Vannacht gaat hij dood

Vannacht is het zover.
De nacht waarop hij overlijdt.
Vijf jaar geleden.
Maar ieder jaar beleef ik het weer opnieuw.

Mijn aller eerste en grootste liefde.
De eerste jongen waar ik zo verliefd op was dat ik niet kon eten. Niet kon slapen. Alleen kon rondlopen met een glimlach van oor tot oor. De liefde bedreef ik voor het eerst met hem.
Na korte tijd samen konden we elkaar lange tijd niet zien, doordat hij in het buitenland zat. Maar we leefden naar de dag toe dat we weer bij elkaar konden komen.
Ik weet nog dat hij op een nacht smste: 'Ik mis je zo erg. Vannacht is mijn gevoel sterker dan dat ik ben.'
Ook ik huilde mezelf vaak in slaap.
Maar droomde dan van de dag dat we elkaar weer konden zien. Wat verlangde ik daar naar. Alleen de gedachte al bracht de vlinders in mijn buik.
En die dag kon alleen maar dichterbij komen.

Dacht ik.
Totdat hij op een dag niet meer smste. Niet meer belde.
30 januari.

Auto-ongeluk.

Nooit meer samen.


Vannacht is mijn gevoel sterker dan dat ik ben.

van: Julie (20)