Het verlies van een liefde

Hallo, Ik ben een meisje van 17 jaar Toen ik 14 jaar was leerde ik een jongen kennen Ik was gelijk verlieft op hem! De eerste keer dat ik verlieft was het kon niet mooier! We hadden wel eens gezeur, Dus ging het regelmatig uit..Maar toch konden we niet zonder elkaar, dus trokken altijd weer naar mekaar toe. In augustus 2007 krijg ik een sms van me beste vriendin.. m heeft een ongeluk gehad! Hij was er slecht aan toe, En het was nog niet eens zijn eigen schuld! Op dat moment hadden we geen verkering. Maar het ging net weer wat beter tussen ons! Iemand anders was de bestuurder, een vriend van hem! Een dag later ben ik gelijk naar het ziekenhuis gegaan in me eentje. Ik kende zijn broertje ook goed dus sprak met hem af voor het ziekenhuis, Ben met hem meegelopen het ziekenhuis in, Ik was zo bang! Ongelovelijk,! Ik wist niet wat er komen ging, Als hij er anders uit zag, Ik had geen idee! We kwamen bij zijn kamertje aan Me hart klopte in mijn keel ik was zooooo bang! Ik zag hem liggen, ik barste in tranen uit! Tegen zijn broertje, Die was ook helemaal overstuur O mijn liefje! Zal dit ooit nog goedkomen? Hij lag in coma k ben er elke dag langs geweest, want de kans was klein dat hij het zou overleven.. De laatste dag, maandag ..september de dag naa zijn verjaardag hij was net 20 geworden k werd gebeld door zn schoonbroer, ‘‘Hey … Ze komen je zo ff ophalen, en dan kom je naar het ziekenhuis, Rustig blijven he!’‘ Het wachten duurde te lang! Eindelijk daar waren ze, het waren vrienden van … Komen in het ziekenhuis, De naaste vrienden en familie waren allemaal aanwezig, In het ziekenhuis hoorde we dus dat ze niks meer voor hem konden doen. Het was voorbij! We konden nog even afscheid van hem nemen.. De dagen erna waren wazig , Ik kan me er weinig van herinneren , Ik was zo van de kaart! Zo verdrietig K heb een mooi grafstuk laten maken, Met n mooi lintje er eraan.. Het was me eerste begravenis, erg verdrietig.. In het begin kwam ik bijna elke dag bij het graf! Maar je wordt er alleen maar verdrietiger van, Maar ja, ik kan hem ook niet laten zitten! Toen hij nog leefde was ik ook het liefste elke dag bij hem! Het is nu iets langer dan een jaar geleden! Ik denk nog steeds elke dag aan hem! Het gaat nu wel n stuk beter met me In het begin huilde ik de hele dag, Elke avond/Nacht Nu is het gelukkig stukken minder..Maar verdrietig blijf ik toch! Ik heb nu een jongen leren kenne, waar ik op verlieft ben geworden . Met nu dus voor de 2e keer verlieft! Het voelt goed.. Iemand waar ik heen kan gaan, Tegen aan kan liggen, Me verhaal aan kwijt kan… rust zacht lieverd!

van: Sofie (17)