Mirror mirror on the wall....

Mijn verhaal begint ongeveer 3 jaar geleden toen ik voor het eerst hoorde van pro-ana sites. Ik dacht: haha, wie doet er nou aan zulk soort flauwekul? Dus ik ging kijken, en ja hoor, 3 keer raden, ik begon mezelf stukje bij beetje ook te dik te vinden.
Niet alleen door die sites ben ik mezelf te dik gaan vinden, ook doordat mensen om me heen elke dag wel tegen me zeiden dat ik te dik was. Nu was ik helemaal niet dik! Ik was 1,75 en 63 kilo, wat eigenlijk heel normaal is en nog slank ook!
Maar okee om even verder te gaan, ik had bedacht om af te gaan vallen. Afvallen, toch niets mis mee? Je snoept gewoon niet enzo! Ja, helaas ging het niet zo bij mij, ik draaide een beetje door. Stapje voor stapje ging ik steeds minder eten, steeds meer laxeermiddelen slikken en steeds meer sporten omdat ik mijn lichaam zo verschrikkelijk haatte dat ik nooit maar dan ook nooit meer 63 kilo wilde wegen, omdat het toen in mijn hoofd zo'n super groot en verschrikkelijk getal was. Dus in dat jaar dat ik anorexia heb gehad bestonden mijn dagen vooral uit: naar school gaan (want dat ging natuurlijk ook gewoon door), niet eten, pillen slikken, overgeven, te veel sporten en dan is een keer naar bed.

Na een jaar kwam ik bij een andere werknemer te werken, waar ik nu ook werk! :D Toen begonnen mensen tegen me te zeggen dat ik super mooi was. En hoe mijn gedachten toen ook waren, ik vond het toch wel super fijn om zoiets te horen.
Dus na een 1 jaar daar gewerkt te hebben ben ik weer begonnen met eten, geen pillen meer slikken, niet meer overgeven enzo, ik was best goed op weg!

Totdat....ik de pil ging slikken vorig jaar.
In die tijd ben ik 15 kilo aangekomen, super heupen en alles gekregen, dus ik voelde me natuurlijk weer verschrikkelijk.
Een paar maanden geleden ging het weer helemaal fout, ik hing weer boven de WC begon weer met laxeermiddelen en mijn ritme is nu totaal verstoord.

Een jaar geleden ben ik 4 maanden ziek geweest doordat ik super veel pijn in mijn buik had. Wat bleek...mijn darmen waren helemaal kapot! Doordat ik in 1 keer weer goed ging eten is mijn patroon zo van slag geraakt dat ik nu chronisch ziek ben.

Maar toch wilde ik niet luisteren, ik heb denk ik 1 jaar goed gegeten, goed medicijnen geslikt enzo, en minder pijn gekregen.
Tot ongeveer 5 maanden geleden. Ik hing weer boven de wc, begon weer met pillen slikken, ga nu weer sporten, en ik eet weer heel slecht. Bij mij zal het nooit ophouden, mijn gedachte gang zal nooit anders worden.

Dus tip: krijg geen anorexia, schakel je mama of papa in als je wilt afvallen, zodat je niet zoals ik altijd maar moet vechten tegen wat je denkt, of eet of doet.

Lovelove. <3

van: iosonogrosso. (19)