"Als mensen je vertellen dat je iets niet kunt, nou dan bewijs je ze dat je het wel 3 keer zo goed kan!"

Het lijkt alsof ik al jaren vrij ben.. hoewel dit pas een paar maanden werkelijkheid is. Tot op een paar maanden terug ben ik zowel geestelijk als lichamelijk mishandeld. Het ergste hieraan is dat als mijn tante er niet was, ik het nooit geweten had. Ook ben ik mij ervan bewust dat er nog meer dingen met mij gebeurd zijn waarvan ik geen weet heb hoeveel impact ze nog gaan hebben op mijn leven.

Ik ben een Ram mijn moeder is een Stier maar deze strijd was niet meer normaal.

Mijn moeder heeft veel dingen gedaan die niet konden in mijn jeugd,ik ben sommige dingen alweer vergeten. Wat ik het ergste vind is dat ze mijn familie tegen me heeft opgezet.

Ze had er een handje van om mij te vernederen en de grond in te trappen, verdediging in zijn onschuldige vorm werd beloond door klappen en het breken van mijn ziel. Jaren lang was ik afhankelijk van mijn moeder. Toen ik begon te puberen botste dit uiteraard maar tegen 16, 17 begon het echt vreemde vormen aan te nemen. Er vielen steeds meer klappen, nu wil ik niet overdrijven maar de zogenaamde corrigerende tik was altijd aanwezig, noem het een slechte gewoonte maar als je ermee opgroeit weet je niet beter.
Ik ben zodanig vernederd, uitgescholden en noem het op dat ik onzeker werd over wie en wat ik was, over hoe ik eruit zag en wat ik kon, maar alles ging verscholen achter mijn eeuwige glimlach. Ik wist niet beter, mijn moeder werd al boos als ik niet zei wat ze wilde horen, dat betekende dat ik haar moest voorliegen in de meeste gevallen.

Ik had gelukkig goede vrienden vrienden om me heen die mij lieten blijken dat ze mij wel waardeerde en dat ik een geweldige persoon was. Dit is wat ik tegen mijn moeder zei maar die wimpelde het af met: omdat ze jou niet de hele dag om zich heen hebben met je achterlijk beestachtig gedrag !

Al die jaren dacht ik dat het normaal was hoe ze mij behandelde dat ik het verdiende om geslagen te worden en uitgescholden want ja, ik vond mezelf toen toch ook al een behoorlijke mislukkeling die geluk moest hebben dat diens moeder nog zoveel "moeite" deed voor dat onhebbelijke misbaksel. Ik heb immers nog 2 broertjes, die zullen nog meemaken waar ik doorheen gegaan ben, hoewel ik hoop van niet natuurlijk.

Toen mijn moeder terug kwam van vakantie januari dit jaar was ze nog geen week terug of de situatie escaleerde volledig. Volgens mij omdat ik naar een slaap feest van een goede vriend wilde gaan, die ik namelijk altijd misloop omdat mijn moeder het bizarre idee had dat we er 1 of ander seksfeest van zouden maken. Maar goed ik was het zat er knapte iets in mij die nacht en ik belde mijn tante op dat ze me nu moest komen halen. Uiteindelijk kwam een vriendin van zowel mijn tante als mijn moeder mij halen en bracht mij naar mijn tante. Ik had ondertussen in woede al een sporttas volgepropt met kleding en dergelijke.

Sindsdien bleef ik bij mijn tante terwijl mijn moeder deed alsof ze vol berouw thuis achterbleef. Uiteindelijk zijn ook mijn opa en oom erbij betrokken geraakt, maar zodanig gemanipuleerd door mijn moeder dat ze mijn tante kwalijk nemen dat ze mij heeft weggehaald uit die hel.

We waren tot een akkoord gekomen dat we het zouden uitpraten, alle kaarten op tafel met de familie erbij. Ik had een lijst met punten opgesteld die ik wilde voorleggen aan de familie. Mijn tante heeft mij hierbij geholpen en herinnerde me eraan dat ik vooral het punt niet moest vergeten dat ze mij bijna in mijn gezicht trapte, het kwam uiteindelijk op mijn borst terecht. Mijn tante was veelal mijn aanspreekpunt voor als het bij mijn moeder weer eens de mist in ging. Ik heb begrepen dat mijn tante mijn moeder er op aansprak als ze mijn tante vertelde wat ze gedaan had, maar dat mijn moeder altijd maar afdeed met: o is goed voor dat moet ze maar leren. Mijn tante en moeder hebben vele ruzie gehad hierom.

