alleen
Ik ben heel lang gepest geweest.. ze pikten mijn kleren na lo, bekladerden mij met verf, spuwde om mij en lachten mij uit omdat ik dikker was dan anderen..
Ik begon mij te snijden toen ik 15 was eerst waren het kleine wondjes.. maar t pijn werd ondragelijk en omdat ik een vriendin hetzelfde had zien doen makte ik een keuken mes en sneed mijn polsen over.. ik bloedde heel de nacht door.. maar de volgende dag ging ik terug naar school alsof er niets aan de hand was.. in de middag at ik niet maar huilde in de toiletkotjes.. niemand mocht zien dat ik verzwakte.. ik werd verkracht door een jongen waar ik doodveel van hield!!! hij gebruikte mij en liet me vallen toenb ik zei dat hij naar mijn ouders moest komen om t praten...
hij vertelde leugens door.. waardoor ik niet meer op straat kon komen.. uit schaamte, uit schrik.. ik wou dood.. dus begon ik n og harder te snijden.. Ik zag wel in dat het niet hielp maar het was verslavend.. thuis ging hetn iet goed .. ouders en ik maakten altijd ruzie.. ze begrepen mij nooit.. Mijn beste vriendin die ik kende vanaf mijn 10de leit me vallen als een baksteen omdat ze ging trouwen en zo vergat ze onze beloofte ' om altijd bij elkaar te zijn''. ik werd depri. ik at niet, ik dronk niet, ik nam pillen om dood te gaan . ok al naam ik in 1 keer te veel slaappillen , er gebeurde niets met mij..
ik begon over te geven ook al at ik nits.. ik vermagerde werd een wrak. kreeg anorexia.. maar niemand die het zag.. zelfs mijn ouders niet.. Mijn moeder zei alleen maar.. 'overgeven is niet goed'''.
op mijn 18de werd ik verliefd en kreeg een andr relatie die nog steeds aanhoudt.. ikwas gelukkig.. ik vergat alle pijn en ik leefde verder als nooit tevoren?.Ik begon te eten en kwam bij.. ik was perfect. zo voelde ik mij toch in de tijd.. ik beleefde mijn jeugd die ik nooit had gehad.. maar na een tijd ging het terug berg af. zoals nu.. heb ruzie met mijn ouders, vriend.. zoals gisteren; mijn vriend lacht me uit als ik huil.. als ik me niet goed voel of flauwval kan het he niet schelen.. hij zegt dan.. je bent zo vaak ziek of je huilt toch altijd..
vandaag heeft hij me alleen weg laten gaan en heeft mij uitgemaakt.. ik snij je oren af zei hij als je u slecht gedraagt. maar wat had ik gedaan? ik zocht alleen maar werk voor hem...
Soms pak ik een mes en wil mij doden. of snijden in mij polsen.. want ik beteken nix voor de mensen om wie ik geef.. ik doe alles voor hen, ik huil soms zelfs uit blijschap als ik mijn ouders zie. maar zij roepen alleen maar.. ik weet alleen maar dat er een dag zal komen waarop ik zal durven om er een eidne aan te maken .. want zo kan het niet verder.
van: BROKENGIRL (20)
Heey meid
het is heel erg
ik ben ook dik en heb het ook allemaal mee gemaakt
maar ik heb nu een kleine en ben ook alleenstaand
maar ik ben na gaan denken en ik heb echt het schijt aan die mensen hoe die over mij denken ik leef mij leven en hun zijn eigenste dus je moet schijt aan die mensen hebben en je moet je eigen niet steeds snijden want je schiet er inderdaad niks mee op ook als je alleen bent en verdrietig schiet je er niks mee op je doet je eigen alleen maar zeer mee en je maakt er lichaam er aleen maar lelijker er mee en dat moet je juist niet doen,
ooit kom je wel een goeie vent tegen die met jou het leven doro wilt gaan en kinderen mee krijgt en aan de rest moet je momenteel het schijt aan hebben en niet aan denken maak eerst maar dat je zelf gelukkig wordt dan komen de andere mensen messchien aan de buurt.maar maak eerst dat je zelf gelukkig wordt en hou veel rust ook al lukt het niet zo probeer het togh!
sterkte meid
x
Stepje (22) | 12 feb 2011, 22:27 uur
laat die gasten stikken en ga op jezelf wonen en zoek een goede vriend die je steunt ook als je verdrietig bent
veel suc6 verder
thomas (12) | 14 feb 2011, 21:26 uur
zoek in vredesnaam (professionele) hulp!
merel (28) | 10 mei 2011, 23:56 uur
wat verveelend alenmaal
je moet je er niks van aan trekken
en als het echt niet gaat iemand zoeken je echt vertrouwd
een contactpersoon zegmaar ???!!!!!!!!!
veel geluk
miley (12) | 27 jul 2011, 11:27 uur
Je bent 20.. zet je eroverheen, laat het achter je.
Je heb nog zo'n mooi leven voor je, probeer het te vergeten, het verleden kan je meer veranderen, want dat is geweest, hoe erg het ook is. En die vriend van je kan je beter laten gaan, er zijn maar zat mooie mannen, en er zit er echt wel een voor jou tussen, die wél om jou geeft, die je wél troost. Waar je misschien de meest gelukkigste vrouw mee word, misschien wel mee trouwt, en misschien zelfs wel kinderen mee krijgt. Bekijk alles positief, en laat het verleden achter je. Het is gebeurd.
Annelies (16) | 28 sep 2011, 00:01 uur
