Verdriet
Sinds vorige week voel ik me bijna de hele dag, vooral ‘s ochtends en ‘s middags heel verdrietig door het verlies van iets wat ik achteraf blijkbaar had willen houden maar wat ik toen nog niet besefte, en wat nu weggegooid is. Ik zal er altijd aan herinnerd blijven worden door iets wat ik voortaan altijd bij me moet dragen, vergelijkbaar met een litteken. Ik wil hier eigenlijk helemaal geen verdriet om voelen, want dat is het totaal niet waard! Heeft iemand ook ooit zoiets meegemaakt en ging het ooit nog over? Kan je er nu gewoon aan denken zonder een steek van paniek en onbegrip? Stel me alsjeblieft gerust, ik wil zo graag dat dit ooit, liefst meteen, overgaat! Alvast bedankt, alleen een beetje begrip zou me al helpen!
Verdrietje (17) | 26 jun 2010, 00:13 uur
Hey!
Het ligt niet aan jou.
Verdriet hoort erbij.
En hierbij stel ik je gerust.
Met wat praatjes kan ik je overgooide emoties, en verdriet en problemen niet oplossen.
Maar een psycholoog wel.
Nee, ik zeg niet dat je gek bent.
Maar dat het handig is.
Een helpertje: Ik loop ook bij een psycholoog, en zelf help ik mensen graag.
En ik ben níet gek, en het gaat beter met me.
Ik hoop dat ik wat goeie suggesties voor je had.
Uglygirl.
Uglygirl (14) | 8 aug 2010, 15:47 uur
