Zelfmoord
Hoi ik ben M ik ben 13 jaar ik word in januari 14.
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik erg jong was en heb er erg vaak om gehuild de rechter heeft toen beslist dat ik bij mijn moeder moest wonen, maar elke dag weer hadden we ruzie met schelden, slaan, trekken, duwen, nog heel veel andere dingen.
Mijn moeder heeft me toen opgesloten op mijn kamer voor een uur of twee ik heb het raam toen opengedaan en wou toen écht zelfmoord plegen omdat ik het nut van mijn leven niet meer inzag..Twee jaar geleden heeft bijzondere jeudzorg gezegd dat mijn vader me moest komen halen omdat we anders op internaat moesten we zijn toen naar mijn vader verhuisd en in het begin liep alles goed maar vanaf vorig jaar maart begint alles slechter te gaan.Mijn nonkel is overleden aan kanker en een andere nonkel die in een motorbende zat is doodgeschoten door een andere motorbende..Ik heb fotos van hem gekregen van mijn moeder en zat een keer op mijn kamer te huilen nadat ik ruzie had met mijn vader en zus.Mijn vader wou toen met me praten en toen heb ik verteld over mijn zelfmoordneigingen en hij noemde me gestoord en wou me in de psychiatrie laten zetten ik werd toen erg kwaad en gebroken vanbinnen..Toen hij me zag huilen met die foto's in mijn hand toen zei hij: doe niet zo zielig!Ik begin mezelf steeds vaker te bekrassen met wat ik maar kan vinden..Ik heb steeds vaker zelfs op dit moment de neiging om zelfmoord te plegen..Kan iemand me alsjeblieft helpen en liefst iemand die hetzelfde doormaakt?Alvast bedankt!
van: M (13 bijna 14)
ga hier maar wel mee naar een psyg
ik heb er heel lang mee gevochten
ben nu 30 en dat krassen en snijden is verslavend
ik ken de pijn en een psygiater is eng
maar de meeste gekken lopen buiten en regeren de wereld
dus zoek een paar goede vrienden en hulp
zo dat het niet uit de hand loopt
en je dus echt op de intensieve komt
ik wens je erg veel sterkte
liefs johan
johan (30) | 10 nov 2011, 20:20 uur
ik ben een meisje van 18 en mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 was. ik kon er niet mee leven, ik woonde het ene moment hier en het andere moment daar. ik werd er gek van en zei ook wel eens tegen mijn vrienden ik wil dood, en er was ook een jongen die zei nou pak een mes. maar ik dacht toen uiteindelijk nee, ik wil niet dood. het leven kan nog erger hoor. dus probeer steun te zoeken bij je vriendinnen dat werkt heel goed, dat heb ik namelijk ook gedaan.
over dat snijden weet ik niet veel, maar als je echt niet naar een psygiater ( hoe schrijf je dat ) wil. probeer jezelf dan af te leiden en het leuk te hebben. dan denk je er minder aan. en als dat niet lukt praat er dan over met je vrienden. maar zorg dat het niet erger wordt ander moet je toch naar een psygiater gaan. min psygiater was trouwens heel cool hij heet Iek de Vos. anders moet je maar naar hem toe gaan. hij is een soort van een vriend voor je.
pfoee... lange reactie. ik hoop dat je er wat aan hebt. sterke! groetjes van een meisje met ervaring hiermee
meisje-rules (18) | 30 mrt 2012, 19:55 uur
