Verkracht!

Ik kwam niks te kort, opschool ging het prima niemand had niks te klagen. En ik zelf alhoumdillah niet, ik ging met plezier naar school omdat ik wist dat ik het kan en er veel tijd aanbesteed en netjes mijn opdrachten inlever. Mijn ouders waren super trots op mij, ik had goede vriendinnen Ieder meisje was jaloers op mij, ik had veel vrijheid, maar wist waar mijn grenzen lagen. Op mijn 16de, fietste ik samen met een goede vriendin van mij naar school, we lachte om de gekste dingen, en lachte ook mensen uit die we niet uit konden staan. We maakte altijd een omweg om naar school tegaan we waren gek opfietsen. We gingen via een steegje die harstikke leeg was, alleen junkie’s zitten daar altijd, no s’morgens is daar toch niemand. We gaan, we besloten om effen te gaan zitten, nou dat was mijn idee. Mijn vriendin weigerde omdat zij het niet wou. Nou ik was koppig en bleef lekker zitten, mijn vriendin liet me in de steek en fietste naar school. Ik bleef daar genieten van het heerlijke frisselucht. Opgevenmoment zag ik een gedaante achter mij, ik schrok me dood en durfde niet om te kijken. Ik hoopte dat het mijn vriendin was, dus ik fluisterde zachtjes haar naam maar nee, ik werd van achteren getrokken, ik schreeuwde en hoopte dat iemand mij zal horen, maar nee ik werd door een vieze vreemde vent verkracht. Ik ging met gescheurde kleren bloed op mijn voorhoofd richting school, net voordat ik bij de directeur kwam viel ik flauw. Mijn ouders weten nog van niks.

van: Sabrina (19)