wat moet ik doen?
hallo
ik ben een jongen van 19 en ik zit met een probleem. mijn moeder maakt elke dag ruzie. van jongs af aan weet ik niet beter dan dat zij ruzie maakt. elke dag zit ik dan in die negatieve zfeer want ze weet niet van ophouden. vooral tegen mijn vader gaat ze tekeer. ze is achterdochtig, scheld en wilt altijd de baas spelen voor niks. vroeger dacht ik het zal wel normaal zijn. maar nu besef ik dat er wat mis met mijn moeder is. ze is een kopie van mijn oma. die was ook zo en is zelfs een keer in een soort rusthuis opgenomen omdat ze mijn opa met een mes achterna ging. nu zit mijn oma onder de zware medicijnen. en is daardoor wel een lief persoon geworden alleen hoord zij nu stemmen in haar hoofd die haar iets willen aandoen. soms wil ik gewoon weg gaan en nooit meer terug komen. alleen kan ik dat niet want ik weet dat mijn moeder een andere kant heeft. ze kan lief en zorgzaam zijn. mijn andere broer en zus zijn al uit huis alleen ik en mijn vader wonen er nog. mijn moeder klampt zich heel veel aan mij. volgens mij is ze bang om mij ook te verliezen. ook mijn hondjes kan ik niet verlaten. die zijn ook zo aan mij gehecht. erover praten gaat ook niet. er is mij nooit geleerd om over dingen te praten. ik ben heel onzeker geworden en voel mij nooit echt op me gemak. ik moet me altijd sterk houden. voor de buitenwereld lach ik maar van binnen huil ik het lijkt alsof ik een toneelstukje opvoer mijn hele leven. wat mijn moeder mij aandoen draag ik overal met mij mee. een heel groot deel van mij jeugd heb ik moeten missen omdat ik heel erg depresief was en geen zin meer had om dingen te ondernemen. het laaste jaar besef ik dat ik nu aan mijn eigen moet denken. en dat doe ik nu ook meer. ik doe leuke dingen om mijn thuissituatie te vergeten. maar mijn moeder is op alles tegen wat ik doe en keurt alles af. het lijkt wel alsof zij mij niks gunt en me ongelukkig wilt laten. ze kan mij niet loslaten. ik weet het echt niet meer
van: Drauw (19)
Hey!
Naar verhaal. En ook zeker verwarrend als je in zo'n situatie zit, dat begrijp ik.
Het is natuurlijk niet leuk dat je moeder zo doet. Aan de andere kant wil je ook niet weg van haar, aangezien ze ook een lieve en zorgzame kant heeft. En aangezien zij het van je oma heeft gekopïeerd, kan zij er ook niets aan doen.
Maar je moet je wel beseffen dat als het zo doorgaat, het slechter gaat worden met de hele situatie. Je moeder gaat dan ergere dingen doen, als ze niet snel geholpen word. En dan pas gaat ze jou echt verliezen, of juist andersom.
Wat ik wel knap van je vind is dat je nooit echt goed geleerd had om over je problemen te praten, maar hier wel je verhaal vertelt. Daar wou ik je nog even over complimenteren ;).
Maar soms moet je niet kijken wat je het liefste wilt, (qua praten) maar wat het handigst is. En het handigste lijkt me nu wel om te gaan praten, ongeacht je dat nooit zo hebt geleerd, of je dat het liefst niet wilt.
Maar als je 'een smile faked' voor de buitenwereld, en je gaat kapot vanbinnen heb je ook geen leven zo.
Je moeder is bang je te verliezen, maar eigenlijk is ze je al verloren. Jij bent nu hartstikke ongelukkig, en je mag er niet onder door lijden.
Denk er maar over na. En ik hoop dat 't snel beter met je gaat.
Trouwens misschien dat je er met je vader over kan praten? Of in het zorghuis waar je oma nu zit, voor meer informatie?
Ik zou het maar doen hoor, anders word het erger!
Uglygirl.
Uglygirl (14) | 15 aug 2010, 12:09 uur
heyy,
praat is met je moeder ,
over hoe jy je voelt & hoe je je voelde..
misschien helpt t je en haar ook ..
succes! x
xturkk (15) | 23 aug 2010, 18:09 uur
