hulpeloos
Ik ben 18 jaar en voel me totaal niet goed. De laatste paar jaar zijn bijzonder verdrietig en raar geweest. Mijn zus is ongeveer een half jaar geleden overleden, na bijna 3 jaar ziek te zijn geweest. Door dit, lijkt het alsof niemand meer met mij wil praten. Mijn “vrienden” negeren me, leeftijdsgenoten vermijden me. Hierdoor trek ik steeds meer terug, daar ben ik me goed bewust van, maar ik kan er niets aan doen. Zo’n twee jaar geleden kreeg ik voor het eerst zelfmoordgedachten. Ik kon dit nergens kwijt, mijn broer had ze een tijd daarvoor ook gehad en de reactie van mijn ouders was niet prettig. Ik heb het met een vriendin proberen te bespreken, maar dit onderwerp wordt gemeden. Misschien is er hier iemand die met me wil praten?
JJ (17) | 27 feb 2010, 15:59 uur
Je kan met mij praten, heb zelf ook gedachtes namelijk.
Angel (17) | 10 mrt 2010, 18:12 uur
Fijn, ehm.. hoe kan ik je bereiken, Angel?
JJ (17) | 11 mrt 2010, 13:28 uur
het is niet gek dat je ouders niet prettig reageren ,, dat snap ik heel goed.
ze zijn al een dochter kwijt ze willen er niet nog meer kwijt jullie zijn ook hun leven.
probeer je weer meer open te zetten ,, trek je zelf niks aan wat andere doen.
je broer zal je wel begrijpen probeer met hem er rustig over te praten probeer elkaar te helpen waarom je het zo graag wilt
lucinda (16) | 7 jun 2010, 09:25 uur
