Ik kan dit niet meer
M'n vader heeft kanker, school krijg ik niet voor elkaar, m'n vriend heeft het 3 weken geleden uitgemaakt, ik heb ruzie met iedereen die ik lief heb, ik kom niet van snijden af, ik huil alleen nog maar.
Ik kon altijd terecht voor dit soort dingen bij m'n vriend, en dit heeft me zo'n acht maanden op de been gehouden, maar 8 maanden lang loop ik al met deze gedachten rond. Ik kan niet meer, ik heb wel 30 afscheidsbrieven geschreven, maar iets houd me tegen, maar ik heb geen idee wat. Ik kan alleen nog maar huilen... Ik ga echt kapot hier. Hoe the fuck kom ik hier van af?
Fuckalles. (16) | 17 nov 2010, 15:56 uur
Houd moed en geef de hoop niet op.
Je gaf aan dat 'iets' je tegenhoud, ik denk dat dit goed is.
Hoe erg het nu ook allemaal kan lijken, het is minder erg dan je denkt. Stel dat je er echt een einde aan zou maken, dan laat je ongelooflijk veel mensen achter die je allemaal verdriet aan zou doen.
Probeer je vast te houden aan de betere dingen en onthoud ook: hoe erg het nu allemaal ook kan lijken, later zal het beter worden.
Heel veel sterkte toegewenst en doe alsjeblieft geen stomme dingen :S
gewoon-_-iemand (19) | 18 nov 2010, 01:24 uur
Ga hulp inschakelen via je huisarts, een psycholoog lijkt me niet verkeerd en daar is totaal niets mis mee, integendeel. Je zit vast, ook niet gek gezien je ervaringen in het leven momenteel. Zoek en aanvaard professionele hulp om er anders/ voor jezelf in stapjes beter mee te leren omgaan!
Succes
Mo (25) | 18 nov 2010, 23:39 uur
Door zelfmoord te plegen los je eigenlijk niks op. je laat je zieke vader toch niet achter (Met daarbij vele andere mensen die je lief hebt) Juist deze tijd heeft hij jou heel hard nodig. Want dat ziekte hebben is niet gemakkelijk. Jullie kunnen juist elkaar in deze tijden goed steunen.
1) Je zegt dat je vriend 3 weken geleden uit heeft gemaakt, Rot voor hem juist. Er lopen genoeg knappe leuke jongens rond. Je bent pas 16, je zult wel een andere tegenkomen :D Je kunt ook terecht bij je ouders/broers/zussen en vooral bij een psycholoog. Naar een psycholoog gaan is heel normaal. En bij haar/hem kan je je verhaal ook kwijt. je voelt je echt beter na een gesprek. Die kan jou juist helpen om deze periodes te overleven. Want geloof me als je zelfmoorneigingen krijgt heb je echt hulp nodig zodat het niet uit het hand loopt. Als je nooit zo'n stap probeert te zetten kom je ook geen cm vooruit.
2) Ruzies met anderen komt wel goed. Als ik jou was zou ik hun vertellen wat ik voel en een lief berichtje sturen ofso.
Geloof me later zul je deze tijden niet eens herrineren. En mischien juist om lachen.
TurkseChickkkie (19) | 18 nov 2010, 23:47 uur
