Denk
Ik weet niet wat ik heb. Soms sta ik achter mijn ‘doen’ en soms weet ik zeker dat wat ik doe verkeerd is. Is liegen eigenlijk wel zo slecht? Heel mijn puberteit bestaat uit leugens. Lieg ik omdat ik meer wil bereiken met mijn leugens of lieg ik omdat ik te weinig bereik zonder de leugens? Ben ik nou gewoon een slecht mens of maken mijn levensomstandigheden mij een slecht mens? Zoveel vragen waar ik iedere dag wel een paar minuten bij stil sta. Eigenlijk stoppen die gedachten niet. Alleen op momenten met mijn vrienden, dan doe ik wat ik denk dat goed is, op dat moment tenminste. Want vijf minuten later kan ik er heel anders over denken. Is het gezond om over alles na te denken? Waarom kan ik niet gewoon leven zonder na te denken? Gaan de dingen zo omdat ze zo moeten gaan of had ik het ook kunnen voorkomen? Ik persoonlijk denk op dit moment dat mijn levenspad al vast ligt. Dat bij alles wat ik doe god al van te voren wist dat ik dat zou gaan doen, wanneer en hoe laat. Heel vaak begrijp ik mezelf niet. Bijvoorbeeld nu, waarom ben ik dit in godsnaam aan het typen? Doe ik dat omdat ik niet zou weten bij wie ik dit kwijt moet of omdat ik me schaam voor mijn gedachten? Twee keer heb ik een eind aan mijn leven proberen te maken. Mislukt, waarom? Als god niet wilde dat ik dood ging op dat moment, waarom heeft hij het dan niet voorkomen?
van: Samira (16)
Hallo Samira,
Ik heb je verhaal gelezen en wil daar graag op reageren.
Ik vind het vervelend voor je dat je zoveel vragen hebt, maar misschien kan ik je daar wel een beetje mee helpen. Ik kan je wel alvast vertellen dat je geen slecht mens bent.
Over dingen nadenken is niet slecht, maar jij doet het wel heel erg veel. Op sommige vragen kun je het antwoord achterhalen. Maar over de levensvragen die je stelt, kan niemand je antwoord geven.
Je levenspad kan onmogelijk al vast staan, zoals jij zegt, want niemand kan in de toekomst kijken. Ik vind het erg voor je dat je hebt geprobeerd om je het leven te benemen. Waarom dat niet is gelukt, is misschien medisch te verklaren maar misschien ook niet.
Sommige dingen zijn te voorkomen en andere dingen weer niet. Je kunt onmogelijk iets voorkomen als je niet eens weet wat je moet voorkomen.
Misschien kun je eens met iemand gaan praten die je vertrouwt over dit soort gedachtes. Geloof me: je bent heus niet de enige en je hoeft je daarom dus echt niet te schamen.
Voor de rest wens ik jou alle goeds in de toekomst,
Groetjes Manuela
Manuela (21) | 11 okt 2011, 17:01 uur
