mijn verhaal, ervaringen en tips.

Heey allemaal. Ik ben een meid van 17 jaar, en ben behoorlijk dik. Niet egt mega mega dik dat ik niet kan lopen en rennen en zo. Maar ik ben wel dik. ik word al mij hele leven er mee gepest. Toen ik naar de basisschool ging begon het al. Ze scholden mij egt uit. Ik heb ook best veel klappen gekregen. Of ze verstopte van alles van mij. Altijd riepen ze vieze dikzak OO0 kijk is hoe dik zij is. Ik was egt een heel lief meisje bang en onzeker. Ik deed nooit wat terug riep ook nooit wat terug. Mijn moeder zij ook altijd elk pontje gaat door je mondje. Bij alles wat ik at zij ze dat. Ik heb zo veel gedaan om af te vallen. Ik heb diëten gevolgd. ik ben naar een kamp geweest om af te vallen. Ze zouden mij wel even leren hoe ik moest af vallen enz. Ik vond het zelf niet erg dat ik dik was. Ja ik vond het heel erg maar dat kwam omdat ik zo gepest wed. Omdat mijn moeder altijd graag wou dat ik af zou vallen. Ik ben egt heel erg gepest. Ik heb een paar keer op punt gestaan zelfmoord te plegen. Ik zag het egt niet meer zitten. egt niet. Schelden doet zo zeer. Egt waar ik had liever dat ze mij sloegen of schopte. Dat doet ook zeer dat klopt, helemaal mee eens. Maar dat gaat over dat voel je naar een tijd niet meer. Maar die scheldwoorden die dingen wat ze riepen. Die doen zoon pijn. Die branden echt in je. en nu soms nog. Daar blijf je altijd last van houden. En dat pesten is nog steeds niet afgelopen. Overal waar ik op school kom zijn er altijd mensen die mij pesten. Die mij uitschelden. Maar ik ben wel sterke geworden. Ik heb geaccepteerd dat ik dik ben, en nooit zo dun zou worden, IK BEN WIE IK BEN. EN ZO MOET JE MIJ MAAR ACEPTEEREN. Zo denk ik er nu over. ik maak er nu zelf ook grapjes over. Een jonge op het school plein riep een keer mag ik je kont vast houden. Ik riep heel hart daar zijn je handen veel te klein voor. En iedereen moest lachen op het school plein. Maar die jonge was mooi stil. En weet je al die pestkoppen hebben er wel voor gezorgt dat ik ben zo als ik nu ben. Ik ben sterke, niet meer bang voor andere. Het maakt mij niks uit wat andere van mij vinden. Ik heb mijn woordje wel klaar staan. Dat komt niet alleen door die pestkoppen hoor. ook door mijn vrienden, door mijn familie. En vooral door me zelf. Ik heb geaccepteerd dat ik dik ben, en dat ik nooit dun zou zijn. En dat maakt het wel maklijke. Het heeft geen zin om elke keer tegen mij te zeggen ik ben dik ik ben lelijk. Dik ben ik wel ja maar ik ben niet lelijk. En ik mag er ook zijn. Elk mens is uniek elk mens mag er wezen hoe je er ook uit ziet hoe je ook bent, welk cultuur je ook maar hebt. ONTHOU DAT!! Een tip van mij: zeg elke morgen 3 keer tegen je zelf als je in de spiegel kijkt. IK BEN ZO ALS IK BEN EN IK MAG ER OOK WEZEN. Iedereen heeft wel iets. Want jij bent ook uniek. En je hoort er bij. Ik hoop dat jullie er wat aan hebben. en het kan gebruiken. Laat niet op je kop zitten. JE MAG ER ZIJN. Als je wil praten een tip wil of je hart wil luchten mag dat altijd. Stuur maar een reactie en je mail adres en ik mail je wel. (Via Hulpmix kunnen geen mailadressen worden uitgewisseld in verband met privacy, team Hulpmix)

van: yoeky (17)