Te dik / te dun

wat moet ik doen?

hallo iedereen :) ik wil graag jullie mening horen!
--
in groep 6/7 begon ik met afvallen. ik heb geen idee hoeveel ik toen woog, maar ik was veel te dik. we kregen toen pleegkindjes, en dat ging verkeerd. ik had het gevoel dat ze mn plek innamen, maar ik ben niet zo'n persoon die van me af bijt ofzo. ik sloot mezelf af. in die periode leefde ik in een soort roes. ik stond overal alleen voor en voelde me verschrikkelijk. toen dacht ik dat ik niks waard was, dat de hele situatie mijn schuld was. alles was mijn schuld. ik kan niet uitleggen hoe afschuwelijk ik me toen heb gevoeld.
met mijn ouders heb ik daar nog nooit over gepraat. ik voel me enorm schuldig.
tegelijkertijd hoorde ik eigenlijk nergens bij. tot groep 6 had ik altijd 1 vriend met wie ik altijd speelde, daar heb ik nog steeds veel contact mee, maar toen ging ik op voetbal. dat was ontzettend leuk totdat ik in groep 7 in een gemengd team kwam. mensen daar scholden me uit met m'n naam, duwden me van m'n fiets en zeiden dat ik te dik was. dikdikdikdik. vreselijk.
in groep 7 ben ik op een gegeven moment iets van 8 kilo afgevallen (van 45kg naar 37 kg). voor mij was dat natuurlijk niet genoeg, maar ik moest stoppen, want m'n ouders waren er achter gekomen. in die jaren ben ik veel verandert. dat doe ik namelijk elk jaar. ik pas me altijd aan aan de mensen met wie ik te maken heb.
nou, ik heb dus nogal wat rare dingen gedaan. ik heb laxeermiddelen gebruikt, gespuugd, gesneden, allerlei leugens verteld over waar ik was, wat ik deed, etc., ik heb echt dingen gedaan die ik zelfs hier niet neer ga zetten, omdat het gewoon te ranzig voor woorden is.
vorig jaar (in de 2e) was ik er op een gegeven nogal slecht aan toe. een lerares merkte dat op en ik moest met haar praten. na heel veel gepraat belt ze m'n ouders (tegen mijn wil). ik wordt naar een psycholoog gestuurd, en dat helpt! na al die jaren is er iets dat werkt! ik wil zelf ook graag van m'n gestoorde gedrag af, maar ik KAN het niet. volgens die psycholoog heb ik bindingsangst. ik zit nu een jaar bij haar, en ik heb nu ook 1 x per 4 weken een gesprek met m’n ouders en haar, omdat ik een hele slecht band met ze heb. ik vertrouw niemand meer.
ik wordt zo moe van al dat gedoe, maar aan de andere kant weet ik ook heel goed dat als ik nu uit huis ga, ik mezelf gewoon dood ga hongeren. dat wil ik niet. ik voel me nu echt niet goed, want ik weet gewoon dat ik nu te dik ben. ik ben 1.69 en ik weeg +/- 60 kg. ik voel me hier gewoon niet goed bij. wat moet ik doen? ik weet het echt niet meer…

btw, sorry dat je hier je tijd aan hebt zitten verdoen. ik verdien dit niet.

van: issaa (15)

Je moet niet zo slecht over jezelf praten! Ik heb gekeken op de site van het voedingscentrum en jouw BMI is gewoon hartstikke goed. Maak je echt geen zorgen over je gewicht, dat deed ik ook namelijk en daar word je echt niet blij van! Heel veel sterkte nog

Ro (13) | 9 jul 2011, 12:05 uur

Reageer op dit onderwerp

Velden met een * zijn verplicht.

Mijn verhaal reactie en personalia

Regels

Je verhaal kan door iedereen gelezen worden. Wil je advies van andere jongeren, ga dan naar het forum. Als je een vraag hebt voor een hulpverlener, ga dan naar de chat. De belangrijkste regels zijn:

  • Mijn Verhaal is voor jongeren tussen de 12 en 20 jaar
  • Alleen verhalen in het Nederlands worden geplaatst
  • Noem geen persoonlijke gegevens zoals naam, telefoonnummer, (e-mail)adres, schoolnaam, persoonlijke profiel op andere site, enz.
  • Geen discriminatie, vieze taal, schelden of reclame
  • Wij kunnen ingezonden verhalen bewerken, verplaatsen of niet publiceren als wij dat nodig vinden.

Zie ook de disclaimer