Huiselijk geweld

Je moet je er niet zo veel van aantrekken want meestal zijn degenen die zeggen dat je niks waard bent zelf ook onzeker en kwetsen ze je omdat ze zelf ook vaak gekwetst zijn. Niemand is waardeloos, het is gewoon een gedachte die wordt aangepraat

Mocro Zinaa (16)

Zoek proffessionele hulp.

Ik werd door mijn ouders geestelijk mishandeld en omdat ik geen hulp heb gezocht heb ik er nu nog steeds last van.

Het is moeilijk en eng om het uit te leggen. De meeste mensen begrijpen het niet of ze vinden dat je je niet moet aanstellen.

Maar het is geen aanstellerij. Woorden doen wel pijn, je bent doodsbang en je kan het niet “bewijzen” omdat je geen blauwe plekken hebt.

Wanneer je het eng vindt om met iemand een gesprek erover te voeren, stuur ze dan een e-mail of een brief.

Mary (-)

Er valt weinig aan te doen. voornamelijk bij buitenlandse gezinnen zie je dat kinderen hun ouders volgen tot op latere leeftijd tot er beseft word dat we in een maatschappij leven waar het op de (eigen benen staan) voorop staat, voor ons de volgende generatie zal dit rampzalige gevolgen hebben.
natuurlijk kan je niet iedereen met elkaar vergelijken, maar het is helaas wel t grootste gedeelte mensen waar ik het over heb
Ik spreek uit ervaring wanneer ik zeg dat ik vroeger alleen maar naar me ouders heb geluisterd (die het beste met me voor hebben/hadden) maar waaruit bleek in mijn situatie dat ze nieteens t beste met zichzelf voor hebben/hadden. Als kind keer je je niet gauw je ouders de rug toe, dat hoort ook niet zoals je ouders jou ook niet de rug horen toe te keren maar dit is een tijd waarin alles anders is , mensen verkopen hun baby’s , kinderen en noem maar op zo gek als t is je zou t niet kunnen bedenken. Om terug te komen op mijn advies

voor jong en oud: Kies voor jezelf en laat niemand jou keuzes beinvloeden hoe moeilijk t ook is en hoe mooi woorden uit iemands mond ook kunnen klinken laat je niet van je weg afslaan zorg ervoor dat niemand je iets kan aanpraten Zelfs je eigen OUDERS niet neem elk advies met je mee en overweeg Zelf wat jij goed vind of slecht want we leven in een maatschappij waarin je als slaaf elke richting word ingeslingerd, er zijn er nog weininge die egt hun eigen pad belopen die hun van jongs af aan voor ogen hadde voor de rest van ons is t maar aanpasse en meelope (MEEDOEN) zoals ze dat zeggen en daarbij zijn eigen belangen NIET VAN BELANG

The Cursed (23)

Allochtone ouders zouden wanneer ze gingen scheiden een keer aan hun kinderen moeten denken, en handelen voor het welzijn van hun kinderen.Tenslotte scheiden ze van mekaar en niet van de kinderen!Waarom moeten kinderen van Turkse of Marokkaanse ouders nu altijd tussen de strijd van ouders zitten? Beseffen vader en moeder wel wat ze terwijl ze aan het vechten zijn naar wie de kinderen toegaan of waar ze gaan wonen wat er met de geestelijke gesteldheid van het kind gebeurt? Ik ben zelf een moeder van 2 dochters waarvan vader de kinderen altijd bij mij heeft weggehouden en geindoctrineerd.
Mijn dochters hebben 16 jaar lang geen moeder gehad door deze “Vader” omdat hij het niet kon verkroppen dat ik bij hem wegging.
Kinderen: Kom voor je eigen rechten op, hoe moeilijk het ook is, Wees niet loyaal als je geestelijk mishandeld wordt door je ouder, dwing je eigen wil af bij de rechter, jij bepaalt hoe je je leven wil leiden!!!

