depresief
hallo,
ik ben een meisje van 16 jaar
ik heb heel veel ruzie met m"n jongere zusje en met m'n ouders
ze schelden me heel erg uit ook m'n ouders en als m'n moeder heel erg boos is gaat ze me slaan net als m'n zusje doet, ik heb nergens meer zin in en blijf het liefst de hele dag in m'n bed liggen
ik word ook al heel lang gepest en
m'n ouders zeuren de hele dag door en volgens hun kan ik niks goed doen al m'n hele leven ben ik niet goed genoeg voor m'n ouders.
nu ga ik naar accare toe voor een behandeling van een zware depressie,
ik doe een runningtherapie en cgt waar ik elke week weer met tegenzin heen ga en het helpt ook nog niet...
ik snijd mezelf en denk er heel vaak aan om een eind aan mijn leven te maken en weet gewoon niet meer hoe ik hier nog uit moet komen
xx
van: just a girl (16)
Hee , jij bent niet just a girl, want iedereen is uniek.
Er is hulp voor je en er komt nog meer hulp, probeer er voor open te staan. Denk aan leuke dingen die je eigenlijk vaker wilt beleven maar waarvan je nu denkt dat die toch nooit meer komen.. Dan heb je een doel waarom je door moeten zetten en waarom je open moet staan voor hulp. Ik zelf dacht ook dat het allemaal geen nut meer had, maar ook met mij gaat het nu hele kleine stapjes vooruit. Dus probeer het!
En zelfmoord is NOOIT een oplossing, er zijn nog zoveel meer oplossingen.. Als blijkt dat jouw thuissituatie echt zo slecht is kan je bijv. ook uit je gezin geplaatst worden, dan kan je bij een ander gezin die wel stabiel is zien dat je ook hele mooie kanten hebt.
Je doet runningtherapie, mss ben je wel heel sportief of is sport voor jouw een uitlaatklep? Misschien als je wat minder zorgen hebt dat school ook ineens stukke beter gaat. Het is allemaal het proberen waard. Dus doe je verhaal, zeg hoe je je voelt en ga een doel zoeken wat jij leuk vind zodat je blijft vechten.
Want blijven doorzetten is het beste, echt waar!
En echt, ik weet hoe je je voelt, ik snij mezelf ook enzo en ik dacht maanden dan het niet beter zou worden, maar als je open staat voor hulp en je vasthoud aan de kleine verbeteringen gaat het beter met je!
Ik sneed eerst elke dag en nu zit er soms al 3 weken tussen! En als jij zulke verbeteringen gaat mee maken hoop ik dat je heel trots op jezelf wordt, want je bent een kanjer als je nu doorzet en dan zul je weer gelukkig zijn..
En bedenk, hoe wil ik later zijn en terug kijken op deze tijd? Ik bedacht: ik wil later terugkijken op een tijd waar ik het heel moeilijk had maar me uitgevochten heb waar ik sterker uitgekomen ben en trots op mag zijn.
Wil jij terug kijken op een tijd : ja ik was toen al depri, stond niet open voor hulp dus nu ben ik nog steeds depri? Nee toch? Dus, sta open voor hulp!
Maar alles op zijn tijd, alles in stapjes, sta er voor open en probeer leuke dingen te zoeken.
Sport, rennen, zwemmen, skaten? Creatief, schilderen, kleien, schrijven, tekenen? Er is zoveel moois! Blijf vechten! Er komen betere tijden!
xxxx
leonie (17) | 26 jun 2011, 12:01 uur
Hoi,
Ik kan me goed voorstellen dat je heel erg boos bent. De hele dag gefit en gezanik van je ouders, die alles van je verwachten en nooit is het goed. En dan ook nog gepest worden - is dat op school? En zo'n jongere zus, die vast zelf nooit iets fout doet en alle ellende op jou probeert af te schuiven. En dan nog slaan ook. Dat verlamt je. En veel later, als het te laat is om iets terug te zeggen, word je alsnog woedend, en die woede blijft, die begint je af te breken. Dat is gevaarlijk, het kan eindeloos duren voor dat voorbij is. Dus dan wil je zelfmoord, omdat je die ellende niet meer wil.