Ik mocht mijn verhaal dus doen voor de familie. Mijn moeder kreeg het voor elkaar om mij in mijn ogen aan te kijken en te zweren dat ze die dingen nooit gedaan had waar de familie bij zat. En ik bleef daar als clown iedereen maar proberen te overtuigen dat mijn moeder loog. want dat deed ze maar dat kan je niet zeggen je moet ten alle tijden respect hebben voor je meerderen zeggen ze in onze cultuur..

Verder heeft mijn moeder daarna als nog maar geprobeerd om mij afhankelijk te krijgen, door zogenaamd samen naar maatschappelijk werk te gaan en dingen. Ook heeft ze de gene die zich over mij ontfermde, mijn tante en haar vriendin behoorlijk lastig gevallen, uitgescholden en bedreigd. Ze heeft de familie en zelfs mijn opa tegen mijn tante, zijn eigen dochter weten op te zetten.

Ik woon nu bij mijn Vader, de man waarvan mijn moeder mij en mijn broertjes sinds ze uit elkaar gingen geïndoctrineerd had hoe slecht hij wel niet is en wat voor smerige hoer zijn nieuwe vrouw wel niet is.
Ik snap nu waarom hij weg is gegaan, ze scheen ook al jaren hetzelfde bij hem te doen maar op een andere manier en ook nog meer dat hij mij niet wilt vertellen, omdat het maar beter is zo. Ik ben nu eindelijk aan het bijbenen wat ik gemist heb aan ontwikkeling door mijn moeders toedoen.Ik leer eindelijk zelfstandig voor mijzelf zorgen, zelf nadenken ipv klakkeloos alles overnemen en meer. Ik merk dat ik de dingen wel dergelijk kan en nu ik veel hoogte punten bereikt heb met de dingen waar ik goed in ben of ondanks deze hel toch nog met een mooie lijst te slagen van de HAVO, staat mijn moeder natuurlijk vooraan te schreeuwen hoe trots ze wel niet is op haar grote meid!

Het erge van de geestelijke mishandeling is, dat het je ziel breekt. Als iemand anders mij die dingen zegt kan het mij nauwelijks schelen. Maar als je bloedeigen moeder, de vrouw die jou 9 maanden droeg en gebaard heeft, jou dit soort dingen komt zeggen, weet je ook niet meer waar je het zoeken moet. Je neemt uiteraard alles van je ouders aan, het zijn immers je ouders. Dus als ik weer en hoorde dat ik een vies stinkend lelijk harig manwijf was, geloofde ik dat.

Mijn moeder heeft alles wat ik haar in vertrouwen vertelde in mijn gezicht gegooid als we ruzie hadden. Met als gevolg dat ik nauwelijks nog dingen durfde toe toegeven of mensen vertrouwde. Het was immers e enige personen waar ik op blind moest kunnen terugvallen die mijn vertrouwen verminkt heeft..

Het bizarre aan dit verhaal is dat mijn moeder uitstekend is in haar beroep: ze werkt met kinderen bij een kinderdagverblijf..

Maar ik heb van mijn vader geleerd dat je moet kunnen vergeven maar niet vergeten. Mijn moeder leerde mij altijd dat wraak de beste oplossing was, ik was hierdoor altijd agressief, ik kon nooit wraak nemen. Maar mijn moeder is vergeven en ik ga zo nu en dan eens bij haar langs, ik wil immers ook gewoon bij mijn broertjes kunnen zijn, ik mis ze heel erg. En
ondanks mijn moeders handelingen ben ik blij dat ze mij 1 ding heeft bijgebracht: "Als mensen je vertellen dat je iets niet kunt, nou dan bewijs je ze dat je het wel 3 keer zo goed kan!"

En inderdaad moeder, ik ben een zelfstandige mooie slimme vrouw geworden. Iets waarvan jij mij voorhield dat ik het nooit kon.

van: Crusoe (18)