Een moeder van Turkse afkomst…..

Feyza (36)

Probeer anderen in vertrouwen te nemen, een vriend of vriendin. Praat er met mensen over die degene die jou mishandelen niet kennen.

hulpmix

Bij Preventie-afdelingen van organisaties voor GGZ worden cursussen en trainingen gegeven voor jongeren die te maken hebben (gehad) met huiselijk geweld. Om ervaringen uit te wisselen, elkaar te steunen en tips te krijgen.

Riaggrijnmondpreventie

Je huisarts kan je verder begeleiden om professionele hulp te krijgen.

hulpmix

Neem anoniem contact op met AMK. (Advies- en Meldpunt Kindermishandeling)

hulpmix

Doe aangifte bij de politie.

hulpmix

Chat of mail met een deskundige van hulpmix.nl

hulpmix

Zoek een persoon die jij volledig vertrouwt. Praat met deze persoon over de dingen die je hebt meegemaakt. Probeer je verhaal te vertellen.

hulpmix

Vertrouw je niemand of als je niemand durft te vertrouwen maar toch je verhaal kwijt wilt, kun je chatten met onze deskundigen

hulpmix

Denk nooit dat het je eigen schuld is.

hulpmix

Stap naar de politie om aangifte te doen.

hulpmix

Koop een dagboek, of iets waarin je jouw belevingen goed en veilig kan noteren. Dit kan later goed van pas komen als bewijsmateriaal tegen de dader(s). Onbekend, maar WEL belangrijk is het feit dat het op DAT moment van noteren jou ook op de achtergrond helpt. Je “vreet” je emoties en gevoelens namelijk minder ernstig op wanneer je “het van je afscrijft”. Ook kan het met het verwerkingsproces nadien een hele hulp voor je zijn, omdat je dan niet alles in jouw geheugen hoeft terug te zoeken, zodat het veel ontspannender is, en absoluut beschrijft wat er toen was gebeurd. Het menselijk geheugen heeft namelijk de sterke neiging om traumatische ervarinegen te “vervormen”, hetgeen verkeerd kan uitpakken. Dit kan varieren tot het onthouden van verkeerde aantallen en / of verkeerde beschrijvingen van wat er gebeurd is. In een rechtzaak is dit niet gewenst, omdat dit altijd verkeerd voor jouzelf zal uitpakken. Zorg er dus voor dat je de naam van de dader(s), de plaats, de datum en tijd, de locatie, en het gehele proces van het misbruik zo noukeurig mogelijk (Het liefst zo snel mogelijk erna) noteerd, zodat er een goed argument staat wanneer het tot een aangifte komt. Indien je de naam niet weet, (Vreemd(e) persoon(en)), beschrijf dan het uiterlijk zo naukeurig mogelijk. Taalgebruik / dialect, Huidskleur, Geslacht, Grootte en dikte van de dader(s), maar let VOORAL ook op specifieke kenmerken! Dit zijn: Oogkleur, Littekens, Moedervlekken, Wratten, Gebitstoestand en e.v.t. verminkingen / afwijkingen in de bouw van het lichaam. Deze punten zijn van essentieel belang bij het hard maken van het bewijs dat DIE persoon(en) ook de dader(s) is / zijn. Maak kopieën van wat je geschreven hebt, en berg die op een andere plaats op. Bij een aangifte zal namelijk het origineel (tijdelijk) worden ingenomen. Bij diefstal (door de dader(s)) raak je dit bewijsmateriaal anders permanent kwijt!

