zelfmoord

hallo ik ben een meisje van 15 jaar. ik loop elke dag rond met zelfmoord gedachten niemand ziet het omdat ik altijd vrolijk doen maar ik heb het perongeluk aan iemand verteld en die heeft het tegen mijn mentor gezegd. ik kreeg zelfmoord gedachte toen ik mijn vriendin kwijtraakte ze zag me niet meer staan, elk jaar raar ik wel een goede vriendin kwijt maar ik weet echt niet wat ik fout doe. daarna ging het ook nog slecht met me ouders mijn ouders zijn half gescheiden ze wonnen alleen beedje in ons huis apart de ene dag is me moeder de baas over ons en de anderen dag me vader het is allemaal heel onduidelijk me moeder wilt eigenlijk scheiden maar me vader vind het heel moeilijk wand die houd heel veel van me moeder en ze denken dat het zo fijner is voor ons(me zusjes ook) maar dat is het niet voor mij ik word er echt gek van van die onzekkerheid, ik heb het al heel vaak gezegd. nu gaat het ook nog slecht op school omdat ik me niet goed kan gonsatreren omdat ik met me hoofd bij anderen dingen ben. nu me mentor weet dat ik zelfmoord gedachte heb wilt ze me helpen maar dat vind ik heel moeilijk wand ze willen dat ik het tegen me ouders zeg dus laatst had ik weer een gesprek met haar en een theamlijder ze zeiden dat ik het nu echt moest zeggen. ze hadden me moeder gebeld voor een afspraak om het sammen met die leraren te vertellen ik vond het echt heel moeilijk wand is had tegen mijn mentor gezegd dat ik meschien wel wou geholpen worden maar dat me ouders het dan niet weten maar nou deden ze dat toch. die dag hadden ze me moeder dus gebeld voor een afspraak voor die volgende dag maar me moeder is dan natuurlijk naschierig dus die ging allemaal dingen vragen waarom ze voor gesprek op school moest komen ze bleef maar door zeuren toen heb ik gezegd dat ik niet lekker in me vel zit en er niet meer tegen kan hoe het nu allemaal met me ouders gaat. ze wou dat ik dit soort dingen vaker tegen haar zelf kon zeggen toen heb ik gezegd dat ik daar hulp voor krijg op school en dat daar voor dat gesprek ging(maar dat is helamaal niet zo) wand het gaat over het zelfmoord en dat ik daar mee geholpen moet worden om weer gelukkig te worden. die avond heb ik mijn mentor gebeld dat ik alles zelf aan me moeder had verteld en dat dat gesprek op school niet hoofde door te gaan. maar die avond belde de theamlijder die heeft toen alles nog eenkeer verteld of zo aan me moeder me moeder was heel verdrietig ik was gelijk naar me kamer gegaan gelukig was er wel een vriendin van me moeder bij ons die haar kon troosten. maar we hadden we dus de volgende dag nog wel gewoon gesprek. nou moet ik van hun naar de dokter en die verwijst me meschien weer door naar een spechalicht maar ik heb zo vaak tegen die mentor gezegd dat ik niet te helpen val omdat ik zelf alles fout doe ik maak me zelf ook ongelukkig ze zeggen dat ze nooit dingen doen die jij niet wilt maar dat doen ze wel vertrouw eerder een vriendin! volgende week moet ik dus naar de dokter maar ik heb daar helemaal geen zin in dan moet ik vast me verhaal nog een keer gaan vertellen maar dat wil ik niet. ik zou zien hoe dit allemaal afloopt!

van: lola (15)