ik weet het niet meer ...

echt lastig om erover te praten maar dit helpt echt..
ik snij mezelf en ik hou er verschrikelijke littekens aan over aleen ik weet niet hoe ik het moet verbergen .. ik ben zo bang dat mijn mentor erachter komt .. ik praat met een meisje in ijn klas die zichzelf ook snijd aleen haar vriendinnen hebben haar door ik hoop niet dat ze iets van mij merken ... ik zit echt enorm in de knoop met mezelf ik kan niet normaal met me moeder praten ze wordt boos als ik vertel waar ik mee zit me vader zie ik 1 keer in de 2 weken omdat ze zijn gescheiden en daarna heeft me moeder 3 mannen gehad ze heeft nu al haar vierde en ze heeft van als die mannen kinderen ze snapt gewoon niet dat ik er echt moeite mee heb dat ik het zow vervelen vind dat ik zoveel heb moeten verhuizen ik tel nu en het is wel 9 keer ik snij mezelf omdat ik het zo lekker voor even vind ..... en het is een soort van uitlaatklep alleen ik snap mezelf nog niet ... ik kan met echt niemand praten ., ik vertrouw niemand meer na al die spigiaters ofhoejehetookschrijft ik heb 6 jaar in terapie gezeten en in mijn ogen heb ik er weinig mee bereikt maar iik weet gewoon niet hoe ik hier doorheen moet ...

van: S. (13)