Dringend hulp nodig! (relatiebreuk)
Hallo, mijn naam is Marianne Laanstra en ik ben 16 jaar. Een jaar geleden heb ik de liefde van mijn leven ontmoet, althans dat dacht ik. Het is net een week uit, we zouden morgen een jaar hebben. We hebben zoveel lief en leed gedeeld, dus ik ben er kapot van, maar dat is niet alles. Hij heeft me heel erg gesteund in het jaar dat we hadden, o.a. met de scheiding van mijn ouders. 3 weken terug is hij vreemdgegaan. Na veel praten had ik besloten hem nog een kans te geven, iedereen verdient een tweede kans, toch? Hij was de gelukkigste man op aarde, zei die. Hij was zo overstuur en blij tegelijk. Toen hij het uitmaakte was ik er kapot van, ik snapte er niets van. Hij had me beloofd maatjes te blijven, en me te helpen, maar hij liet me volledig vallen. Vanmiddag kwam hij om mijn laatste spullen te brengen. We hebben gepraat, en ik heb hem nog nooit zo gezien. Het boeide hem totaal niet, hoe ik me voelde. Een jaar lang had hij van me gehouden, en nu deed het hem niets meer.. hoe kan dat? Volgens mij was alles dan een leugen.. En toen liep het erg verkeerd. Ik was bang uit mn slof te schieten dus ben weggelopen, en hij ook. Die avond smste hij me nog dat hij nog wat spul had laten liggen, of ik dat wou ophalen. 'En oja, heb ook al 2 dates gehad, en gezoend'. Nou, de hel barstte bij me los. Toen ik bij hem kwam, keek ik hem heel boos aan. Eenmaal boven begon hij te lachen; 'Waarom ben je zo boos? wahahah'. Nou ik wist niet wat ik deed, ik heb hem zó hard geslagen, met mn vuist in zn gezicht. Ik draaide helemaal door. Hij heeft me na veel tegenslagen uiteindelijk op de grond gekregen. Hij smeet mn spullen de trap af, en zn moeder kwam in paniek naar beneden. Ik ben overstuur weggegaan, met als slotzin 'Ik hoop dat je die kutkanker van je terug krijgt, wegrot in hel en sterft, ik HAAT je!' Ik heb er nog steeds geen spijt van, hij was erger dan jullie denken. Hij doet me zo pijn.. Nu wil ik aan jullie vragen hoe ik hier mee om moet gaan, verwerken, en of ik wel het goede heb gedaan? Ik vond dat hij het verdient had.. maar toch het is geen oplossing.
Bedankt,
xmariannex (16) | 15 okt 2011, 00:51 uur
Beste Marianne
Je hebt verdriet omdat je gekwetst bent en boos, heel erg boos.
Je hart huilt want ondanks alles houd je van hem. Houden van verdwijnt niet van de ene op de andere dag.
Het klinkt hard, maar ben blij dat je van hem af bent. Deze relatie had nooit stand kunnen houden.
Dit soort mannen gaan er 13 van in een dozijn.
Neem hem onder geen enkele voorwaarde terug. Kwel je niet om een stukje om te rijden zodat je een glimp van hem kunt zien. Kijk niet naar zijn Facebook of wat dan ook.
Verzin geen smoesjes om hem te bellen, te mailen of te SMS-en. Blijf alleen maar aan zijn negatieve kanten denken.
Uiteindelijk ga je dan het positieve van deze scheiding zien. Na enkele dagen merk je dat het verdriet minder word.
Maak niet de fout om op korte termijn weer een relatie aan te gaan.
Geef jezelf niet de schuld. Jij verdient een man waar je op kan bouwen. Onvoorwaardelijk in voor- en tegenspoed.
Sterkte de komende dagen en veel succes in je verdere leven.
John
John (25 plus) | 23 okt 2011, 00:38 uur
