hoeveel kan er mis zijn...
ik ben vanaf mijn 7e therapie in therapie uit. van het ene probleem het andere probleem in.
alle diagnoses die ik heb zijn:
Dyslexie
ADD
Depressief
Aanpassings stoornis
Ik ben nu 20 jaar oud en de ene keer gaat het goed met me en de andere keer niet. dit wisseld om de dag of om de 10 minuutjes en soms duurd het een aantal dagen.
ik heb er totaal geen grip op.
en weet soms absoluut niet wat ik moet doen en als ik me zo voel wil ik maar 1 ding en dat is mezelf pijn doen.
vroeger sneed ik veel maar tegenwoordig heb ik een vriend en ben ik daar mee gestopt maar kan het af een toe niet laten om met me hoofd tegen de kast te slaan of andere dingen die pijn doen maar geen blijven letsel geven zoals littekens.
ik weet nooit waarom ik het doe maar het lucht op! het is vaak het enigste wat ik kan doen.
ik heb verschillende trauma's waar mijn depressie aan te danken is, ook me add zorgt er voor dat ik depressief ben.
ik heb veel dierbaren verloren, ben gepest, in de steek gelaten door vrienden en verkracht.
mijn diagnose is ook dat ik nooit beter zal worden.
dit is het!
af en toe goed, af en toe helemaal niet goed!
zeker als er dingen veranderen of als er stress is gaat het fout.
is er iemand die heel klein beetje het zelfde mee maakt en mij kan vertellen hoe je er mee om gaat.
Ik heb geen zin om weer in therapie te gaan, dit kost geld tijd en het helpt niet.
heeft iemand een hobby of iets anders wat het allemaal beter maakt???
of weten jullie waarom je niks anders kan verzinnen dan pijn! ik denk dat het komt doordat je dan aan je lichamelijke pijn denkt en niet aan alles in je hoofd. dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik 24 uur 7 als ik vrij ben drama, actie serie's kijk zodat ik aan hun problemen denk en niet aan de mijne! want als ze me niet genoeg afleiden word ik gek en ga ik weer na denken. en het enige wat ik niet wil is nadenken.
ik hoop dat iemand zich herkend in mijn verhaal!
alvast bedankt voor het lezen!
groetjes
desprit woman
van: desprit woman (20)
Als eerste wil ik zeggen, je bent niet alleen!!!!
ik ben veel gepest, was depressief heb geautomutileerd en heb ADD.
Ik ben nu 16 en ben ook al vanaf mijn 7e in therapie.
Ik herken mijzelf ook in dit verhaal, mijn diagnose:
vroeger(toen ik 7 was)(heel veel werd ik gepest): dysthyme stoornis, paniek aanvallen, kenmerken syndroom van asperger(maar niet aanwezig) en dingen die ik niet meer weet.
eerder(toen ik ongeveer 12/13 was): depressie, angsstoornis, paniekaanvallen, en automutilatie
Waar ze nu zijn achtergekomen, dus op mijn 16e, dat ik ADD heb. Ik ben blij dat ze er achter zijn. IK heb nu pilletjes die mij heel erg helpen. Het is alsof ik de hele dag door kan "leven" zonder alle gedachtes die ik niet wil hebben.
ZOals je al las heb ik een depressie gehad. Ik ben mij na een tijdje ook gaan snijden in mijn arm. Dat heb ik ongeveer 2 jaar gedaan. Eigenlijk kan je zeggen dat ik nu van mijn depressie en automutilatie af ben. Al blijven de gedachtes altijd in mijn hoofd, ik kan er mee om gaan. Het gaat allemaal om golven. De eene keer zit je in een golf naar beneden, de andere keer in een naar boven. De truc is dus om met je gedachtes om te gaan en ze niet te verdringen, dat heb ik ook een lange tijd gedaan maar werkte totaal niet.
(de gedachtes gaan helaas nooit weg, maar je moet ze goed zien te gebruiken(mij lukt het ook lang niet altijd))
Dingen waarmee je met je gedachtes om kan gaan is, een dagboek schrijven. Doe hoe je het zelf wil! Schrijf alles op wat je denkt. Maar geef je zelf ook eens de tijd rustig ergens te zitten en alleen maar na te denken, alle gedachtes komen dan voorbij. Dat mag echt wel, nadenken (ook op onze add manier) is niet slecht en het is er je kan er niets aan doen. Je moet er niet bang voor zijn.
zelf kijk ik ook heel veel tv om dezelfde reden...
wat mij ook ontzettend helpt is sporten. Ga dan niet naar de sportschool maar op een sport waarin je je helemaal moet laten gaan, bijvoorbeeld voetbal of hockey(ik). je voelt je je na het sporten ook gelukkiger en je kan je beter concentreren.
Zelf ben ik van mijn depressie afgekomen. MAar Add zal nooit weg gaan. Ik ben anders, en dat weet en merk ik. MAar ik probeer zoveel mogelijk"normaal" te functioneren. En natuurlijk baal je van de gedachtes, maar je er tegen verzetten werkt helemaal niet.
Zet m op!!! Als je echt WIL kom je over je depressie heen!
GEef niet op. Het zal lang duren, maar zorg voor positieve afleiding!
onzekermeisje (16) | 7 feb 2011, 00:14 uur
ik herken me deels in dit verhaal heb de ene naar de andere dingen te horen gekregen
add
verkracht
dyslecties
fibrimialgie
crohn
mcdd
en noem maar op
ben ook gepest
bij mij het mezelf verwonden begonnen door het gepest worden
vergeetmijniet (18) | 16 mrt 2011, 23:50 uur
heey
ik herken me wel deels in jullie.. Ben ook altijd gepest jarenlang verkracht door mijn oom, geestelijk en lichamelijk mishandeld door mijn ouders die me op mijn 16 t huis uit gooide. Ben toen bij mijn ex gaan wonen maar ook hij sloeg mij en bedreigde mij. Ik was 12 toen ik me ging snijden en is ook een paar keer goed fout gegaan waardoor ik in t ziekenhuis belande. Nu ben ik gestopt met snijden heb een lieve vriend en een paar(niet veel) hele goede vrienden die dag en nacht voor me klaarstaan. Ik loop al 5 jaar bij een psycholoog en in de eerste anderhalf jaar ging dat ook niet goed maar nu wel dus er is wel degelijk hoop. Ik heb mijn leven nu aardig op orde. Wat mij heel erg geholpen heeft is paardrijden(kan natuurlijk ook een andere sport net wat je wil) en ik heb een hond gekocht waar ik heel veel mee train. Zo verzet ik mijn gedachte voortaan en tot nu toe gaat dat prima. Ik heb dan wel geen add maar wel genoeg andere dingen zoals borderline depressies paniekstoornis angststoornis hyperventilatie en nog een paar andere die ik niet eens meer weet. Bij mij zeggen ze ook dat t niet over gaat en dat t zo zal blijven maar je hebt uiteindelijk altijd zelf de keus wat je met je leven doet. Ik had en heb genoeg ups en downs en vooral het laatste maar ik wil er het best van maken. T is soms moeilijk maar waar een wil is is een weg.
Heel veel sterkte allemaal.
me myself and i (21) | 25 okt 2011, 21:59 uur