Er is maar een uitweg. Laat ze merken dat je er bent. Als iemand je wil slaan, sta stevig op je voeten, verlaag je stem, kijk de persoon recht aan en zeg luid en duidelijk 'nee!' (op een zakelijke toon, niet wanhopig jammeren). En dan, op dezelfde toon: 'Jij slaat mij niet. Begrepen?' of: 'Nou is het genoeg. Als je wat te zeggen hebt, doe je dat maar met woorden.' Meestal hoef je dat maar een keer te doen, dan is het over. Dat komt omdat mensen niet graag iemand slaan die iets terug zegt (mensen zijn soms vreemd...)
Ook als je ouders boos zijn: praat terug. Oefen je in zinnen als 'Tja, ik doe soms dingen fout... net als jij.'
Blijf zo rustig en vriendelijk als je kunt. En wat ze ook sputteren, en tetteren, blijf rustig antwoord geven. Zo veroorzaak je steeds gebeurtenissen waar je later trots op kunt zijn. Soms gaat het fout, maar soms ook goed. Herinner je de keren dat het goed ging.
Ik was negen jaar toen ik in dezelfde situatie terecht kwam als jij nu. Gepest op school (pesters onder leiding van de meester!), ouders die hem geloofden en mij nooit en altijd boos waren om de meest onzinnige dingen, en een bazige blonde queen bee van een jongere zus die alles verziekte wat waarde voor mij had. Er zijn toen dingen gebeurd waar ik nu nog steeds last van heb. Vandaar dat ik het weet en je dit durf te schrijven.
Heel veel sterkte en wat je ook overkomt, blijf van het leven houden! Het is, ondanks alles, zo ontzettend mooi.
Veel liefs,
Essy, 6 augustus 2011
Essy (20) | 6 aug 2011, 19:46 uur
Haii
Ik snij mezelf ook al 3 jaar en ik zie het nut niet meer om te leven ik wou eerder al zelfmoord plegen maar dat lukte niet en nu wil ik 24-10-11 zelfmoord plegen
Ik heb altijd ruzie/conflicten met m'n moeder en een helehele slechte band met m'n moeder ze geeft niet om mij
En ik wil niet meer leven omdat ik het niet waard ben ik doe alles verkeerd alles wat ik doe is fout
En bijna niemand geeft om me
An Unimportant girl (16) | 8 aug 2011, 14:14 uur
Hoi An Unimportant girl.
Ik kwam per toeval op dit forum en las je verhaal. Het doet me denken aan iets dat in mijn omgeving is gebeurt en ik schrok er erg van. Hopelijk lees je dit nog en is er 24 oktober niets vervelends gebeurt.
Wil je dit ajb even laten weten?
Lieve groeten,
Noël
Noël (99) | 2 nov 2011, 15:46 uur
Please doe het niet het leven is echt te waardevol. Ik wil ook al een tijdje uit het leven stappen maar kan me nog elke x tegen houden omdat er mensen zijn die echt van me houden. Ik snij me wel maar als dat alles is. Laat me weten hoe het met je gaat. Samen staan we sterk.
lotje (39) | 21 nov 2011, 20:53 uur
heey
ik weet precies hoe je je voelt
zo ging het ook bij mij
ik wil je graag helpen als me dat lukt
als je wilt praten voeg dan me msn toe
melvinvalk@live.nl
en onthoud je bent niet just een girl
iedereen is bijzonder op ze eigen manier
en houd je sterk he
uiteindelijk kom je er weer boven op
net als mij ik beloof het je
xx
melv16 (16) | 8 dec 2011, 19:03 uur
Je moet gewoon verder gaan met de therapie...
Demi Lovato heeft oook dit soort situaties meegemaakt, maar nadat ze terug is van de kliniek voelt ze zich beter. Maar zij blijft ook nog elke dag vechten, maar ze blijft sterk. Je kan nooit geestelijk helemaal beter worden , but STAY STRONG <3
DemiLovatojwz (13) | 5 mrt 2012, 19:39 uur
