die kregen het dubbel te voortduren.ik heb nog foto s van mijn kindertijd ik kan ze niet bekijken de angst loopt zo van mijn gezicht. de dag die ik nooit zal vergeten de ergste maar ook beste van heel men leven het was 9 julie ik was toen 7 mijn vader mijn moeder en ik gingen fietsen op weg naar huis versnelde hij en liet ons achter thuis stond hij te wachten hij lokte ons ik huis en pakte mij vast het deed pijn ik voelde mijn adem zo uit mijn borstkast glijden. mijn moeder riep je mag alles doen maar mijn dochter laat je met rust.mijn moeder pakte de auto sleutel en gooide ze op het dak hij liep met mij het straat op mijn moeder achtervolgde ons en toen draaide hij hem om gooide mijn moeder op de grond en schopte op haar ik begon te huilen en te huilen de buren kwamen buiten en wisten direct wat er aan de hand was hij loste mijn en ik ging de buurman die dag was de relatie afgelopen . maar nu probeert hij nog altijd mij te contachteren x

van: mijnjeugt (14)