hij heeft mn leven goed veranderd. '

ik zit op een school, met weinig mensen uit mijn woonplaats ik kon bijna altijd wel met iemand meefietsen, maar soms moest ik 1 keertje alleen naar huis. 14 januari 2010 gebeurde het ik was het achtste uur uit ( 4 uur ). toen de bel ging, ging ik snel naar mijn kluisje om zo snel mogelijk weg te zijn van school want ik had geen zin in de drukte, en ik wist dat ik met niemand mee kon fietsen.
ik was klaar bij mijn kluisje, ik trok mijn jas aan ik pakte mijn fiets en ging er van door, als ik naar school toe moet fietsen moet ik een heel stuk door de bossen, en vandaag dus alleen.
ik was ongeveer 10 minuten onderweg, en ik reed een viaduct op en er kwam een man me tegemoed rijden en keek me al heel raar aan, ik reed gewoon verder ik dacht dat er niks aan de hand was.
2 minuten later reed ik de bossen in, ik hoorde iets achter me en het was die man weer. ik had het gevoel al dat het niet goed was, maar toch fietste ik door. een paar tellen later versnelde de man en kwam naast me fietsen, hij keek me lang aan & toen vroeg hij hoe het met me ging. ik gaf geen antwoord, 10 tellen later vroeg hij of ik het koud had, alweer zei ik niks. een tijdje later vroeg ie me of ik heet was. ik wist al lang dat ik daar weg moest komen maar hoe? ik stapte van mn fiets af, en hij deed hetzelfde ik was zo in paniek dat ik niet meer wist wat ik moest doen. ik draaide mijn fiets om, en tot mn grote verbazing deed hij het niet. ik stapte weer op mijn fiets en fietste weg. ' hij riep me nog na en hij zei: je moet weten dat je een heel mooi meisje bent.
met tranen in mn ogen fietste ik al een gek door, ik pakte met trillende handen mijn mobiel uit mn broekzak en belde mijn moeder op.
ik fietste terug naar school, en toen kwam ik een vriend van mijn zus tegen. ik had zoveel spijt dat ik niet gevraagd had of ik met hem mee kon fietsen. ik huilde hard,en hij zag het maar ik fietste gewoon door het kon me even niks meer schelen ik wilde veilig op school zijn.
ik was bij mijn school aangekomen en ik kwam er huilend binnen, al snel kwamen er leraren naar mij toe en ik had het hele verhaal uitgelegd.
al snel kwam mijn vader naar mijn school, en we belde meteen de politie, de politie kwam even later op school en toen moest ik het hele verhaal nog een keer uitleggen.
om ongeveer 8 uur was ik klaar met alles uit te leggen, en ik ging naar huis.
dit alles heeft me veel pijn gedaan, ik denk elke dag terug aan die dag' met tranen in mn ogen. Niet veel mensen begrijpen me, en denken dat ik me aanstel, maar mn leven is echt veranderd sinds die dag.
& bedankt dat ik me verhaal kwijt kon.

van: lisa ~ (13)