hee...
wat je als laatste zegt vind ik wat aanvallend.maar oke..
ik snap niet hoe je je voelt dat kan niemand..maar er is ook niemand die weet hoe IK me voel..alleen je kan iemand wel proberen te begrijpen...ik heb dit gevoel namelijk ook...dus ik herken het gevoel wel..
ik zou met iemand gaan praten zodat je al die spanning kwijtraakt..want nu hoopt het maar op en word het niet beter..
Neem de eerste stap en ga met iemand praten geloof me je hebt krijgt er geen spijt van!!..ik zit vandaag precies een jaar in deze ellende ik dacht altijd ach wat moet iemand ermee..het is erger en erger geworden..!!!dus ga 'gewoon'met iemand praten en dat is niet erg of aanstellerig!!!

xxveel liefs

manoniempje (16) | 2 apr 2011, 15:21 uur

Hee,
Wat erg voor je!
ik zou als ik jou was gaan praten met iemand.
Vertrouwings persoon of psycholoog.
Maar ik snap je gedachtens.
Stel je kan echt niet verder denk aan je familie!
die hebben dubbelverdriet
Groetjes marloes

Marloes (14) | 5 apr 2011, 11:01 uur

Hoi IjzigBeertje,

Wat erg dat je je moeder verloren hebt op zo'n jonge leeftijd!
En dat je al zo veel hebt meegemaakt!
Zoek hulp; volgens mij kun je het beste naar de huisarts gaan voor een verwijzing naar een psycholoog of maatschappelijk werker. Je hebt heel veel verdriet en daar heb je ook recht op! Je zit sowieso in een rouwproces en dat proces verloopt bij iedereen anders; de één wil graag praten en huilen, de ander wil alleen huilen, enz...en het is allemaal goed, wat je ook voelt........Probeer te accepteren dat je je nu heel ongelukkig voelt (dat is normaal gezien de omstandigheden) en blijf hopen op betere tijden, die komen echt, vertrouw daar op!
Ik wens je heel veel sterkte!!!!
Liefs Marian

Marian (48 jaar) | 5 apr 2011, 11:08 uur