hij zat aan me, wat moet ik doen?

Hallo, ik ben een meisje van 14 jaar. 2 en een half jaar geleden heeft een jongen aan me gezeten. Ook hebben andere jongens dingen gedaan die ik niet kan vergeten. Ik zit er nog steeds heel erg mee.

Jongens die me leuk vonden hebben me in elkaar geslagen, zijn me gaan stalken en hebben me van binnen helemaal kapot gemaakt omdat ik hen niet leuk vond.

Bij 1 jongen was het heel erg, hij is echt heel ver gegaan. Het begon allemaal met handen op mn been, armen om me heen en rare dingen zeggen maar het werd steeds erger en erger.
Op een dag trok hij me mee naar een plek waar niemand ooit kwam. Hij duwde me tegen de muur en ging heel tegen me aan staan. Ik wilde schreeuwen maar hij deed zijn hand voor mijn mond en hij was te sterk dus ik kon geen kant op. Hij zei dat hij een mes in zn zak had en me iets aan zou doen als ik mn mond niet hield. Ik durfde niks meer te zeggen. Toen begon hij aan me te zitten. Eerst op mn shirtje maar al snel eronder. Toen zei hij dat hij meer wilde en begon aan mn bh te trekken. Ik flipte en begon te schreeuwen. Hij duwde mn hoofd tegen de muur en begon me te slaan in mn buik. Ik kreeg geen lucht en werd helemaal duizelig. Ik viel op de grond en kon niks meer doen. Hij trok me overeind en duwde me weer tegen de muur. Toen beon hij me te zoenen en mn mn bh uit te trekken. Zo ging het heel lang door.
Daarna hield hij op maar ging onder mn rokje met zn handen. Hij dreigde dat hij nog veel verder zou gaan als ik dit aan iemand zou vertellen. Ik wist wat hij bedoelde aan de manier waarop hij onder mn rokje zat. Ik kon niks meer zeggen. Hij begon me te slaan omdat ik niet beloofde dat ik het aan niemand zou vertellen. Het werd zwart voor mn ogen en ik viel weer op de grond. Hij schopte me en toen wist ik nog net uit mn mond te krijgen dat ik het aan niemand zou vertellen. Hij begon nog tegen me te praten en zei dingen als: 'weet dat dit je eigen schuld is, je moet me hier dankbaar voor zijn want er is waarschijnlijk nooit een jongen die van je zal houden, je bent te lelijk om een andere jongen te krijgen', zo vaak dat ik ze echt ben gaan geloven.

Ik heb er nog heel veel last van. Ik droom er nog elke nacht over en word huilend en schreeuwend wakker. Ik moet heel vaak huilen. Op school weet ik het altijd wel in te houden maar als ik thuiskom komt alles eruit. Het wordt steeds erger en ik weet niet hoelang ik het nog volhou.

Ongeveer anderhalve maand geleden had ik voor het eerst een vriendje. Dit was ook heel moeilijk voor me. Voordat we iets hadden gaf hij me wel vaak knuffels of een kusje op mn wang, dat was niet erg. Maar op een dag zoende hij me opeens. Het kwam heel onverwacht en ik dacht meteen aan de jongen die dat ook had gedaan. Ik had het idee dat ik zo snel mogelijk weg moest maar toen bedacht ik me dat het de jongens was die ik leuk vond. Ik verstijfde, ik kon niks meer doen. Daarom ging het helemaal mis. Daarna hebben we wel een maand gehad. Ik vond het heel moeilijk om hem, een jongen, weer te vertrouwen na alles wat er gebeurd is. Na een maand vond hij me niet meer leuk en heeft hij het uitgemaakt. Ik ben hier nogsteeds heel verdrietig over en ik begin weer steeds meer te denken dat die jongen gelijk heeft over alles.

Ik heb het een half jaar geleden voor het eerst aan een vriendin van me verteld, zij wilde me helpen maar het ging zo slecht met me dat het haar ook te veel werd. Daardoor kregen we ruzie dus ben ik gestopt met erover te praten. Een paar weken geleden heb ik het aan een andere vriendin verteld. Zij is heel lief voor me maar ze weet ook niet echt hoe ze me moet helpen.

Ik wil er heel graag vanaf. Gewoon weer dingen met jongens kunnen doen zonder dat ik bang ben en gewoon weer echt blij zijn. Ik weet alleen niet hoe ik dit moet doen. Heeft iemand misschien tips hoe je met dit soort dingen om kan gaan en weet iemand misschien hoe mn vriendin me hiermee kan helpen?

xxxx i.

i. (14) | 29 nov 2011, 20:23 uur