Snijden uit machteloosheid

Hee,
Ik ben Dead Devil, of gewoon Lara, zoals je het wilt.
Ik snij mezelf uit woede, verdriet, verlangen.
Het begon allemaal in de 2e. Ik kreeg enorme ruzie met een vriendin van me en was er hele maal kapot van. Mijn vriendin kreeg zo'n hekel aan me dat ze me is gaan pesten, terwel ik eigenlijk het alleen maar goed wou maken. Ik voelde me zo enorm machteloos. Thuis ging het ookal niet zo lekker. Vaak ruzie met m'n moeder & zusjes.
Misschien kennen jullie het gevoel wel. Woede en verdriet omdat je wil dat alles gewoon goed gaat, geen problemen hebt en je machteloos voelt.
& die dag was het weer raak, ruzie op school & ruzie thuis. Ik was zo boos opme zelf dat ik mijn nagelschaar heb gepakt en een paar grote krassen op m'n pols heb gezet. Ik er gelijk spijt van.
Dit ging zo veel vaker, niet eens als ik ruzie had maar me gewoon kut voelde. Ik verlangde naar dat brandende gevoel op m'n pols.
Maar nu zijn alle ruzie's over op school, ik word niet meer gepest. Wel ruzie met m'n moeder. Maar het is echt enorm verslavend. Het is gewoon een fijn gevoel, om je ergens aan over te geven waar je wel de machtover hebt.
Laatst heb ik mijn verhaal tegen mijn vriend vertelt, echt stom natuurlijk. Hij had het niet achter me gezocht en vond dat ik er maar mee moest stoppen. Toen hij dat zei, dacht ik: wacht even, ik wíl helemaal niet stoppen! Dat is nog wel het rare achter het snijden van jezelf.
Het is fijn, verslavend maar ook stom.
Je geeft je er eigenlijk aan over, terwel ik juist over iets macht wil hebben.

Dat is mijn verhaal, als je de neiging hebt om je zelf te snijden. NIET AAN BEGINNEN!
Je komt er niet zo makelijk vanaf.
xxx

van: Dead Devil (14)