misbruik
Toen ik een jaar of 6 was gebeurden het.
Mijn ouders gingen vaak op bezoek bij kenissen en omdat ik nog klein was moest ik mee.
We gingen vooral vaak naar de vriend van mijn vader.
hij heeft 1 zoon en 1 dochter, zoon was toen ongeveer 20 jaar oud.
en haar dochter was ongeveer 15.
Ik was zelf 6 jaar, mijn eerste bezoekje zeiden ze dat alle speelgoed boven op zolder ligt, ik ben nog kind ik wil heel graag spelen met speelgoed.
Toen ik op zolder kwam was het erg donker er hing een zwarte gordijn midden op zolder ik liep naar het speelgoed in eens steken er grijpende handen uit het gordijn en trokken mij in het gordijn.
Het was de zoon van de vriend van mijn vader. Hij klede mij uit ik schreeuwde en hij kneep mijn mond dicht met zijn hand. ik kon er niks meer op doen onmacht. HIj liet mij weten dat als ik schreeuw mijn ouders mij blood zouden zien dan zouden ze boos op mij worden. En daar dacht ik dan aan ik wou dat mijn ouders mij niet zo zagen.
Zo ging het jaren door ik liep heel zachtjes ook want mischien had hij mij niet gehoord dan was ik er voor 1 dag bevrijd.
Ik was 11 jaar en ik had er genoeg van toen mijn ouders er waren zei ik dat ik naar een vriendin zou gaan ik had geen eens een vriendin in de buurt.
Ik verstopte mij in een huisje voor hun huis daar bleef ik uren in zitten en keek naar zijn raam voor als hij mij ziet dan laat hij mij niet los
Maar ik heb het aan niemand kunnen vertellen
Wat ik heel erg vind ik ben er nog niet achter gekomen hoe ik het een plaats in mijn leven kan maken.
van: m.N.E (20)
Zoals ik al zei in vorige berichten, aangeven. Mensen zoals die zoon moeten weggehouden worden van mensen. Schaamte? Denk aan uw eigen schaamte en moeilijkheden, wil je dat die ook andere mensen overkomt? Als iedere vrouw (of man) naar buitenkomt met haa verhaal (ook al is het oud, en misschien verjaard), toch kan er zo iemand in het visier komen van de arm der wet, en wie weet komen andere misdaden ook aan het licht.
morgane (23) | 6 nov 2010, 15:46 uur
Dat je het hier vertelt is in ieder geval een begin. Met een vreemde praten is altijd makkelijker dan de mensen die het dichtst bij je zijn. Ik snap je gevoelens van schaamte helemaal en dat je niet wilt dat de mensen van wie je houd zo naar je kijken of je zelfs misschien stom vinden dat je er niks aan gedaan hebt. Misschien kun je een keer met een psychologe of een maatschappelijk werkster praten om het een plaats in je leven te geven. Een kennismakingsgesprek kan nooit kwaad toch? Daarna kan je altijd nog besluiten om er niet mee door te gaan als het niet bevalt.
ik (20) | 4 mei 2011, 07:18 uur
hoi Morgane,
Je hebt helemaal gelijk ik zou obsoluut niet willen dat het iemand anders zou overkomen.
vooral kinderen echt ziek gewoon.
Ik heb er wel over gedacht om het openbaar te maken en de verdiende straf te gunnen.
Wanneer ik het openbaar maak ik wel meer stuk dan al is.
De ouders van zullen mij noooit geloven, heb al wat problemen gehad met de ouders van hem ze zullen mij als leugenaar zien.
En het is zo waar ik vandaan kom kent iedereen elkaar.
En houden wel van een roddel dan is het niet leuk meer.
maar je hebt groot gelijk dat hij zijn verdiende straf moet krijgen, ben al wel begonnen bij een hulpverlener en het is erg moeilijk. ik hoop dat het wat word.
N.E (21) | 4 mei 2011, 10:35 uur
