Is dit ook geestelijke mishandeling?
Ik zit heel erg met een probleem. Ik weet zelf niet of dit geestelijke mishandeling is, of dat dit het niet is, maar het voelt in elk geval wel zo.
Ik ben zelf een Hindoestaans meisje, en ik heb al een tijdje (8 maanden) een Nederlandse vriend.
Mijn ouders zijn het hier helemaal niet mee eens, ze vinden deze jongen helemaal niets, en zeggen dat het door de eerste indruk komt, maar ook omdat een Nederlandse vriend hebben ‘niet past in de Hindoestaanse cultuur’.
Ik heb het hier heel moeilijk mee. Mijn vader zet me voor een blok: ik moet kiezen tussen thuis blijven wonen, en mij houden aan zijn regels, zonder mijn vriend, als ik dit niet wil, kan ik vertrekken, en kan ik rekenen op helemaal niets.
We hebben dus vaak ruzie, en niet altijd alleen over mijn vriend, vaak helt hij door, en vind hij dat ik niets goed doe, terwijl ik zelf echt mijn best doen, anderen zien dit ook in, alleen mijn vader vind van niet. Een voorbeeld is dat hij vind ik geen werk wil zoeken, ik doe reuze mijn best voor een baantje, maar hij wilt het niet inzien.
ik voel me zo machteloos bij hem, ik kan helemaal niets doen, want hij kan me zo uit huis zetten, en dan heb ik helemaal niets meer, en ik heb mijn ouders toch echt nodig, want zij betalen mijn school, en dat soort dingen.
Ook wil ik echt niet kiezen. Mijn ouders willen niet inzien dat er een tussenweg is, degene waarin ze mijn vriend accepteren. Ze willen dat ik of het ene, of het andere doe, waarmee ik bij beide keuzes niet denk dat het voor nu het optimale is. Thuis wonen zonder vriend, of geen huis en ook geen basis meer, met vriend.
Eigenlijk schrijf ik dit, omdat ik het kwijt moet, maar ook omdat ik hoop mensen te vinden die dit misschien ook hebben (ook al hoop ik van niet, dit wens ik niemand toe), want ik vind het echt heel moeilijk, en trek het allemaal niet meer..
Stefanie (19) | 4 mei 2010, 00:00 uur
hallio meid, ouders willen tog het beste voor hun kinderen ze hebben je al die tyd opgevoed en weten tog wel 1000 procent wie jij en weten tog wel vaak waar jou toekomst het beste ligt je bent nog jong en heb al die kriebels maar als je naar je ouders luisterd pakt dat tog het beste uit gegarandeerdd, groetjes.
jay (22) | 6 mei 2010, 06:03 uur
Hallo Jay,
Dat snap ik, dat vinden mijn ouders dus ook, maar ik wil het niet geloven. Ik weet zeker dat deze jongen echt goed voor mij is, en dat mijn toekomst veel rooskleuriger is met hem.
Ik vertrouw er ook niet in dat mijn ouders het beste voor willen met mij, ze willen het beste voor zichzelf. Ze weten niet wat ze tegen de familie moeten zeggen, ze vinden het een schande (oa dus omdat hij Nederlands is, en dat niet in onze ‘cultuur’ past), willen hem niet omdat ZIJ hem niet mogen, enzovoorts. Dit wekt bij mij niet de indruk dat ze het beste voor MIJ willen.
Ik snap je advies, en ik vind het heel aardig, maar het overtuigt me gewoon niet.
x
Stefanie (19) | 6 mei 2010, 11:18 uur
Hoi Stefanie,
dat commentaar van Jay zou ik gewoon vergeten. Het klinkt mij als grote onzin. Ik zeg niet dat je ouders echt verkeerd zijn, maar soms is het voor ouders moeilijk te accepteren als hun kinderen iemand uit een andere cultuur leuk vinden.
Wel vraag ik me nu een ding af: als een Nederlandse vriend niet kan omdat het een andere cultuur is, is de nederlandse cultuur dan niet goed genoeg voor je ouders?
