Ik en alles daaromheen

Ik weet niet waar ik moet beginnen..
Ik zit helemaal in de knoei.

De laatste jaren zijn veel dingen gebeurd. Dingen die niemand mag weten, dingen die ik beter kan vergeten.
Al die dingen.. Ik stopte ze in een potje en deed het dekseltje erop. Ik keek er niet meer naar om en heb er niet over gepraat.

Emotioneel werd ik een wrak..
Heb drie jaar niet hoeven huilen. Wanneer ik zou moeten huilen, sloeg ik tegen de muur. Soms één, soms twee en soms drie keer.
Niemand mag dit weten, ik schaam me dood.

Thuis gaat het slecht. Ik ben er eigenlijk nooit. Wat ik zeg heeft toch geen waarde en wat ik doe is toch altijd fout. Ik ben anders, maar dat weet ik. Ik ben anders, maar daardoor niet minder.
Thuis voel ik me niet thuis.
Ik durf mijn ouders amper aan te kijken.
TIjdens het avondeten hangt er spanning en binnen 2 minuten ben ik al uitgegeten.

Ik weet niet meer wie ik ben..
Wat ik wil is.. rust..
Rust in mijn hoofd,.. rust in mijn ziel.
Ik ben uitgeput van alles wat er in me omgaat.
Ik slaap slecht.. héél slecht. Heb nu al 3 nachten niet geslapen. Ik kan niet meer..


Ik kan er écht niet over praten.. Het lijkt net of ik opgesloten zit ofzo.. Ik weet het niet ..

Ik wil dit niet meer..

van: colorlines (17)