Beugel Spijt
Het gevoel waar ik mee zit is zo onbegrijpelijk dat ik dit al 3x getypt en gewist heb. Maar ik ga het toch zo proberen te brengen dat je er iets van begrijpt en me niet totaal gestoord vind en de moeite wil nemen dit te lezen.
Een maand geleden is mijn beugel verwijderd, waar ik 8 maanden mee heb gelopen. Die beugel is toen meteen weggegooid, en een paar dagen later kreeg ik er spijt van dat ik hem niet had meegenomen. Omdat ik het druk had mijn mijn examens dacht ik er daarna even niet meer aan. Een week geleden schoot het me alleen weer te binnen, en ik moest er steeds meer aan denken. Ik kreeg vreselijke spijt dat ik dat ding niet had meegenomen omdat hij toch wel een lange periode in mijn mond zat. Ik werd er zo verdrietig om dat ik me zelfs depressief begon te voelen en niet eens gelukkig kon zijn donderdag toen ik hoorde dat ik cum laude geslaagd was voor het gymnasium, iets waar ik al 6 jaar naar toe werkte.
Gestoord hè, dat ik me zo een zorgen maak om zoiets onbelangrijks, een stukje ijzer dat een paar maanden in mijn mond heeft gezeten en wat ik toch alleen maar in mijn kast zou leggen en vergeten als ik het wel mee had genomen. Door mijn spalkjes denk ik er echter steeds weer aan, en ik kan het niet uitstaan. Ik wordt helemaal gek van het het feit dat dit nu al een week ononderbroken door mijn hoofd zwerft, en die gedachten al weggaan komt het zo weer terug zodra ik mijn spalkje voel of even niets anders heb om aan te denken.
Het is maar een stukje ijzer en ik zou er niets mee doen, waarom maak ik me hier dan toch zo een zorgen over? Kan iemand mij vertellen of ik echt gek geworden ben, of dat dit normaal is zo laat in de puberteit, en of iemand ook iets dergelijks heeft meegemaakt en of het overgaat? Ik kan het namelijk niet uitstaan dat ik niet meer van mijn leven en de felicitaties enzo kan genieten door zo iets onbelangrijks. Help me alsjeblieft, overtuig me dat het onbelangrijk is dat ik dat ding niet meer heb, of beter nog dat het beter is dat ik het niet heb. Heel erg bedankt alvast!!
GestoordMeisje (17) | 21 jun 2010, 15:25 uur
Hey!
Ik vind je absoluut niet gestoord.
Goed dat je het toch hebt geplaatst, want ik wil je dolgraag helpen.
Een beugel, sommige mensen vinden het afschuwelijk, zij willen dat niet. Jij bent eraan gehecht geraakt, want het zat al maanden in je mond. En plots is het weg.. Je voelt je anders.
Dat stuk ijzer is niet meer in je mond.. Na al die maanden.
Wat ik nog niet precies weet, is of je die beugel nog nodig hebt of niet. Ik denk van niet.. En als dat inderdaad 't geval is, is het beter om er met je orthodontist of tandarts over te praten..
Misschien hebben hen dat geval wel vaker.
Uglygirl
Uglygirl (14) | 8 aug 2010, 15:09 uur
