verdriet

ik voel me al een tijdje eenzaam, en verdrietig. ik doe er alles aan om weer gelukkig te kunnen zijn. om weer leuke dingen te doen. ik was vanplan om naar amsterdam te gaan met de trein helemaal alleen, naar me zus toe. we hadden afgesproken om leuke dingen te gaan doen. maar ik mocht niet van me vader hij vond het te gevaarlijk om alleen te reizen met de trein. mijn moeder vond het wel oke, ik dacht dat me vader het ook zou vinden. ik had nu eigenlijk lekker in de trein gezeten. maar ja ik vind het echt verschrikkelijk dat hij me geen kans geeft om te gaan, alles wat ik zeg helpt gewoon niet. ik mag niks. ik ben nu zelfs enigskind, me zus en broer zijn getrouwd ze wonen ver weg. ik ben zo verdrietig, ik heb meestal ruzie met me moeder,en (vriend(in). hoe komt dat?laatst vroeg me vriendin om mee te gaan naar de stad, ik zei dat ik niet kon. terwijl ik wel zo’n zin had. ik heb te veel stress, hoe kan ik het verminderen, ik wil weer goed zijn met me moeder. me vrienden alles kunnen vertellen. ik zit al een hele week binnen gesloten.

van: sippi (15)