Anissa, mijn gevoelens
(Onder het kopje “Mijn verhaal” kun je niet reageren. Omdat er in dit verhaal vragen staan kun je reageren in het forum. Team Hulpmix.nl) Ik ben een meisje van 17 jaar, k zal even in het kort zeggen wat mij dwars zit.. Er is mij 6 maanden geleden iets gebeurt, wat ik gewoonweg niet kan vergeten.. Iemand heeft geprobeerd mij te vermoorden, in mijn eigen huis en ik kan het gwn niet laten gaan.. Sindsdien ben ik zo in de war en weet ik gewoon niet meer wie ik ben en of ik dit leven wel waard ben!! In die tijd had ik ook een jongen leren kennen, hij zat bij mij in de klas, and als hij er niet was had ik denk ik wel een eind gemaakt aan mijn leven, ik was zo in de knoop met mezelf en wist neit eens meer wie ik was, heb altijd slapeloze nachten gehad na die actie.. Maar goed, die jongen gaf me echt een goed gevoel en hij hield echt van me, dat had ik echt nodig, omdat ik het gevoel had dat niemand van me hield en ik zat steeds met angst, hij was iets waardoor ik alles kon vergeten en dat beviel me wel.. Stiekem was ik ook verliefd op die jongen, alleen wist ik het zelf niet van mezelf, aangezien ik echt zwaar in de war was.. Na een aantal weken gingen we met elkaar, maar ik was nogal terughoudend, gesloten.. Waarom? omdat ik nou enemaal niet snel mensen toe laat, niet snel mensen vertrouw, omdat ik uiteindelijk toch voor de gek word gehouden, dat gevoel had ik.. Maar ik had het hem wel verteld, over dat dat was gebeurt, want op een gegeven moment begin je over familiezaken enzo te praten en ik d8 wrm niet, ik hou van hem hij van mij.. Hij gaf me het gevoel dat hij mij begreep en hij zei dat alles goed kwam en dat ik me er niet druk over moest maken, dat maakte me toch wat opgeluchter dan ik was.. Uiteindelijk heb ik na 4 maanden relatie, deze relatie verbroken met deze jongen, tot mijn spijt.. Ik hou echt heeeel veel van hem, kan niet beschrijven hoeveel, maar hij heeft me echt pijn gedaan.. Ik had hem gevraagd of hij een toekomst in ons zag, waarop hij beantwoordde jah ik weet niet, zolang het goed gaat.. Dat vond ik niet genoeg, en ik heb hem verteld dat ik nooit meer iets van hem wil horen of zien.. Ik wist niet wat ik zei en heb de ergste dingen gezegd die dag.. Heb ook die hele nacht liggen huilen, en de dagen erna.. Nu na een maand, kan ik hem nog steeds niet vergeten, ik hou gwn te veel van hem, en ik weet zeker dat ik nooit maar dan ook nooit meer zoiets zal voelen voor iemand anders.. en Dat doet me pijn, want ik wil zo graag met hem doorgaan, gwn om=dat we het zo goed met elkaar konden vinden.. wat vinden jullie?
van: Annisa (17)
