Ik heb echt hulp nodig!
Hallo, ik ben Gerben.
Ik ben helemaal niks waard, beteken helemaal niets ergens voor en wil eigenlijk liever dood...
Ik heb ooit al zelfmoord proberen te plegen door m'n polsen door te snijden, maar Rick (broer, 14 jaar) hield me tegen...
M'n ouders (vooral papa) slaan me helemaal kapot. Ze zeiden dat ik het verdiende..
Ook schoppen ze me, en laten me kotsen...
Ik weet echt niet wat ik moet doen, ik heb echt hulp nodig!
Gerben (12) | 23 jun 2011, 20:57 uur
Hoi gerben,
je moet vooral geen zelfmoord plegen, want er zijn mensen die wel om je geven. Zoals je broer. Ga naar een vertrouwenspersoon zoals een leraar of een oom of tante. heel veel sterkte!
sasja (19) | 26 jun 2011, 21:22 uur
Beste Gerben,
Wat een vreselijke dingen maak jij mee.
Dit hoort niet te gebeuren. Denk vooral niet dat het aan jou ligt.
Je kan dit het beste vertellen op school of aan je huisarts of iemand die je kan vertrouwen.
Ouders mogen dit hun kind niet aan doen.
Sterkte en ik hoop dat je je verhaal met iemand kan delen.
Myrthe (20) | 3 jul 2011, 14:05 uur
Ik vertrouw niemand..
Dat is juist het probleem..
Nog steeds slaan ze me, maar nu nog harder...
Gelijk een gekneusde pols erbij ook, en daar heb ik ook nog in weten te snijden.
Ze sloegen Rick gisteren ook nog.
Ik ben het helemaal zat, en kan het niet allemaal niet meer aan.
Gerben (12) | 11 jul 2011, 15:50 uur
Wat erg Gerben, ik zou willen dat ik iets voor je kon doen.
Is er niemand op school die je kan vertellen wat er thuis gebeurd? Of misschien de moeder van een vriend van je? Of een beste vriend?
Ik begrijp dat je dit niet langer wil meemaken, daarom is het juist goed om hulp te zoeken.
Wat voor hulp zou je het liefst hebben?
Een arm om je heen of iemand die met je ouders gaat praten of iets anders?
Myrthe (20) | 11 jul 2011, 21:23 uur
Hallo iedereen, ik ken deze jongen.
Gerben, alsjeblieft, hou alsjeblieft op met jezelf op te sluiten in je kamer en loop niet steeds weg. Zo maak je je ouders juist boos, denk ik. Probeer alsjeblieft met ze hierover te praten, en als je wilt kan je mij meenemen naar jouw ouders en doe ik een goed woordje voor je. Áls je met ze gaat praten, neem Rick dan ook mee. Samen staan jullie dan sterk als broers. En Gerben, zelfmoord is geen optie, maar een keuze. Hoe wij vrienden zijn geworden, dat weet je toch nog wel? Dat je huilend buiten op een bankje zat en niemand keek even hoe het ging.
Ik ben doodongerust, Gerben. Alsjeblieft, laat weten hoe het nu met je gaat, want we hebben al lang geen contact met elkaar gehad. Ik denk wel dat je nog weet wie ik ben.
Anoniem.. (14 1/2) | 16 jul 2011, 06:48 uur
