Geestelijke mishandeling
Mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik me kan herrineren, en een paar jaar nadat ze gescheiden waren heeft mijn moeder een nieuwe vriend gekregen. in het begin leek alles leuk .. maar later begon hij ons heel erg de grond in te stampen met zijn gedrag. hij wees ons altijd af. ik heb zelf nooit een vader figuur gehad. mijn echte vader was er niet voor me en wou er niets van weten. Ik kan niet goed omschrijven wat mijn stiefvader tegen ons deed, dat is iets wat je zelf moet voelen.. maar ik kan me wel herinneren dat ik er heel veel verdriet van had. ik voelde me niet goed genoeg. ik vertrouwde bijna niemand meer, en ik wist niet meer hoe ik met mijn eigen gevoelens om moest gaan. Het is zelfs zo erg geworden dat ik al mijn vrienden kwijt ben geraakt met mijn gedrag. ik bouwde muren om mij heen om mij niet kwetsbaar op te stellen, ik wou niets vertellen ookal wilde ik graag mensen om mij heen.. ik was vaak boos tegen anderen, ik nam de spanningen van thuis mee naar school. Waardoor mensen raar over mij begonnen te denken. ik deed alsof ik niet onzeker was terwijl ik dat wel ben. Ik was niet meer mijzelf, en alleen kwam ik er niet meer uit. nu is het alweer bijna een 10 maand geleden dat mijn moeder en mijn stiefvader gescheiden zijn. maar dat betekend niet dat ik er geen last meer van heb. ik besef nu pas wat hij heeft gedaan en dat hij met zijn gedrag mij kapot heeft gemaakt. ik vind het raar dat je er pas achteraf achter komt dat dit met je gebeurt is. ik denk dat dat kwam omdat ik niet anders wist, ik heb nooit echt een familie gehad dus ik dacht dat dit normaal zou zijn. Ik was 9 toen hij bij ons kwam, en ik was 15 toen hij wegging. Ik weet niet meer hoe ik mij moet uiten naar een ander. heel veel mensen mogen mij niet meer, wat ik aan de ene kant begrijp. maar ik heb er heel veel last van. ik heb niemand die mij kan begrijpen omdat je bij geestelijke mishandeling niets ziet aan de buiten kant. maar dat je eigenlijk van binnen kapot wordt gemaakt. Ik voel me uitgekotst en niet goed genoeg. hij sloeg ons maar dan met woorden. ik kan hier verder met niemand over praten en dat vind ik nog het allerergste dat mensen het niet kunnen begrijpen wat jij hebt meegemaakt.
Lisa (16) | 23 nov 2011, 20:15 uur
Hallo lisa, ik vindt het erg voor. en ik begrijp hoe je je voelt. Er was ook een periode in mijn leven dat ik mij zo voelde, door problemen wat ik had. en dat ik mij afsloot van iedereen, mensen mij niet begrepen.
Maar God heeft mij uit die situatie gehaald, en mensen op mijn pad gebracht. En hij mij nieuwe vrienden gegeven, waar ik blij mee ben. En hij kan dat ook voor jou doen, als jij dat wilt.
En herstel in jou leven brengen, van de dingen waar jij doorheen bent gegaan.
C.halila (20) | 1 dec 2011, 14:10 uur
Kun je geen therapie volgen en ook met je moeder praten
Vertrouwen kun je weer leren maar dat duurt effen vrienden komen vanzelf weer als je ben veranderd
bel het ggd en vrag om hulp is tegemwoordig heel normaal je hoeft niet onder het gedrag verder te lijden door die vriend van je moeder hij zal touwens ook zelf zo opgevoed zijn anders wordt je niet zo
Wens je veel succes
Je bent vast ern leuke en lief meisje
Jolien (18) | 10 dec 2011, 18:33 uur
Lieve Lieve Lisa ik hoop je te helpen met mijn verhaal want ik ben ook direct na mijn geboorte in buitenland door mijn vader in de steek gelaten omdat hij geen dochter wilde en toen ik drie jaar oud was werd ik door mijn moeder in de steek gelaten omdat zij moest trouwen......Ik ben inmiddels 36 jaar oud, moeder van een prachtig zoon en een vrouw van een lieve man. Ik heb een hoog opleiding afgerond en ik heb een goede baan, eigen huis en eigen auto.... Kortom ik ben zelfstandig en daar moet eerst naar streven.Het was niet makkelijk. Stap 1 was overleven en vechten om zelfstandig te worden stap 2 was meer dan 6 jaar psychisch therapie. Stap 3 is leren te leven want ik wist niet wat dat is? Tussen alle stappen was het alles behalf makkelijk b.v ik waste mijn lichaam met bijna kokend water omdat ik mijn lichaam niet meer voelde, alleen zo kon ik het gevoel van leven een beetje voelen, nachtmaries als gevolg van alle trauma's.....kortom het heeft tijd nodig en jij komt ook uit je dal, vergeet niet dat je veel sterker bent dan je denkt. Zoek je kracht en ga ervoor net als ik. Succes met school stap 1 daar moet je nu op focussen en denk aan mij als het mij gelukt is in een arme land om te studeren dan moet het voor jou zeker lukken in Nederland.
Nora (36) | 21 feb 2012, 13:09 uur
