nog steeds schaamte

ik weet het nog in vlagen maar ik was rond de 10 jaar en ik lag heel vaak naast mijn vader op de bank dat vond ik wel gezellig gewoon tv kijken.
Maar tegelijkertijd ging hij ook mijn broek in met zijn hand en voelde alles, dat ging zo een tijd door todat hij een keer te ver ging en er bijna in ging toen riep ik au en ging hij met zijn hand weg.
hij zat ook altijd aan mijn borsten en met alles had hij het exuus van ‘ik wil je zien opgroeien’
ik schreef het allemaal in mijn dagboek ook het stuk dat ik mezelf verwonde.
toen hij dat had gelezen was hij boos en hij wou dat ik de bladzijdes weg gooide.. en dat heb ik gedaan.
daarna is hij gestopt met voelen behalve nog een beetje aan de borsten.
ik word er nog steeds verdrietig en kwaad van het heeft zo’n 5 jaar geduurd.

ik hou van mijn vader maar wat hij mij heeft aangedaan vind ik heel erg ik schaam me er nog steeds voor ik ben erdoor onzeker geworden.
en ik heb het nooit tegen hem gezegd en ik snap ook niet dat mijn moeder nooit wat gemerkt heeft, en als ze dat wel heeft snap ik niet waarom ze niks heeft gedaan.

ik zal dit wel altijd meedragen ook al praat ik wel er met vertrouwde mensen over.
bedankt dat ik mijn verhaal kwijt kan.

van: anoniem (18)