angst na anderhalfjaar
hoi ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen maar als eerst goeie site het verhaal speelde anderhalf jaar terug. in mei2008 had ik die jongen ontmoet we hadden het best wel gezellig, maar na een maand sloeg alles om het was niet meer zo leuk als het was hij sloeg me 1keer niet zo hard maar schok er wel van maar hij had meteen er spijt van het was niet de bedoeling zij hij dus ik zij maakt niet uit kan gebeuren, maar het gebeurde steeds vaker en harder hij sloeg me met de riem, hij heeft me van achteren gepakt als ik niet luisterde, vast gebonden aan bed, in het bos heeft hij geprobeerd me te pakken, op straat heeft hij me geslagen, en nog veel meer maar dat vertel ik liever niet. eind augustus 2007 ben ik weg gelopen van hem heb ik het uitgemaakt toen heeft hij me wel nog bedreigd en over me ouders dus durfde het niet te vertellen. in december2007 kreeg ik een nieuwe vriend die is super lief voor me had hem niet meteen verteld pas in april2008 toen we meer samen gingen doen toen merkte die dat er wat was en heb ik het maar verteld hij was wel heel erg geschrokken en vond het super erg ik heb het in november 2008 maar verteld aan me ouders want ik had veel ruzie thuis. heb in februari2009 de dokter gebeld voor een afspraak en ga in april naar de psycholoog, voor de eerste gesprek het was wel moeilijk maar ben blij dat ik het heb gedaan, maar nu is me vraag ik ben me ex van de week tegen gekomen op school ik liep naar boven en hij liep naar beneden en raakte me aan en stond voor me ik ben nu heel erg bang op school maar ook op straat en vooral s avonds ik durf niet alleen meer op straat en ik merk dat ik nu minder ga eten door de stress maar ik heb pas een gesprek in april wat kan ik in die tussen tijd doen om me niet nog meer in de stress te brengen die deze site leest wees niet bang om het te vertellen aan iemand want ik heb het zo meegemaakt ze zijn super lief voor me me familie, ouders, vriend, vriendinen ze vinden het juist erg voor je wat er is gebeurt ze helpen je echt waar ze gaan niet denken van nou dat is je eigen schuld want weetje LIEFDE MAAKT BLIND daar ben ik achter gekomen groetjes anoniempje
van: anoniempje (19)
