Empty heart

't Begon in februari... Kwam een leuke jongen tegen op een site. Hij vroeg mijn msn, we praatten wat, ik was helemaal gek op hem. Hij had de perfecte looks en de manier waarop hij praatte, en waarover wij praatten, was helemaal fantastisch... Op een dag spraken wij af, de dag na mijn verjaardag, 27 februari. Ik had nog nooit zo'n fantastische date gehad. Hij kwam van ver, Oostende, met zijn autotje dat bijna uitéén viel. Hij stapte uit en ik stapte naar hem toe. Hij nam me vast maar durfde me niet aankijken. Hij zei "ik kan ni in je oge kijke ze zijn zo mooi" haha, er zijn veel mensen dat dat zeggen, maar hij meende het echt. We liepen de hele dag hand in hand, in de brusselse nieuwstraat. Het afscheid viel zwaar, moest al wenen. Hij deed zijn sjaal om mij en zei "hier, hou deze voor de volgende keer. Mijn mooiste sjaal voor mijn droommeisje". Met deze woorden en een laatste kus vertrok ik. Volgende dagen smsten we en bellen, alles ging goed. Ik had een appartement rond Oostende, en ging daarheen, en hij bracht dan zijn vrienden mee. Tuurlijk deed ik het in het geheim, mijn ouders zouden mij vermoorden moesten ze dat weten :P we spraken zo nog verschillende keren af. Met de tijd begon hij zich anders te gedragen: zeggen dat hij langskomt, maar niet doen, onbeleefd doen, niet meer antwoorde op mijn smsjes, dat duurde zo 2 weken aan een stuk , was er kapot van ... Kwam die terug en zei die ja ben een week naar Nice & Tenerife geweest. Niet waar! want hij was online op de ps3 geweest en volgens zijn broer was die thuis , en aan zijn fb te zien ook. Nog zoiets, hij verzon altijd excuusjes om mij niet toe te voegen op fb. Later kwam ik erachter dat hij ook met een ander meisje verkeerde. Hij bleef mij smsjes sturen dat ik lekker ben en dat ik moest komen dit en dat. Ik trapte daar natuurlijk in, ik hield van hem. Maarja op een dag zag ik in dat dit niet meer kon, ik maakte mezelf kapot, en brook volledig het contact. Soms stuurde hij nog een smsje, of een foto, van zijn six pack ... Pfff.... Het is nu ongeveer 6 maand later, en ik ben er nog steeds kapot van, ik kan nog zoveel meer typen maar dat wil ik niet meer, het heeft me kapot gemaakt. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen... Elke keer als ik adem voelt het alsof er iets opligt, weet niet hoe ik het moet zeggen. Het is moeilijk om overeind te blijven, omdat ik altijd duizelig ben en enorm moe. Ik kan niet meer echt lachen en ik ben mijn glans verloren. Ik ben echt gebroken. Ik hou nog altijd zielsveel van hem. Hij is nu nog samen met dat ene meisje, met ups en downs, ik heb haar niets verteld. Ik ben kapot ik weet het echt niet meer hoor :( Ik heb heel veel spijt, dat ik hem ooit ontmoet heb, want ik ben al 6 maand mezelf niet meer, ik word om het minste lastig, ik ween elke dag, soms de ganse dag door, ik weet het gewoon niet meer. Ik haat alle mensen die zoiets iemands anders aandoen want dat is gewoon vreselijk. En ik heb geprobeerd een nieuwe relatie aan te gaan al verschillende keren, maar ik kan het gewoon niet. Ik kan niet iemand anders meer graag zien. Ik zie alleen maar hem graag, en ik vrees dat dat nog een tijdje gaat duren :(.

van: brokenheart (16)