is dit eigenlijk eigenlijk wel mishandeling????
hallo ik vertel ong mijn verhaal…..
ik ben moslim en ben een meisje, kom uit een gezin van 5 kinderen, ik ben de oudste en mijnn moeder zorgt voor alles mijn vader is alleen met werk werk werk bezig en is niet zo vaak bij ons…. wij zijn ook niet vaak de liefste kinderen en gehoorzamen ook niet… mijn moeder is dan erg gestrest en weet niet meer wat ze moet doen en begint ze te huilen of slaan,uitschelden. ik moet altijd goed voorbeeld geven en helpen, ik word steeds geroepen doe dit doe dat!!! ik heb geen tijd voor huiswerk en haal daar door slechte cijfers… en als ik geen goed voorbeeld geef of slechte indruk maak dan gaat het de hele familliy door en krijg ik alleen negatieve dingen te horen altijd…. ik moest net luier vershonen en iedereen naar bed brengen… niet zo dat mijn moeder niks doet ze doet veel maar alles alleen, het is toch niet mijn schuld dat ze 5 kinderen heeft gemaakt… ik help wel maar niet goed voor haar en als ik niet doe dan gaat ze uitschelden! negatieve opmerkingen! soms als ze echt boos is klappen!!!
ik hou het niet meer vol!!!!!!!!!!!!!!!!
Lief (13) | 28 nov 2009, 15:05 uur
Dit moet je aan iemand vertellen die je kan helpen want dit is niet echt normaal meer…vind je zelf ook niet?
Vertel het op school aan een vertrouwenspersoon… ( ik weet niet of jullie die op school hebben) en anders aan een goede vriendin.
Suc6 thuis!
koekiemonster (13) | 28 nov 2009, 17:08 uur
ik herken je verhaal een beetje,
mijn vader heeft de stelling in zijn hoofd dat vrouwen alles in huis moeten doen.
mijn moeder heeft reuma en kan dus vaak niet zoveel huishoudelijke klusjes doen.
hierdoor neem ik dat van haar over,en probeer ik het goed te doen voor haar.
mijn broer volgt het beeld van mijn vader op en doet dus ook niets in huis.
ze pakken allebei nog niet eens drinken voor hunzelf,hier ben ik ook voor.
als ik dingen anders schoonmaak wordt hier comentaar op gegeven,dat ik bv dom ben enzo...
ook heb ik verschillende fouten gemaakt in het verleden,waardoor mijn ouders me niet meer vertrouwen.
en dus beslissen ze nu constant voor me waar ik wel heen mag en met wie,en als het hun niet aan staat waar ik heen wil of met wie moet ik thuis blijven.
mijn ouders maken erg veel gebruik van hun macht,omdat ze weten dat als het uit de hand loopt en ik niet doe wat ze zeggen of willen ik toch nergens terecht kan....
ik zit hierdoor vaak te denken aan begeleid gaan wonen zodat ik een eigen toekomst kan opbouwen en wat meer vrijheid krijg...
nja weet het eigelijk ook allemaal niet want ik wil zo niet veder,,,maar ik wil mijn ouders ook niet tekort doen..
heeft iemand tips om hier mee om te gaan?
wandt trek het niet meer thuis!
linda (18) | 27 apr 2011, 21:50 uur