Neovo

Ik heb het meegemaakt, hier wat tips. Praat er eerst met een goeie vriend/vriendin over, ook al kan hij of zei je waarschijnlijk niet goed begrijpen omdat diegene niet goed weet hoe het is. Maar het is altijd fijn als diegene het weet, je hebt iemand die weet wat er met je aan de hand is en waar je terecht kunt. Na een tijdje durf je het je ouders mischien te vertellen. Als je het je ouders hebt verteld valt er een last van je af en voel je je een stuk beter. Soms heb je dat je reageert op een manier dat je het zelf niet wil of niet door hebt. Ik reageerde vaak agressief op mensen, als je het je ouders verteld vallen alle puzzelstukjes op de plek en weten ze waarom je zo bent als je nu bent. Er is heel veel hulp voor de mensen die zijn misbruikt en er staan veel mensen voor je klaar als er iets is! Je kunt ook altijd met mensen praten zonder dat je ouders het weten, maar ik denk dat dat wel lastig is. Bijv. een maatschappelijk werker of een huisarts. Wat bij mij heel erg heeft geholpen was mijn mentor op school. Een vertrouwenspersoon kan natuurlijk ook. Via hun kun je ook bij maatschappelijk werk terecht en er goed over praten wat het beste is. Zelf wou ik het mijn ouders nooit vertellen, ik heb een vriendin waar ik heel goed mee kan praten erover, maar op een gegeven moment merkte ik dat ik echt niks meer kon, op school niet en ook niet meer helder na kon denken, mijn moeder kon het niet aanzien dat ik de hele tijd huilbuien had, toen heb ik het haar verteld. Dat was echt een hele opluchting! Ik hoop dat je er wat aan hebt.

LovelyJ. (19)

- Praat erover met bijvoorbeeld je dokter. Hij heeft beroepsgeheim en kan en mag niet zomaar zonder jouw toestemming stappen ondernemen. Bij je huisarts kun je terecht voor een gesprek en advies. Deze weet vaak welke hulpverleningsvormen er mogelijk zijn mocht je dat willen.
-Denk niet dat het jouw schuld is en dat als je het vertelt je altijd direct naar de politie moet. Vertel het aan mensen, praat erover en volg therapie.
-Angst voor politieonderzoek moet geen rede zijn om het niet te vertellen. Je hoeft het niet aan te geven bij de politie als je dat niet wil maar PRAAT ER IN IEDER GEVAL ALTIJD OVER!
-Schakel hulp in, je staat er niet alleen voor, er zijn vele instanties hiervoor en laat het misbruik stoppen zodat je kunt beginnen met therapie en verwerking van het misbruik.
Succes en sterkte!

Susy-Q (20)

Elke vorm van geweld is verboden en is niet normaal. Zoek hulp, dit kan ook via de huisarts.

hulpmix

Probeer met je familie te onderhandelen. Ondanks de strenge normen en waarden die jouw familie hanteren, houden ze wel van je. Geef aan dat het niet je bedoeling is om de familie eer te schaden. Probeer het uit te praten.

hulpmix

Zoek onderdak bij iemand die jij kan vertrouwen en waar je familie je niet snel kan vinden.

hulpmix

Neem contact op met een steunpunt huiselijk geweld in je buurt voor advies of onderdak. Zij helpen mensen die familieproblemen hebben en die worden mishandeld. Deze huizen zitten op een geheim adres. Je kunt je ook via de politie of het maatschappelijk werk laten verwijzen naar zo’n huis.

hulpmix

Ga naar de politie of bel 112 en bespreek met hun wat je het beste kan doen.

hulpmix

Praat met iemand die je kan vertrouwen. Bijvoorbeeld een vriendin of haar ouders, een docent op school. Vertel wat er aan de hand is en hoe de ander je kan helpen. Wil je je hart luchten, moet de ander met je familie praten of hulp zoeken?

hulpmix

Ga naar de politie, het ziekenhuis, een blijf van mijn lijf huis, je huisarts of een andere instantie waar ze je kunnen beschermen.
Twijfel niet te lang ! Ik snap dat het heel moeilijk is om je familie te verlaten, maar je moet je goed bedenken dat het om jou leven gaat en jou toekomst. Dat mag je familie niet voor je verpesten omdat jij in hun ogen iets fouts hebt gedaan. Kies voor jezelf en zoek hulp !

-- (14)