En waarom wonen jullie dan in nerderland? (of is dat niet zo..)
Het zal misschien moeilijk voor je ouders zijn, maar kinderen groeien op en gaan hun eigen keuzes maken. Probeer ze rustig te overtuigen dat hij je gelukkig maakt. (Ik kan me moeilijk indenken dat ouders niet willen dat hun kind gelukkig is). Ik snap dat ouders bepaalde liefdes soms afraden, maar ik vind eigenlijk niet dat ze het zouden kunnen verbieden.
Liefde is altijd belangrijk in je leven, ouders zijn dit ook. Helaas botsen die 2 soms..
Verder zeg je nog over je vader: “vaak helt hij door” en dat je volgens hem niets goed kan doen terwijl je wel je best doet en anderen dit ook zien. Misschien is het een idee om die anderen met je vader te laten praten? Als er meer zijn die zeggen dat je wel je best doet, misschien dat hij dan wel wil luisteren.
Ik weet niet echt of je hier veel aan zal hebben, maar hopelijk vind je hier wel een beetje steun in..
Ik hoop dat het je zal lukken om je ouders te overtuigen, succes.
Gewoon Iemand (19) | 18 mei 2010, 15:33 uur
Hoi.
Ik vind dat je ouders hun mening mogen geven maar dat ze je niet voor zo een keuze mogen zetten.
Als ouders het beste voor je willen moeten ze het je niet zo moeilijk maken.
Je moet je eigen hoofd kunnen stoten en zelf kunnen ondervinden
of die jongen goed of niet goed voor je is.
Linda (17) | 24 mei 2010, 21:05 uur
Beste ‘gewoon iemand’ en Linda,
Dankjewel voor jullie reactie! Deze hebben mij erg kunnen steunen!
Gewoon iemand, Mijn ouders zeggen dat ze mijn vriend niet accepteren omdat het een andere cultuur is, ze denken dat het heel erg gaat botsen (wat dus heel erg meevalt, aangezien ik hier geboren ben, en me hier heel erg thuis voel). Waarom we dan nog in Nederland wonen weet ik ook niet, dat vraag ik me ook wel eens af. Zelf zegt mijn vader wel eens dat hij terug wilt naar Suriname, en van mij mag hij dat dan ook van harte doen, maar waarom dit niet gebeurd weet ik eigenlijk niet zeker. Hij zegt wel eens dat hij hierheen is gekomen voor een goede toekomst voor zijn kinderen en zichzelf, wat natuurlijk wel erg mooi is. (maar als het nou op deze manier moet gaan.. hmm)
Ik heb ook al rustig proberen te vertellen dat mijn vriend mij ook echt gelukkig maakt, maar dit willen ze echt niet inzien, hoe erg ik ze ook probeer te overtuigen.
en het idee om de anderen met mijn ouders te laten praten, zodat ze kunnen zien dat ik wel mijn best doe, is wel erg goed! Dat ga ik eens proberen, dankjewel!!
en Linda, ik ben het met je eens, ook al zal mijn vriend slecht voor me zijn, dan vind ik nog steeds dat ik dit zelf moet ontdekken!
Nogmaals dank jullie wel!!
Stefanie (19) | 3 jun 2010, 13:09 uur
heyy, ik heb precies hetzelfde probleem als jou.. Ik heb een turkse vriend en mijn ouders (vooral mijn moeder) laten mij op dezelfde manier kiezen. Ik ben 17 en ben ook 2 weken geleden weggelopen. Nu dreigen ze dat ze mij naar een internaat willen sturen en zem zegt vaak: '' met je domme kop" of ze zegt: als je zo doorgaat wordt je later een hoer..
Ik ben benieuwd wat jij eraan gaat doen want ik weet het echt niet, ik voel me echt niet meer fijn thuis
Iedegeval hoop dat het goed komt bij je
xxxx
V (17) | 4 aug 2010, 03:12 uur
Beste V,
Wat vervelend dat je dit ook hebt! Het is zo moeilijk allemaal... en wat je ouders tegen je zeggen zou ook echt niet moeten kunnen, en het slaat vooral ook helemaal nergens op, hoe zou je nou een hoer moeten worden als je een leuke vriend hebt? :(! Heel veel sterkte!
