kan egt nii meer
Heei,,
K bn al vet lang depressief, al zown 3 jaar bij mekaar denk ik, en heb een eetstoornis gehad, en snijd mezelf ook al heel lang.
T word steeds erger en k heb al heel lang zelfmoordgedachtes.
K wil en kan egt niet meer, alles en iedereen is tegen me. Wat houd me nog tegen? Denk ik altijd. Op school laat iedereen me in de steek en ik wil gewoon niet meer, het is te moeilijk.
Heb ook een geestelijk trauma en heb psychologisch zware dingen meegemaakt. En k wil egt egt egt dood niks zou me tegen houden.
Mn vriendinnen boeien het niet, mijn moeder zou het alleen maar interessant vinden, mn zus heeft dr eigen problemen. Niemand geeft om me, wrm zou k nog verder gaan?
Iedere seconde van de dag loop ik met pijn in mn hart rond, k heb al zo vaak gewenst dat iemand me zou kunnen redden, maar blijkbaar kn het niet. Ik wil heel heel heel graag dood en al die verhaaltjes van: Neej! Niet doen je doet er alleen maar mensen pijn mee blablabla geloof ik niet meer. Daar luister ik niet meer naar.
Ik heb zoveel pijn, zit helemaal in de knoop met mezelf, k haat mezelf zwaar.
Wat moet ik doen?!?!?
(Btw, ik weet dt k jong ben mr je moet egt niet naar de leeftijd kijken om iemand te kunnen beoordelen, zoals iedereen doet.)
wilnietmeer (13) | 19 okt 2010, 21:50 uur
Hi,
ik ga je niet beoordelen. Want ja je hebt gelijk, je moet niet in leeftijd gaan beoordelen. Alleen dit gaat om jezelf.
Jij wilt iemand die van je houd, iemand die je helpt/steunt, iemand waarvoor jij nummer 1 bent.
Ik moet je vertellen dat deze gevoelens bij jou normaal zijn. Het is normaal. En dan kan je me niet geloven, dat zijn mijn problemen niet. Maar heel veel kinderen (oud of jong) hebben ook de gevoelens die jij beschrijft zowel psychologisch of niet.
Hier moet je me maar op vertrouwen.
En naja.. Weet je hoe ik het zie? Ik zie het als een ervaring. Later in het leven moet je het ook alleen kunnen.
Na regen komt zonneschijn. En als je dit allemaal niet gelooft ligt het niet aan 'de mensen uit jou omgeving' maar ligt het aan jou motivatie.
Wil je er iets aan doen?
- Jawel. Ik ben een ervaring rijker, alles gebeurt om een reden.
- Nee, het heeft toch geen zin meer, ik heb zoveel al geprobeert.
Maar weet je, oefening baart kunst.
Er zullen ergere problemen voorkomen misschien later in het leven, en dan weet je nu hoe je ermee om moet gaan.
Een vriendin van me zei dat mensen die zelfmoord plegen teleurgesteld op hen zelf zouden moeten zijn.
Je ziet misschien dat niemand van je houdt, terwijl dat in tegenstelling wél zo is. Maar daar zul je ook wel achter komen.
Het is zonde als je zelfmoord zou plegen, terwijl dit alles ook als een ervaring om er beter van te worden gezien zou kunnen worden.
Het is wat jij wilt. Weet dat als je zelfmoord pleegt je niet meer terug kan en je sowieso op een dag dood gaat.
Uglygirl.
Uglygirl (14) | 20 okt 2010, 14:36 uur
ik reageer hierop omdat ik eigenlijk beetje het zelfde heb.. alleen ben ik 17 en ben ik 5 jaar geleden verkracht. heb er al heel lang last van dat ik er niet meer wil zijn. eerst zocht ik nooit hulp.toen heb ik dat een tijdje gedaan. maar kreeg ik nisk te horen van vrienden! dus had geen hulp en naar mijn ouders wil ik nijet wnt die hbben al genoeg problemen met mijn verslavende en werkloze broer en met mijn zus die dealt in drugs.Ik las je reactie en mij helpt he tniet! ik kan ook niet meer! en zei ook niet!het is dadelijk te laat..
zarana (17) | 16 nov 2010, 20:21 uur
