Ik ben altijd verdrietig....
Verdriet.. Ik haat het woord... Ik kan het niet uitspreken.
Het is wel hoe ik me voel... Ik weet niet waarom.. Het is zo doelloos..
Wat moet ik doen? Ik heb een extreem lage eigenwaarde, je zou me kunnen slaan zoveel je wilt, en ik doe niets.. Soms hoopt het op, en dan krijg ik kramp in mijn maag.. Ik moest gisteren bijna kotsen... Ik voel me echt heel erg egocentrisch als ik erover nadenk, ik vind dat een ander met verschrikkelijke ervaringen verdriet mag hebben.. Ik haat mezelf.. Ik kan me geen afgrijselijker persoon voorstellen.. Ik uit mijn verdriet vaak via mijn fantasie, die neemt dan over, en ik hoor dan verhalen op een vreselihke toon uit mijn mond komen.. Ik wil naar een psycholoog.. Ik vind het zo lastig om het te vertellen aan mijn ouders.. Ik ben zo bang dat ik egoïstisch ben, voor mij is dat het laagste wat er kan zijn.. Ik kan me niet voorstellen dat je jezelf boven anderen zet.. Ik praat soms uit een reflex tegen mezelf.. Ik zeg dan dingen zoals 'ik haat mezelf' en 'sorry'.. Help mij...
Iemand in een stad (15) | 4 nov 2011, 19:19 uur
is dt je dt zomaar voelt?
of is dt je met iets ergens mee zit?
meisje (15) | 5 nov 2011, 17:51 uur
Ik zit nergens mee..
Ik voel verdriet zonder enige reden...
Iemand in een stad (15) | 8 nov 2011, 20:42 uur
hee
ik ben eerlijk gezegd een beetje verbaasd maar dit is zoals ik me ook grotendeels voel! (op dit moment) ik zeg heel vaak ik haat mezelf en weet ook niet waarom ik verdrietig ben en kan dat dan totaal niet uitstaan omdat ik zelf helemaal geen afgrijselijke dingen heb meegemaakt ofzo terwijl anderen dat wel soms hebben
ik kan het niet goed formuleren maar ik heb echt precies het zelfde als jou ik voel me er ook heel egocentrisch door en egocentrisme kan ik ook écht niet uitstaan ook heb ik het idee dat ik gewoon zelfmedelijden heb en dat is iets dat ik ook echt niet kan uitstaan
alleen ben ik wel een echte flap uit en vertel er eigenlijk wel vrij gemakkelijk over omdat ik ook gewoon weet dat ik alles kan vertellen bij mijn vriendinnen en ik heb besloten om gewoon te proberen mezelf te zijn en me niks aan te trekken van wat anderen daarvan vinden al zou ik ook evt wel naar een psycholoog willen gaan
I'm not the only one 0_0 (15) | 16 nov 2011, 19:42 uur
Ik herken je verhaal. Ik heb dit zelf ook gehad dat ik mezelf haatte, veel nadacht of het wel goed was wat ik zei, de woorden dom uit m'n mond vond komen. Het heeft echt te maken met lage eigenwaarde. Toen ik het herkende probeerde ik het stukje bij beetje te veranderen door van mezelf te houden en elke keer als ik weer een bekritiserende toon tegen mezelf aansprak dit als onwaar te zien. En het hielp! Vanuit mn omgeving werd ik ook leuker gevonden omdat ik mezelf meer ging waarderen. Ik denk echt dat hier de key ligt. Hou van jezelf! En het veranderd niet in een dag, maar beetje bij beetje.. ineens denk je waar heb ik me zo druk over gemaakt. Niemand is perfect en hoe ik ben is uniek! Sterkte!
chantal (25) | 22 nov 2011, 23:24 uur