Ik ben ook een maand uit huis geweest, omdat mijn ouders mij dus deze keuze hebben laten maken.
na deze maand is er een boel gebeurd bij mij, mijn familie is ook mee gaan spelen, en vonden ook dat mijn ouders nu echt te ver gingen, dat hun eigen dochter weg gaat uit huis. Uiteindelijk hebben mijn oma en tante gesproken met mijn ouders, en later met mij erbij. Toen hebben mn ouders ingezien dat het echt belachelijk is wat ze doen, en nu mag ik weer thuis wonen, en accepteren ze. gedeeltelijk, mijn vriend. Gedeeltelijk, omdat hij nog steeds niet bij mij thuis mag komen etc, maar ze accepteren wel gewoon dat ik naar hem toe ga, en dat hij mijn vriend is, wat natuurlijk al een mooie stap in de goede richting is.
Dus, V, bij mij heeft het vooral geholpen omdat er familie bij kwam, die mijn ouders respecteren, waardoor ze eindelijk echt luisterden denk ik, misschien kan dat bij jou helpen! Ik heb heel veel steun kunnen krijgen bij familie, en deze hebben me ook echt kunnen helpen, ook om weer thuis te komen, en om stappen te ondernemen om me ook veilig te voelen thuis (want dat heb ik zelf nog niet helemaal terug..) Ik hoop dat het lukt!
Succes!
Stefanie (19) | 4 aug 2010, 11:43 uur
Heey meisje,
ik snap dat dit erg moeilijk voor je is.
Maar als ik jou was was ik lekker met mijn relatie verder gegaan en een eigen huisje gezocht hebben. Maar bedenk eerst wat belangrijker voor je is. Je ouders of je relatie.
prive (13) | 4 aug 2010, 20:42 uur
Heey!
Dat klinkt makkelijk, maar een eigen huisje vind je niet zomaar, dat heb ik zelf ook geprobeerd.
en een keuze maken tussen je ouders of je relatie is ook niet een makkelijke, beide zijn belangrijk, voor iedereen..
Stefanie (19) | 6 aug 2010, 09:35 uur
Hallo Jay
Je vraagt of de manier waarop je ouders op jou reageren mishandeling is?
Ik denk het niet. Jou ouders zijn naar Nederland gegaan om een betere toekomst te zoeken en dat is w.s. voornamelijk gebaseerd op de economische/materiele mogelijkheden.
Ze hebben w.s. niet stilgestaan bij wat dat zou betekenen voor hun kinderen die onder heel andere cultuur zoudn opgroeien en dat maakt hen bang. Voor wat dat jou zal brengen. en bang jou te verliezen, bang dat je alles wat veel voor hen betekent (en w.s. ook voor jou zal losllaten. Mijn idee is dat je echt heel veel moet praten over de verschillen in jullie cultuur met je vriend. wat je van het samen leven verwacht, wat dat voor hem betekend, en voor jou
ik hoop dat je er uit komt met je vriend en je ouders
Elly
kreetje (63) | 11 aug 2010, 01:19 uur
Beste Kreetje,
Ik weet niet of je hier gelijk hebt, want ik denk dat als je verhuist naar een heel ander land, je echt wel nadenkt over de gevolgen daarvan, voor jezelf en voor je kinderen, hierbij is het logisch om in te zien dat je je moet kunnen aanpassen aan een andere cultuur, en ook dat de kansen groter worden dat je kinderen zichzelf meer zullen vinden in deze nieuwe cultuur, aangezien ze hierin opgroeien, dan de cultuur van de ouders. Als ouders bang zullen zijn om hun kind te verliezen zullen ze hun kind niet voor zo'n blok zetten, zeker als je als kind veel voor ze betekend.
Stefanie (19) | 18 aug 2010, 16:47 uur
